Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
46

Bildirimler

Üzerinden iki aydan fazla zaman geçti ancak hâlâ hemen herkesin gündeminde fon meselesi var. İnsanlar sokakta, metrobüste, semtte veya akraba ziyaretlerinde karşılarında bir gazeteci görünce meseleyi deşmeye başlıyor. Benim iki ayım bu döngüde geçiyor.

Önceki cuma günü de
Aydın Ünal ve İsmail Kılıçarslan
ağabeylerle Bursa’daydık. Birlik Vakfı’nın davetlisi olarak bir salon dolusu insanla buluştuk. Canlı bir Siyaseten programı gibi oldu. Konuştuk ama yetmedi. Soru yağmuru program bittikten sonra da sürdü. Duymak istedikleri sözler, almak istedikleri cevaplar var.
O salonda bir şeyi bir kez daha gördük: AK Parti tabanı, dindar camia fon kriziyle sarsılmış. Kızgınlar. Öfkeliler.
Hırsızın içeriden olmasını kabullenemiyorlar.
Lakin tabanda, sokakta Cumhurbaşkanı Erdoğan’a olan güvende bir kayıp yok. Aksine Erdoğan’dan beklentileri artmış.
Kızgınlıkları da Erdoğan’a rağmen böyle bir soyguna cüret edilmesine.

Bu ayrımın altını kalın çizmek gerekiyor.

Cumhurbaşkanı Erdoğan krizin ilk gününden beri çok net konuşuyor.
“Her kim milletin hakkına el uzatırsa karşısında bizi bulur.
Biz ne hak yeriz ne de vatandaşın hakkının yenilmesine göz yumarız” dedi.

Hırsızlığa, vurguna karışanların, milletin parasına el uzatanların aralarında barınamayacağını, makamlarında oturamayacağını, adalete hesap vereceğini defalarca tekrarladı. Partisinin yöneticilerine, yirmi beş yılda kimilerinin başının döndüğünü, kimilerinin kibre düştüğünü, kimilerinin şahsi davasını milletin davasının önüne koyduğunu hatırlattı. Yanlış yapanla, nefsine yenik düşenle vedalaşıp yola devam edeceklerini söyledi.

Sokağın beklentisi de tam burada belirginleşiyor. İnsanlar “Reis açık açık söyledi, üzerlerine alınıp, neden gereğini yapmıyorlar?” diye soruyor.

Açıkçası bu soru her geçen gün bir yumağa dönüşüyor. Görülüyor ki sorumluluk makamında oturanların önemli bir kısmı, “gereğini” yapmaktan kaçınıyor. İsmi öne çıkan bazı bürokratlar ise istifa ederken bile bin türlü hesap yapıyor.

Ne “Benim yönetimimde bu oldu, hesabını veriyorum” diyen var, ne de “Bağımsız incelemenin önü açılsın diye görevimden ayrılıyorum” diyen.

Bunun yerine “görevden af isteme” kamuflajına sarılıyorlar.
Kulağa nazik geliyor ama bu istifa etme yöntemi içi boş bir kelime yığınına dönüştü.
Makamdan af isteyerek gitmek enkazı ortadan kaldırmıyor.

Misal, şu güne dek şöyle bir istifa metni görmedik: “Kurumumda böyle bir şey yaşandı. Dahlim olmasa da sorumluyum. İncelemeye gölge düşmesin diye görevi bırakıyorum. Yargı makamları tarafından ne sorulursa cevap vermeye hazırım.”

Görünürde olan ise şu:
Yük yine Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın omuzlarına bırakılıyor.

Açıkçası “görevden alınmayı beklemenin” bile siyasi maliyeti var artık.

Prof. Dr. Mete Gündoğan’ın geçenlerde X’te yaptığı paylaşım WhatsApp gruplarında da epey dolaştı. Dahil olduğum yazışma ortamlarında okuyan hemen herkes altına imzasını attı.

Gündoğan, merhum Başbakanımız Necmettin Erbakan’a uzun yıllar danışmanlık yapmış bir isim. Anlattığına göre o dönemde gördükleri yanlışları özel görüşmelerde Hoca’ya açıkça söylemişler, sonra “Üzerimize düşeni yaptık” deyip müsterih olmuşlar. Dikkat çektikleri tehlikelerin çoğu gerçekleşmiş. Nihayetinde de Millî Görüş altı yedi büyük, onlarca küçük parçaya bölünmüş.

Gündoğan bugün geriye bakıp “
Biz o günlerde eksik yapmışız
” diyor.

Yapılması gereken neymiş peki?

Gündoğan başta kendisini ve o dönem siyaset yaptığı arkadaşlarını eleştiriyor. “Söylemekle yetinmemeli, yanlışın düzeltilmesi için mücadele etmeliydik” diyor.

Gündoğan, bugün AK Parti’de de aynı tavrı gördüğünü ve Biz söyledik, bizden günah gitti” deyip kenardan izleyenleri işaret ederek bir öneride bulunuyor: “Partinin emektarları, milletvekilleri, kurucuları ne yapıyor? Beş on milletvekili bir araya gelip ilgili yöneticiye şunu söyleyemez mi? ‘Kardeşim, senin yönetimindeki uygulamalar yüzünden hepimiz zan altında kalıyoruz. Çık hesap ver! Gerekirse görevinden ayrıl, bağımsız incelemenin önünü aç.
Neden bütün sorumluluğu Cumhurbaşkanı’nın üzerine bırakıyorsun?’
Burada kimseyi peşinen suçlu ilan etmekten söz etmiyorum. Suçluluk yargının konusudur. Ancak siyasi ve idari sorumluluk da vardır.”

Bu öneri, tabanın ve sokağın sorusuna da cevap veriyor aslında.

Erdoğan lider olarak söyleyeceğini söyledi. Taban da üzerine düşeni yapıyor:
Kızıyor, öfkeleniyor ama küsmüyor.
Liderinden de davasından da vazgeçmiyor.

Erdoğan’ın başı da omuzları da dik.

İnsanlar ise birilerinin kendi yükünü yine o omuzlara bırakmasını sindiremiyor…
Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...