- Tilavet Adabı

Bir gece bir adam kalkıp yüksek sesle Kur'an okudu. Sabah olunca, Resulullah (sav): "(Şu kimseye Allah rahmet buyursun) iskat etmiş olduğum bir ayeti bana hatırlatmış oldu" dedi.

Resulullah (sav)'ı devesinin üstünde Feth süresini okurken gördüm. Süreyi terci' üzere okuyordu."

Resulullah (sav) bana: "Kur'an'ı bana oku!" dedi. Ben (hayretle): "Sana indirilmiş bulunan Kur'an'ı mı sana okuyayım?" diye sordum. Bana; "Evet, ben onu kendimden başkasından dinlemeyi seviyorum!" dedi. Ben de ona Nisa süresini okumaya başladım. Ne zaman ki, "Her ümmete her şahid getirdiğimiz ve ey Muhammed, seni de bunlara şahid getirdiğimiz vakit durumları nasıl olacak?" mealindeki ayete (41. ayet) geldim. "Dur!" dedi. Durdum ve dönüp Resulullah (sav)'a baktım. Bir de ne göreyim, iki gözünden de yaşlar akıyordu."

Resulullah (sav) buyurdular ki: "Sizden biri geceleyin kalkınca Kur'an diline dolaşıp ne dediğini anlamamaya başlayınca hemen yatsın."