"10 yıl 10 ay" ve "üçüncü duruşmada tahliye"

Habere konu olan gelişmeden –belki hepiniz biliyorsunuz ama- ben yeni haberdar oldum.

Hülya Avşar, Şişli Adliyesi''nde savcıya 45 dakika ifade vermiş. Çünkü hakkında, “10 yıl 10 aya kadar hapis istemiyle” dava açılmış.

İstenen cezanın ağırlığını-hacmini unutmayın...

Avşar hakkındaki iddia, “kurul halinde çalışan kamu görevlilerine görevlerinden dolayı hakaret ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret”.

“Kurul halinde çalışan kamu görevlileri”nden oluşan kurum TMSF; ikinci “hakaret”e maruz kaldığı söylenen kişinin de kurumun avukatı olduğu anlaşılıyor..

Avşar ve TMSF arasında sonunda mahkemeye intikal eden meseleyi şöyle özetleyebiliriz: Avşar''ın bir zamanlar Uzan''larla yaptığı bir sözleşme karşılığında aldığı 350 bin dolar, patronlar TMSF''ye geçince “kurul halinde çalışan kamu görevlileri”nin kurumu tarafından faiziyle istenmiş. Avşar''ın belirttiğine göre, önce 2 milyon dolar istenmişse de, sonra (“sanatçı dostu olduklarını söyleyerek”) 1 milyon dolara razı olmuşlar. (Aslına bakacak olursanız, TMSF''nin alacaklarını tahsil için seçtiği bu “kurban pazarlığı” misali yöntem de anlaşılır gibi değil ama neyse şimdi sırası değil.)

Gelelim “hakaret”e ve “10 yıl 10 aya varan hapis istemi”ne:

Avşar''ın davaya konu olan yazısını (Guardiantürk.com) önüme koyup bir savcı titizliğiyle okudum.

Ve hayretler içinde kaldım doğrusu. Bu yazı için mi “10 yıl 10 aya kadar hapis istemi”?

“Yok artık daha ne!” dememek için kendimi zor tuttum.

Avşar-TMSF hikayesini aktaran haberlerin hemen hepsinde belirtildiği üzere, Avşar''ın yazısında “10 yıl 10 aya kadar hapis istemi”ne sebep olan ifade “Üstelik ödemem bir hafta gecikti diye sürekli TMSF avukatı Arzu Hanım tarafından taciz edildim” imiş.

Biraz daha ileri gidersem TCK 288. maddeden (“Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs”) dolayı yeni bir davetiye alacağımı bildiğim için burada kesiyorum.

Ama 288''in alanına girmeyen şu değerlendirmeyi yapabilirim (yapabiliriz) herhalde:

Bir ülkede yasaların ve yargı organlarının ciddiye alınması, saygı uyandırması, “şaka” konusu yapılmaması için bu alana ilişkin mevzuat, iddia ve kararların her şeyden önce sağduyuya aykırı olmaması gerekmez mi?

Bir borç-alacak meselesinde alacaklı kurum “kurul halinde çalışan kamu görevlileri”nden oluşuyor diye, “kaşının üzerinde gözün var” türünden belki bir para cezası ile telafi edilebilecek bir itirazın hesabının “10 yıl 10 aya kadar hapis cezası istemiyle” açılan bir dava ile görülmek istenmesinin sağduyu sahibi bir kimseye “İşte Adalet” dedirtmesi mümkün mü?

Çok işlenen bir konu olduğu için uzatmayacağım ama değinmeden de olmaz:

Bakalım “10 yıl 10 aya kadar hapis cezası istemiyle” açılan bu dava nasıl sonuçlanacak?

Herhalde, çoğu zaman olduğu gibi, kesilen ceza (o da kesilirse) bırakın 10 yılı, belki 10 ay bile olmayacak. O halde bu hiddetin nedeni ne; 10 yıl 10 ay ile başlamanın nedeni ne?

Bugün “Adalet Sarayı” içinde dolaştığımıza göre, yazıyı yine bu dünyadan bir haberle bitirelim:

İzmir''de rahip Adriano Franchini''yi bıçakla yaralayan Ramazan Bay (20) üçüncü duruşmada tahliye edilmiş. Bay''ın cezai ehliyetinin tam olduğunu bildiren raporun sunulduğu son duruşmada, suçunu kabul eden sanığın tutuklu kaldığı süreyi dikkate alan mahkeme tahliye kararı vermiş. Ama tabii, “yurtdışına çıkış yasağı” koymayı unutmayarak...

Bence de mahkeme yerinde bir karar vermiş. Sanığın “10 yıl 10 aya kadar” tutuklu kalması beklenemezdi herhalde. Üç duruşmada da hazır bulunmuş, yetmez mi? Rahip de ölmemiş zaten, daha ne istiyorsunuz?