Şiiri kirletmeyen 'Kirlenmiş Kâğıtlar'

Sennur Sezer'in son çıkan şiir kitabı "Kirlenmiş Kâğıtlar"da (Varlık yay./İst./48 say./1999), ana hatlarıyla verilen şairin biyografisi, şöyle bitiyor: "(...) 1998'de şiiri alanlara taşıdığı için (a. b. ç. İ. D.) Pir Sultan Abdal Dernekleri Ödülü'nü kazandı." Dünden bugüne 'alanlara taşınan şiir'den Türk şiiri'nin nasıl bir kazanç(!) sağladığı şiir çevrelerinin malûmu ve bunu yeniden ilân etmenin gereği yok ama, görünen o ki; Sennur Sezer de bu son kitabında artık gına gelen "toplumcu gerçekçi" söylemin uzağında kalmayı tercih ile, söz konusu 'kaba duyarlığın' yetersizliği bir yana ne şairi ve ne de şiiri 'oldurduğunun' farkına vardığının belirtilerini açığa vuruyor. Kirlenmiş Kâğıtlar, hayatı tek boyutlu, manifesto ve şablonlarla algılamanın nasıl bir ziyana yol açtığının/açacağının 'tersini' çağrıştıran bir kitap olmuş şair için.

Sennur Sezer'in yayınlanmış kimi şiir kitaplarının isimleri bile, ifade ettiğim 'tersinden' okuma ve çağrıştırmanın ip uçlarıyla dolu zira: Gecekondu (1964), Yasak (1966), Direnç (1977), Kimlik Kartı (1983), Afiş (1991), Direnç Şiirleri (1995)... Şiirin slogana dönük yüzünden sökün ettiği anlaşılan bu kitap başlıkları, o bildik nasırlaşmış söylemi ifade etmiyor mu? Söyler misiniz; hangi has okur, 'şiiri alanlara taşıyan' bu gibi isimlerden hareketle o kitapların içeriğini merak eder? 80'de sönen "70 kuşağı" şairleri ve şiirinin, günümüzde gelinen noktada dönüştürülecek, mîras alınacak, gıpta ile bakılacak nesi var/kaldı ki?!

Ben burada Sennur Sezer'in dünya görüşünün, ideolojik yaklaşımlarının değiştiğini iddia edecek kadar safça değerlendirmeler yapacak değilim elbette. Ama, insanların dünya görüşleriyle, ideolojileriyle; evet salt bunlarla bir şiir dünyasının yeterince beslenemeyeceğini söyleyebilirim. Ben bunun açık delillerini buldum Kirlenmiş Kâğıtlar'da: Hem izlek olarak, hem yönelim olarak ve hem de şiir söylemi olarak..

Kaldı ki, şairler de yaşlandıkça, hayatın/insanın anlamı ve kavranışı hususunda daha derin kulvarların izini sürebilirler. "Yağmur/Neden çölü düşündürüyor/Ve nedir ayıran/Kumsalı çölden" (Düşler II) gibi bir soruyla hayata bakabilirler pek alâ.. Veya gündelik yaşantı sarmalının gaileleri arasında, slogana yaslanarak bir çözüm bulunamayacağının hissesine sahip olabilir; ya da Sezer'de görüldüğü gibi 'kadın sorunu'na "Ah bir kadından doğmasaydınız keşke..." (Hergele Şiirler) biçiminde ontolojik bir kuşku ve niyetle de yaklaşabilirler...

"Yüreğim kıskanacağım şiirler istiyor" (Eksik Şiir) diyen bir şairden, okurlar olarak bizim de isteyeceklerimiz var: Sennur Sezer, Türk okurları olarak sizden daha has, daha rafine, daha özgün 'şiir'ler bekliyoruz; hiç değilse bundan sonraki yazacaklarınız bağlamında!.------- Geri OKU ------------------