Türkiye"nin bazı şeyleri öğrenmeye hakkı var

Genelkurmay Başkanı sonunda gazeteci milletini kırmadı ve ilginç bir vesile yaratıp merak edilen iki mesele hakkında konuştu.

Bunlardan biri türban yasağının kaldırılmasıyla ilgiliydi. Bu konuda, “Görüşlerimiz biliniyor” demekle yetindi. Bu lafı isteyen istediği şekilde anladı.

İkinci konu daha önemliydi. Ve bana kalırsa Büyükanıt asıl bu konuda bir mesaj vermeyi amaçlıyordu.

Komutanın sözleri, sankli Ergenekon Çetesi vesilesiyle bazı soruların giderek daha fazla silahlı kuvvetleri ilgilendirmeye başlamasından duyulan rahatsızlığın ifadesini taşıyordu.

Şöyle diyordu Büyükanıt:

“Türk Silahlı Kuvvetleri suç örgütü değildir. Türk Silahlı Kuvvetleri''nde hata yapan yargı önünde cezasını çeker. Onun için bu tür şeyleri Türk Silahlı Kuvvetleri ile ilişkilendirmek beyhude çabadır.”

Evet. Ne silahlı kuvvetler bir suç örgütüdür. Ne de yasa dışı faaliyetleri ya da yasa dışına çıkanların marifetlerini silahlı kuvvetlerle irtibatlandırmak doğrudur.

Zaten bizim sözümüz de bu irtibatlı faaliyetlerle ilgilidir.

Son döneme ilişkin sorular malum:

Bu çetelerin ardındaki asıl güçü kimler oluşturuyordu? Onlar darbe ortamını hazırlayacaklardı da darbeyi kim yapacaktı?

Ordu kaynaklı silahlar, bombalar bu çetelerin eline nasıl geçti?

Daha bir yığın soru var aslında cevap isteyen. Ama hadi onları bir kenera bırakalım.

Genelkurmay bu konularla ilgili bir soruşturma yaptı mı? Niçin kamuoyuna, Meclis''e bu konularda bir bilgi verilmiyor?

Geriye doğru dönersek iş daha da çetrefilleşiyor.

Silahlı kuvvetler yetkililerinin cevap vermesi gereken o kadar çok soru var ki yakın geçmişimize dair.

Mesela geçenlerde bir meslektaşımız, o da Ergenekon soruşturmasını yürüten İstanbul Savcısı''nın soyadı benzerliği vesilesiyle söz etti.

Savcı Doğan Öz cinayeti davası.

Savcı Doğan Öz, 24 Mart 1978 günü sabahı evinin önünde arabasının içinde öldürüldü. Olayın görgü tanıkları vardı. Daha sonra katil zanlısı olarak İbrahim Çiftçi isimli ülkücü yakalandı.

Çiftçi aynı zamanda 7 TİP''li gencin öldürüldüğü Bahçelievler katliamının da sanığıydı... Suçunu itiraf etmesine ve cinayetin 8 tane görgü tanığı olmasına rağmen Çiftçi Askeri Yargıtay Daireler Kurulu''nca 7''ye karşı 8 oy çokluğu ile suçsuz bulundu. Alt mahkeme de esas mahkemenin bu kararına uymak zorunda olduğunu ileri sürüp beraat kararı verdi.

Doğan Öz çok önemli davaları takip etmekle ünlenmiş bir savcıydı.

1977 yılında o zamana kadar hazırlanmış en cesur kontrgerilla raporunu zamanın başbakanı Bülent Ecevit''e sunmuştu.

Öldürülmesinin esas sebebinin bu rapor olduğu söyleniyor.

Doğan Öz raporunda o dönemde cereyan eden terör olaylarının bir değerlendirmesini yaptıktan sonra şu iddialara yer vemekteydi:

“Şunu öncelikle bilmekte yarar var: Bütün bu çalışmalar içinde (Şiddet olaylarını ve o dönemdeki sağ-sol çatışmalarını ifade ediyor) askeri ve sivil güvenlik güçleri vardır.

Kontrgerilla, genel kurmay harp dairesine bağlıdır.

Kontrgerilla il ve ilçelerde seferberlik işlemini yürüten kurum olarak askerlik şubelerince yönetilmektedir. Bu konuda en çok, aşamalı eğitimden geçen assubaylar kullanılmaktadır.

Sivil güvenlik güçleri içinde de MİT elemanları ve şube görevlileri kullanılmaktadır.”

Rapordan bir süre sonra Doğan Öz cinayete kurban gitti.

Cinayet davasının görüldüğü Sıkıyönetim Askeri Mahkemesi hepsi de bir üst mahkemede bozulan dört idam hükmü verdi.

Mahkeme son kararında Çiftçi için dördüncü kez idam cezası verdikten sonra, o güne dek sürekli idam isteminde bulunan Başsavcılık, onama kararına itiraz edip hükmün bozulmasını ve Çiftçi''nin tahliyesini istedi.

Askeri Yargıtay Daireler Kurulu da bu talebe uyarak Çiftçi kararını bozdu.

Bu karara direnmeyen 1 No''lu Ankara Sıkıyönetim Mahkemesi ise sanık Çiftçi''nin beraatine karar vedi.

Daha sonra Sezen Öz, davanın niçin beraatla sonuçlandığını anlayabilmek amacıyla dosyayı incelerken dönemin Başbakanı Bülent Ulusu''ya yazılmış bir dilekçeyle karşılaştı.

Bu dilekçede, avukatları, müvekkillerinin Milli Savunma Bakanlığı''nda bir dosyası bulunduğundan söz etmekteydiler.

Sezen Öz bu tevsii tahkikat (Tahkikatın genişletilmesi) talebinde bulundu. Sözü edilen dosyanın getirilmesi istendi.

Ama talep reddedildi.

Aradan fazla bir zaman geçmiş sayılmaz. Muhtemelen Doğan Öz davasını bu şekilde sonuçlandıran dosyadaki belge hangi kuruma aitti? İbrahim Çiftçi kimin hesabına çalışıyordu?

Başta Öz ailesi olmak üzere Türkiye''nin bu bilgiyi öğrenmeye hakkı var.

Birçok ülkede 30 yıl sonra devlet sırları bile açıklanıyor.

Genelkurmay bazı sorulara muhatap olmak istemiyorsa yakın geçmişten, mesela Doğan Öz davasından başlayarak şeffaflaşma yolunu tercih edebilir.

Böyle bir girişim silahlı kuvvetlere şaibe yüklemez. Tam tersi bu kurumun itibarını arttırır.

Tabii ki silahlı kuvvetler bir suç örgütü değildir.