Üniversite açıkladı: Karadenizli çalışkan kadınlar daha sağlıklı

Karadeniz'de kadınlar her mevsim çalışkanlıkları ile öne çıkıyor.

Karadenizli kadınlar, yaşamın zorluklarını aşmak ve evlerinin geçimini temin için her alanda kendini gösteriyor.

Karadeniz kadınları, mayıs ayı ile birlikte büyük ve küçükbaş hayvanlarını daha iyi şartlarda besleyebilmek ve ot kesip stoklayarak kışlık saman ihtiyacını biriktirebilmek amacıyla orman örtüsünün sona erdiği 1000-1800 metre ve üzerinde yükseklikteki yaylalara çıkıyor.

Yaz aylarını yaylalarda geçiren kadınlar Eylül ayı sonuna kadar süren mevsimlik göç gerçekleştiriyor.

Yazları yaylalarda geçirenler doğal ürünlerle beslenme imkanı buluyor, çalıştıkları yaylalarda sürekli hareket ediyor. Kadınlar kış aylarında döndükleri köylerinde yine çalışmayı sürdürüyor.

Rize Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi (RTEÜ) Tıp Fakültesi Kardiyoloji Anabilim Dalı öğretim üyesi Yrd. Doç. Dr. Hakan Duman, 2 yıllık araştırma ile tedavi ettikleri 4 bin hastanın yaşam koşullarına ilişkin rapor hazırladı.

Raporda; aktif çalışan, doğal beslenen, katkı maddelerinin olmadığı yiyecekleri tüketen, egzoz gazı bulunmayan yaylalarda temiz havayı soluyan özellikle daha çok çalışan Karadenizli kadınlarda kalp hastalıklarının daha az görüldüğüne yer verildi.

Bağ ve bahçe işlerinde çalışan Ayşe Fettahoğlu (62), kendi tarlasında çalıştığını belirterek, "Yazın çayı kesiyoruz, patates, fasulye ekiyoruz. Kendi çabalarımız olmasa idare edemeyiz. Karadeniz kadını hiçbir zaman yorulmaz. Biz ormana da gider, odun da keseriz, yük de taşırız" dedi.

Bahriye Arı ise, "Her ihtiyacımızı kendi emeğimizle karşılıyoruz. Bizim yardımcımız yok" derken Sevilay Sepetçi de, “Sabah namazı ile kalktım. Gittim, yükümü aldım. Bunu bırakınca hayvanlara gideceğim. Bu işleri mecbur yapıyoruz. Düzenli bir gelirimiz yok. Dünyayı görüyorsunuz, yapmazsanız olmuyor" ifadelerini kullandı.

Kar da yağsa evde duramadığını anlatan Fadime Çelik ise, "İllaki bir şey yapmamız lazım. Yaz ayında her şeyi yapıyoruz, kış ayında da tüketiyoruz. Biz üşümeyiz, yaşantımız böyle ve alıştık. Çocuklarım 'gel bizimle otur' diyorlar ama ben kabul etmiyorum. Odunlarımı kestim, sonra gidip hayvanlarımı yedireceğim. Ben çok yük taşıdım, araba yoktu. Şimdi arabalar var, gençler bizim yaptığımız işi yapmıyor. Ne ot biçer, ne ormana gider, biz yine yaşlı kadınlar gidiyoruz" diyerek gençlere çok çalışmaları tavsiyelerinde bulundu.

.

.

.

.

.