2000 yılının sonlarına doğru medyada ilginç yazılara rastlıyoruz. Bir kısım yazarlar iç hesaplaşma yapıyor. Geçtiğimiz yıl yaptıkları ile vicdanları arasında gidip geliyorlar. Bir kısmı ise, bazı gerçekleri yeni öğreniyormuş gibi hayret ve bazı konular karşısında tepki içindeler.
Türkiye''ye ilişkin bir takım gerçekleri yeni öğreniyor olabilirler. Bu mümkün.
İnsan baksa da, görmek istemeyince göremez bazı şeyleri.
Geçenlerde Türkiye''yi, ziyaret eden Suriyeli gazetecilerin görüştükleri meslektaşlarımız arasında da bu gibiler var.
Onlardan biri, Suriye ile Türkiye''yi karşılaştırıyor. Türkiye''yi ziyaret eden Suriyeli gazetecilerin Türkiye''ye ilişkin izlenimlerinden ve Suriye''nin Esad sonrası izlemek istediği dışa açılma politikasına ilişkin konuşmalardan yola çıkarak...
Suriye''nin şimdiki arayışları ile 1980''li yıllardaki Türkiye''nin Özal dönemindeki "hedeflerini" ve " dinamizmini'' karşılaştırıyor.
Birbirine çok benzetiyor bu iki dönemi...
Suriye''nin Türkiye''nin izlediği yolu örnek aldığına ilişkin bir izlenim ediniyor.
Sonra ? Sonrası yok...
Çünkü o yıllarda önce 5 bin, arkasından da 7-8 bin dolar ve daha ötesinde bir kişi başına ulusal gelir hedefleyen Türkiye''nin 20 yıl sonra geldiği noktayı telaffuz etmek istememiş olabilir.
Suriyeli meslektaşlarımıza," Bu dönem çok iyiydi. Bakın bizim 20 yıldır kişi başına düşen milli gelirimiz ve üretimimiz hiç artmadı." mu diyecekti?
Bırakın daha önceki yılları, boşa geçen onlarca yılı...
2000 yılına bakmak bile yeterli.
Nasıl boşa harcanmış yıl geçtiğimiz 2000 yılı?
28 Şubat sürecinde harcanan yıllara ne demeli?
Suriyeli meslektaşlarımız nereden bilsin 28 Şubat''ın en önemli isimlerinden biri ile konuştuklarını?
Geçtiğimiz yılı hangi dayatmalarla, hangi acılı olaylarla, hangi boşuna çabalarla ve hangi başarısız politik manevralarla geçirdiğimizi nerden bilsinler?
Hangi sorun çözülmüş ya da çözülmesi için karar alınmış?
Devlet bir yıl boyunca sadece kendi denetiminde olması gereken bazı cezaevlerinin bazı koğuşlarına girebilmiş. O da 30 kişinin ölümü pahasına...
Bir yıl boyunca çözmekle övündükleri sadece bu var... Bunun çözüm olup olmadığını ise çok yakında göreceğiz ve aslında herhangi bir şeyin çözülmediğini anlayacağız...
Bunları biz biliyoruz. Suriyeli gazeteciler bilmiyor.
Ya da biz bilmediklerini sanıyoruz.
Şimdi durum böyleyken, dışa açılmaya karar vermiş bir Ortadoğu ülkesine bile nasıl örnek olacağız acaba?
Geçtiğimiz yıllar ve 2000 yılı için böyle, ama genel durum neyseki farklı...
Neyseki durum bu kadar dramatik değil.
Suriye 30 yıldır baskıcı, içe kapalı bir rejimle yönetiliyor.
Bu nedenle de Türkiye ile Suriye arasında bazı alanlarda tabii ki farklılıklar var.
Türkiye iyi kötü dışa açık, bir yanıyla Avrupayı hedefleyen ve devletin, ülke yönetimini elinde tutan militarist, baskıcı kadroların bütün engellemelerine rağmen dinamik ve girişimci insanlarının sayesinde ayakta durabilen bir ülke.
"İçimize kapanalım, kendimize dönelim, Avrupalı olabilmek için uymamız gereken kriterlere falan boşverelim", diyenlerin çabalarına rağmen...
Şimdi, işin dramatik yanı şu:
1980''li yıllardaTürkiye''de, değişim adına yapılan ya da yapılmasına çalışılan bütün olumlu şeylerin karşına çıkarak engelleyen ve o dönem içinde sağlanan kazanımları, geçtiğimiz 20 içinde ortadan kaldırmak için vargücüyle çalışan bir lobinin, hatta örgütün adamı olanlar, şimdi Suriye''nin 1980''li yıllardaki Türkiye''ye özendiğini söyleyebiliyorlar.
Nereden bakarsak bakalım zavallı Suriyeli gazeteciler bir fikir sefaleti ile karşılaşmış durumdalar. Bu gerçekleri nerden bilsinler?
Konuştukları insanların, değişimden yanaymış gibi görünüp de Türkiye''de hiçbirşeyin değişmemesi için her türlü demokrasi dışı, hukuk dışı girişimin destekçisi olduklarını nerden bilsinler.
Ve nerden bilsinler ki Türkiye birçok yılını olduğu gibi 2000 yılını da Kurtlar Sofrası''na sunarak 2001 yılına girmiş durumda...
Şartlar böyle olsa da, biz yine bu yıldan da umutlu olmaya devam edelim...
Çünkü biliyoruz ki bu durum böyle gitmeyecek...
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.