alimuratg@yahoo.com
KARA ALTIN (Black Gold)
Yapım Yılı ve Ülkesi:
2011, Fransa-İtalya-Katar-Tunus ortak yapımı Türü ve Süresi:
Yakın tarih (1930'ların Ortadoğu'su)
odaklı drama, 130 dakikaBütçesi:
40 milyon EuroGösterim Formatı:
35 mm standart sinema filmi Perdedeki Resim Oranı:
2.35:1 / Genişperde-WidescreenTürkiye'de Gösterime Sunulan Kopya Sayısı:
41Seslendirme Dili:
İngilizce (Ülkemizde Türkçe altyazılı olarak gösterilmektedir)
Yapımcı:
Tarık Ben AmmarYönetmen:
Jean-Jacques AnnaudGörüntü Yönetmeni:
Jean-Marie DreujouÖzgün Müzik Bestecisi:
James HornerKurgucu:
Hervé SchneidYapım Tasarımcısı:
Pierre QuefféléanSet Dekoratörü:
Fabienne GuillotKostüm Tasarımcısı:
Fabio Perrone Makyaj Ve Saç Tasarımcısı:
Dominique Colladant 
Oyuncuları:
Antonio Banderas (Emir Nesib), Mark Strong (Sultan Amar), Freida Pinto (Prenses Leyla), Tahar Rahim (Prens Auda), Riz Ahmed (Ali), Akın Gazi (Prens Salih), Liya Kebede (Ayşe), Corey Johnson (Thurkettle), Jan Udin (İbn-î İdris), Jamal Awar (Khoz Ahmed), Eriq Ebouaney (Hasan Dakhil), Lotfi Dziri (Şeyh Ben-i Sırrı)İthalatçı Şirket:
Özen FilmDağıtıcı Şirket:
Özen Filmİçerik Uyarıları:
Birkaç sahnesinde yüzeysel cinsellik ve pek çok sahnesinde de bu tür tarihsel filmlere özgü şiddet gösterileri içermesinden dolayı, 15
yaşından küçük izleyiciler için uygun bir yapım değildir. Ailece izlenebilir mi?
ŞARTLI EVET / 15+
(Ailenin küçük üyelerinin en az
15
yaşında ve daha büyük olmaları şartıyla)Filmin Yeni Şafak-Sinema Puanı:
(4 yıldız üzerinden)
* * * ::::::::::::::::::::::::::::::
FİLMİN KONUSU:
20
'nci yüzyılın başlarında, Arabistan yarımadası
... Acımasız çöl güneşinin altında iki büyük Arap kabilesi karşı karşıyadır. Savaşçılarının çöl kumlarını yıkayan kanlarıyla zaferler kazanan Hobeika Emiri Nesib
ve amansız rakibi Salmaah Sultanı Amar
, bitmek tükenmek bilmez çatışmaların ardından, en sonunda bir barış antlaşması yaparlar. Her iki taraf da “Sarı Kuşak”
adını verdikleri, üzerinde hiç kimsenin yaşamadığı topraklar üzerinde herhangi bir hak iddia etmemeye karar vermişlerdir. Karşılığında ise Nesib
, o dönemin kabile yasalarına göre Amar
'ın iki oğlunu kendi evladı gibi büyütecek, Prens Salih
ve Prens Auda
iki kabile için de birbirlerinin topraklarını işgal etmemeleri konusunda garanti olacaklardır. Ancak, yıllar geçip çocuklar büyüdüğünde, bunlardan yenilmez bir savaşçıya dönüşen Salih
altın kafesinden kaçarak baba evine geri dönmeyi arzulamaya başlar. Auda
ise kendisini yalnızca kitaplara ve bilgiye adamıştır. O sırada,
Nesib
'in ülkesini ziyaret etmek üzere ABD
'den çıkagelen bir petrolcü, Emir
'in hayâl bile edemeyeceği kadar büyük değer taşıyan petrol rezervleri olduğunu söyler. Fakat, ortada çok önemli bir sorun vardır ki söz konusu rezervler yıllar önce her iki bölgesel liderin de asla işgal etmeyeceklerine dair barış anlaşması imzaladıkları “Sarı Kuşak”
tadır. Babasının yanına dönmeye çalışırken öldürülen Salih
, iki adamın arasındaki ilişkileri yeniden gerginleştirir. Bölgede bozulan barışı bir kez daha tesis etmek üzere, Nesib
'in güzel kızı Prenses Leyla
ile Prens Auda
'nın evlenmesine karar verilir. Gençlerin henüz çocukluklarında başlayan aşkları, aralarındaki dostluk hukuku son derece hassas dengeler üzerine kurulu her iki kabile için de yepyeni bir başlangıç olacaktır. Fakat kalıcı barış hedefinin hayata geçebilmesi için karşılarında üstesinden gelmeleri gereken çok büyük bir belâ vardır. Bu da Doğu
'nun zengin petrol yataklarına sahip olma hırsıyla akla gelebilecek her türlü kötülüğü yapmaya hazır durumdaki Batı
emperyalizmidir.::::::::::::::::::::::::::::::

Jean-Jacques Annaud
, ilk kez bundan 30 yıl
kadar önce, bendeniz henüz çiçeği burnunda bir sinema meraklısıyken Türkiye
'de gösterime sunulan “Ateş Savaşı”
adlı filmiyle keşfedip özgün stiline hayran kaldığım, sonraki yıllarda da kendisini sürekli yakından takip etmeye çalıştığım bir Fransız sinemacı… Annaud
, tarih öncesi çağlarda iki kabilenin o çağların en büyük nimeti "ateş"e ulaşabilmek için verdiği amansız mücadeleyi anlatan, günümüzde artık bir klasiğe dönüşmüş durumdaki o unutulmaz “diyalogsuz”
yapıtının ardından, 1986
'da İtalyan yazar Umberto Eco
'nun aynı adlı romanından beyazperdeye uyarladığı “Gülün Adı”
ve bizler daha o müthiş uyarlamanın şokunu üzerimizden atamamışken 1988
'de beyazperdeye yansıyan “Ayı”
sı ile tek atımlık baruta sahip bir sinemacı olmadığını cümle âleme göstererek Avrupa
sinemasındaki saygın konumunu iyiden iyiye perçinlemişti. 
Ortaçağ
'da geçen kasvetli bir kilise entrikasına James Bond
filmlerinden bile daha sürükleyici bir serüven ve gerilim boyutu kazandıran, biri yavru diğeri erişkin iki gerçek ayıdan sinema tarihinin kaydettiği gelmiş geçmiş en başarılı oyunculuk gösterilerinden birini elde eden bu sıra dışı sanatçıya her ne olduysa oldu, kendisinin 1990
'larda derin bir sessizliğe büründüğünü gördük. Gerçi, anılan dönemde sinemayı büsbütün de boşlamadı Annaud
; 1992
'de “Sevgili”
, 1997
'de ise “Tibet'te 7 Yıl”
adlı, onu sevenleri belli ölçüde mutlu edebilen iki film daha çekti. Ancak, bunlar önceki on yılda elde ettiği görkemli çıkışı pekiştirecek düzeyde yapımlar değildi açıkçası…2004
'de, “Ayı”
dan beri sinemada en büyük uzmanları arasında sayıldığı “hayvan oyunculu film”
türüne âni bir geri dönüş yaparak, başrollerini iki küçük kaplan yavrusunun üstlendiği “İki Kardeş”
i çeken Fransız usta, o filmiyle anılan türe meftun hassas kalpleri bir kez daha fethetti etmesine, ancak sonrasında ise piyasadan büsbütün çekiliverdi. 
“Dönüşüm muhteşem olacak”
diye pek hoş bir cümle kalıbı vardır ya; işte, yapımcılığını Tunuslu
medya imparatoru Tarık Bin Ammar
'ın üstlendiği 40 milyon Euro
bütçeli yakın tarih draması “Kara Altın”
da her karesi âdetâ tablo titizliğinde işlenmiş filmleriyle tanıyıp sevdiğimiz bu seçkin sinemacının beyazperdeye iddialı bir şekilde geri dönüşünü haberliyor. ABD
'den Tunus
'a, İngiltere
'den Türkiye
'ye (evet, filmin başrollerinden birinde
rengârenk bir oyuncu kadrosuna ev sahipliği yapan Kıbrıs Türk
'ü genç bir sanatçı, Akın Gâzi
de var)“Kara Altın”
, geniş perde objektiflerin bütün olanaklarını sonuna kadar kullanan usta işi görüntü yönetimi, göz kamaştıran kostüm ve makyajları, dahası film müziği alanının çağdaş guruları arasında yer alan iki Oscar
'lı Amerikalı besteci James Horner
(“Yaratık-2”, “Cesur Yürek”, “Apollo 13”, “Titanic”, “Avatar”)
tarafından hazırlanmış etkileyici müzikal temalarıyla, bünyesinde “yüksek düzeyli sinema”
nın bütün elementlerini fazlasıyla barındırıyor. 
Müslüman-Arap
olmasının da muhtemel etkisiyle- Ortadoğu kültürüne, Arap-İslâm
geleneklerine ve en önemlisi İslâm
'a bakışı da büyük ölçüde sağlıklı bir rotada ilerlemekte… Gerçi, hikâye zaman zaman Hollywood
fabrikasının “Doğu egzotizmi”
ne yönelik kimi beylik klişelerine prim vermiyor da değil; ancak gerek yapımcının gerekse yönetmenin böylesi klasik numaralara neden başvurduğunu anlamak o kadar güç olmasa gerek. Tıpkı, rahmetli Mustafa Akkad
'ın yıllar önce “Çağrı”
ve “Ömer Muhtar”
da yaptığı, bir noktadan sonra yapmak zorunda kaldığı gibi, Doğu
'ya ilişkin bir hikâyeyi yalnızca Doğu coğrafyasındaki
insanların beğeniyle izleyeceği dar çerçeveli bir sinemasal gösteri olmaktan çıkartıp küresel ölçekteki izleyiciye, özellikle -çok ciddi bir gişe potansiyeli anlamına gelen- Batılı
sinemaseverlere de beğendirebilmek için “epik”
türünün artık iyice kemikleşmiş bazı şablonlarına başvurmak zorundasınız. Ki ana hikâyenin içine katılan duygusal alt-hikâyeler, yoğun bir egzotizmle beslenmiş tutkulu aşklar, Avrupa-Amerika
izleyicisinin perdede gördüğünde yadırgamayacağı türden “tanıdık”
, fiziksel albenisi yüksek kadın-erkek yüzler, bütün bu unsurların üzerini kaplayan serüvenci-aksiyoner bir tempo olmaksızın çekilecek her türlü tarihsel drama, tıpkı İran
sinemasının uzun yıllardır kendisinin çekip yalnızca kendisinin izlediği dinsel-tarihsel filmlerdeki gibi aşırı teatral, didaktik ve giderek tatsız bir kimliğe bürünmeye mahkûm… Bu projeye Avrupa
kıtasında kolay kolay benzerini görmediğimiz düzeyde bir bütçe döken işbilir yapımcı Tarık Bin Ammar
ve yönetmeni Jean-Jacques Annaud
da sinema piyasasındaki genel havayı, gözleri ve bilinci Amerikan sineması
tarafından tarafından bir yüzyıldır fena hâlde tektipleştirilmiş
izleyicinin standart beğeni kalıplarını gayet iyi bildiklerinden dolayı, bana göre çaresizlikten ya da yeteneksizlikten falan değil, bütünüyle “çok izlenecek ve harcamasını geri alacak bir yapım”
ortaya koyma kaygısıyla senaryoda “Hollywoodizasyon”
a belli ölçüde prim vermişler. Ancak, yine de filmin genel atmosferinde, yüksek bir seyir zevki eşliğinde akıp giden anlatımında Annaud
'un kişisel sinemasından izler bulabilmek mümkün… 
İspanya
'nın Hollywood
'a armağan ettiği “Latin lover”
nâmlı yakışıklı Antonio Banderas
'ı, ağırbaşlı bir Arap emiri
olarak kafasında namaz takkesi
, üzerinde Arap
entarisiyle Kur'an okurken
görmek için bile izlemeye değer doğrusu!* * *
YENİ ŞAFAK SİNEMA SAYFASI / YILDIZ PUANLAMA TABLOSU
* * * *
(4 Yıldız)
Sinemanın sanat kimliğini pekiştiren gerçek bir başyapıt… Kaçırmanız gerçekten de yazık olur. * * * 1/2
(3,5 Yıldız)
Oldukça başarılı bir film. Şartlarınızı zorlamak pahasına mutlaka görmelisiniz. (3 Yıldız)
Çoğu bölümüyle sanatsal bir derinlik ve lezzet yakalayabilen, kayıtsız kalınmayacak bir film. Ömrünüzden bir kaç saati vermeye değer…* * 1/2
(2,5 Yıldız)
Bazı bölümlerinde iyi bir filmin kalite standartlarına erişmeyi başarabiliyor; fakat bir bütün olarak bakıldığında ise sorunlu ve tam olmamış. * *
(2 Yıldız)
Hiç bir sanatsal değeri ve akılda kalıcılığı yok. Yalnızca zaman öldürmek için tüketilebilir. Ki zamanınıza önem verdiğimiz için bunu da pek önermiyoruz. * 1/2
(1,5 Yıldız)
Kötü bir film ve neden çekildiğini anlamak zor… Görmemeniz yararınıza olacaktır.*
(1 Yıldız)
Sinema sanatı adına utanç verici bir gösteri… Arkanıza bakmadan kaçın, sevdiklerinizi de uzak tutun! Yorumlar
Sırala:
Canlı





Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.