Yarınları tekinsizlikten kurtaracak olan nedir?

Meslekler ikiye ayrılıyor: Çok para kazandıran meslekler, para kazandırmayan mecburen yapılan meslekler.

Para kazandıran meslekler deyince bir zamanlar akla doktorluk gelirdi, başarılı gençlerin ufuk çizgisi tıp fakültesi ile biterdi.

Bir zamanlar... Zaman içinde Türkiye"de doktor olmak değer aşınmasına uğradı. Doktor ebeveynler çocuklarının doktor olmasını artık pek istemiyor.

Meslekler arası saygınlık sıralamasında en büyük aşınmanın doktorluk mesleğinde olduğunu ortaya çıkardı son araştırmalar.

Neden?

Medyanın özensiz dili, hasta yakınları tarafından dövülerek öldürülen doktor haberleri, doktorları dövülebilen meta seviyesine indirdi.

Doktorların kusurlarına odaklanan medya, onların sınır tanımayan seferberliğini, çalışma şartlarının güçlüğünü aynı iştahla haber yapma arzunu duymadı. DUYMUYOR!

Biz, güvenli bir şekilde evlerimizde otururken, doktorlar dünyanın dört bir tarafında hastalara şifa sunuyor. Yeryüzü Doktorları mesela. Hastalara şifa, yaralılara merhem sunmak için yıllık izinlerini ateş hattında yapıyorlar.

Kum, güneş, deniz değil. Bombaların altında. Ya da kuş uçmaz kervan geçmez yollarda.

Yeryüzü Doktorları"ndan Ekrem Kınık" ı sosyal medyadan takip ediyorum. Yeryüzü Doktorları"nın gittiği yerlerde karşılaştıkları hikayeleri paylaşıyor. O paylaşıyor, lakin benim çoğu zaman iki haberi üst üste okumaya takatım yetmiyor. Benim okuyamadığım habere orada insanlar maruz kalıyor.

Dünya, iyilerin kendilerini yakarak dünyaya yaydıkları enerji ile dönüyor.

Gazze"de günlerce uykusuz yaralıları tedavi etmeye çalışan Norveçli doktoru hatırlıyorsunuz muhakkak... Profesör Mads Gilber. Ve işte insan diye kalbimizde yer açtığımız doktor.

Kuzey Afrika"da hızla yayılan ebola virüsü ile mücadele etmek üzere bölgeye giden ve hayatını kaybeden doktorlar. Son nefeslerinde dünyanın dikkatini bölgeye çekmeye çalışmış, kaybeden dünya diye imdat imdat demişlerdi.

Bazılarımız bu haberleri hiç okumuyor bile. Sadece sonbahar defilelerinden, sonbahar hazırlıklarından, sonbahar turlarından haberdar olmak üzere seçici algıları devrede. Ve bakınız şu günlerde ne kadar da mutlular. Tam otomobilleri ile geçip giderken kırmızı ışık yanınca görüverdiler KENDİLERİNİ en harika şekilde TEMSİL eden o REKLAMI! Son model açık araba, arabanın direksiyonunda başörtülü hanımlar. Şık, zarif, elegan. Ne gan ne gan. Elegan.

İki başörtü daha çok satasınız diye, lüksü körükleyen imajlarınız!!! Ve hepimiz din kardeşiyiz öyle mi?

Bazıları zevkinde sefasında dünya umurunda değil, üstü açık araba direksiyonunda pazarlanan başörtüsü ile temsil edilmenin doruğunda mutlu mesut.

Ama bir de diğer BAZILARI var. Mesul olduklarımız. Onlar o kadar dipteki yarına bakmaya, başkasının hikayesi ile ilgilenmeye zaten takatı yok. Günü kurtaracak kadar ekmek ve su, çocukları için güvenlikli bir dam altı.

Geriye kaldı orta tabakanın makul insanları...

Sosyal sorumluluk projelerini okurken –sosyal sorumluluk projesi derken elbette instegram için poz biriktirme tantanalarını kast etmiyorum- ah ne güzel insanlar var demenin ötesine geçmemiz gerekiyor.

Gençlerden şikayetçi olmak kolay. Yediklerini içtiklerini dile dolamak kolay.

Zor olan kafelerde oturan gençleri başkalarının hayatına yaklaştırabilmek, yakınlaştırabilmek.

Dengeli bir hayat, almak ve vermek ile mümkündür. Güzellikleri alır, bünyemize dahil eder sonra oradan edindiğimiz enerji ile zikrimizi, fikrimizi, bedenimizi yorarak arınır ve dinleniriz.

Günümüz gençliği hiçbir iş yapmadığı halde niye bu kadar yorgun?

Sorduğum soruya cevap ararken Aksaray"dan Sevgili Gülser Hanım aradı. Eski Aksaray Valisi Orhan Alimoğlu"nun dar gelirli gençlerle başlatmış olduğu okuma seferberliğinin yeni Aksaray Valisi Şeref Ataklı ile devam ettirildiğini, tanışmış oldukları çobanı ve onun on çocuğunu anlattı sevinçle. Çocukların hepsinin okuma azmi ile dolu olduğunu, kızlarından birinin Eskişehir Anadolu Üniversitesi''nde okumakta olduğunu anlattı.

Yazıyı başladığım noktadan bitireyim. Yaz boyu tatil yaptırdığınız, tatil yaparken kucak dolusu para harcadığımız çocuklarımız okullarına bezgin ve mutsuz başladı.

Oysa yaz boyu bir sorumluluğu yerine getiren çocuklar, gençler muazzam bir enerji ile girdiler yeni öğrenim yılına.

Ayet-i Kerime"yi hatırlayınız. Bir işten yorulunca başka bir işle dinlenmeyi tavsiye eden Ayet-i Kerime"yi.

Bizi birbirimize yakın eyleyen vakti bereketlendirme şuurumuzdur. Gerisinin bir önemi yok.

Sadece kendi çocuğumuz için para harcayarak ona istikbal kuramayız. Kimsesiz çocuklar için, yetimler, yoksullar için harcadığımız paradır çocuğumuza istikbal hazırlayacak olan.

Güvenlikli sitelere taşınarak güvende olamayız. Şehrin her bir sokağından kendimizi mesul hissederek güvende olabiliriz ancak.

Sonra ülkenin, sonra dünyanın her bir sokağından sorumlu olarak.

Sorumluluk sahibi bireylerin enerjisi bitmez. Huzuru eksilmez.

Hücrelerinde "Her dem yeniden doğarız bizden kim usanası" diyen bir enerji yüklüdür çünkü.