“Hadi gel anamın mezarına gidelim”

Türkiye''de onu tanımayan yoktu.

O bir markaydı...

Ve sevilen bir sanatçı aynı zamanda.

Kameralar karşısına geçti.

Rahmetli annesini ne kadar sevdiğini anlattı.

Onu çok özlediğini söylerken...

Gözlerinden akan yaşlar Ayamama deresini andırıyordu adeta..

Taşıyordu.

Röportaj bitti.

Muhabir çok etkilenmişti onun anne sevgisinden...

Rahmetliye duyulan özlemden...

Bir teklif götürdü çok ünlü sanatçıya...

“Haydi gel annenin mezarına gidelim” dedi.

“Gidelim ki parçalar tam otursun” diye ekledi.

Gözyaşının sel olduğu röportajdan sonra...

Uğruna göz pınarları kurutulan annenin mezarı başında...

Yapılacak çekimler muhteşem olurdu.

Bu konuda hemfikirdi sanatçımız da..

“Tamam” dedi...

“Hadi annemim mezarına gidelim” diye ekledi.

Evden çıktılar.

Araca binip..

Mezarlığa geldiler...

Önce kuzeye gitti.

Mezarları taradı.

Yok...

Annesinin mezarı yoktu..

Yoksa...

Acaba mezarlığın güneyinde miydi?

Bir de o tarafa baktılar..

Bütün mezarları taradılar...

Allah Allah...

Yoktu orada da...

Anneciğinin mezarı nereye gitmişti.

Yoksa yer yarılmıştı da...

İçine mi girmişti...

Sonra bir de...

Mezarlığın doğusunu denediler.

Bulamadılar...

Batısına koşturdular...

Yoktu...

“Şaşırdım” dedi sanatçımız...

“Bu mezarlıkta, buna eminim” diye konuştu.

“Buralarda olacaktı, nereye gitti bu mezar?” diye hayıflandı.

Ama bir türlü hatırlayamıyordu nerede olduğunu...

Eşini, dostunu, kardeşini aradı telefonla....

Tarifler aldı...

Ama yine de bulamadı.

Mezartaşı okumaktan...

Annesininkini bulmaya çalışmaktan...

Bi''tap düşmüş...

Gözleri yorulmuştu...

Üstelik üç saattir mezar arıyorlardı...

Hava kararmak üzereydi.

Kameramanın yanında ışık da yoktu...

Ne yapacaklardı?

Bunca uğraştan sonra...

Rahmetlinin mezarı başında...

Çekim yapamadan...

Elleri boş mu döneceklerdi?

Bir fikir geldi muhabirden...

“En iyisi” dedi.

“Herhangi bir mezar başında yapalım çekimleri” teklifiydi bu.

Annesinin mezarı gibi çekeceklerdi.

Sanatçımız kabul etti teklifi.

Herhangi bir mezarın başında ellerini açtı..

Duaya başladı...

Çekimler böyle tamamlandı...

Annesi için Ayamama deresi taşkınlığında gözyaşını taşıran...

Ancak rahmetlinin mezarını bulamayan sanatçımızın...

Çekimler bittikten sonra...

Yola koyuldular...

Sanatçımız “Babam da annemin yanında yatıyordu halbuki” dedi...

“Hadi anneyi bulamadık...”

“Babamın ki nereye gitti?” diye söylendi...

Tövbe töbeydi yani...

Mezarların arasından çıkışa giderlerken...

Sanatçımız bağırdı;

“Aaaaa burdalarmış!!!”

Çok önemli not:

Tüm bu yazılanlar hayal mahsulü değildir...

Birebir gerçek ve...

Yaşanmış bir öyküdür...

Kim bu sanatçı diye sormayın...

Söyleyip de...

Yaşamayanların kemiklerini sızlatmayalım.

Yaşayanlardan ötürü...

Her nerede yaşıyor ve yaşatılıyorlarsa...