- Secdeler Üzerine Fasıl - Tilavet Secdesi

Resulullah (sav), içerisinde secde ayeti olan süreyi okur, (ayetler geldikçe) secde ederdi, biz de secde ederdik. Öyle ki (izdiham sebebiyle) namaz dışı vakitlerde alnımızı koyacak secde yeri bulamadığımız olurdu.

Resulullah (sav) buyurdular ki: "Ademoğlu secde ayeti okur ve secde ederse şeytan ağlayarak ayrılır ve: "Yazık bana, insanoğlu secdeyle emredildi ve secde etti, mukabilinde ona cennet var. Ben de secdeyle emrolundum ama ben itiraz ettim, benim için de ateş var" der."

Resulullah (sav) Ve'n-necmi suresini okudu ve secde-i tilavette bulundu, beraberindekiler de secde ettiler. Ancak, aralarında bulunan Kureyşli bir ihtiyar yerden bir avuç toprak alarak alnına götürdü ve: "Bu bana yeter" dedi. İbnu Mes'ud der ki: "Ben sonra bu herifin kafir olarak öldürüldüğünü gördüm. Bu Ümeyye İbnu Halef idi." (Metin, Buhari'deki metindir)

Resulullah (sav)'a Ve'n-necmi süresini okudum, bunda secde etmedi.

Ebu Hüreyre (ra)'den naklettiğine göre, Ebu Hüreyre İza's'Semaun-şakkat suresini okudu ve secde etti. Ben kendisine: "Ey Ebu Hüreyre seni secde eder görmüyor muyum!" dedim. Bana: "Resulullah'ı secde eder görmemiş olsaydım, bende secde etmezdim!" cevabını verdi.

Biz Resulullah (sav)'la İza's-Semaun-Şakkat süresinde ve İkra' bismi Rabbikellezi halaka süresinde secde ettik.