Dış, iç ve "aradaki" dünyadan gelişmeler

Dışarıdan, hem de epeyce uzak bir diyardan başlayalım. Tayland''da, Başbakan Thaksin Shinawatra''ın tam da BM toplantısı için New York''da olduğu bir günde ordu yönetime el koydu, yani darbe yaptı. Darbecilerin başı general Boonyaratglin, sıcağı sıcağına yayınladığı bildiride, ülkenin içinde bulunduğu şartlar gereğince yönetime el koymalarının zorunlu olduğunu hatırlatıyor ve ekliyordu: “Askerlerden oluşan Konsey''in amacı ülkeyi yönetmek değil mümkün olduğunca kısa bir sürede iktidarı halka teslim etmektir.”

Tayland''da yönetime el koyan cunta ilk iş olarak şu kurumların işine son verdi: Anayasa, Millet Meclisi ve Anayasa Mahkemesi. (General Boonyaratglin''in meslektaşlarından daha tutarlı bir çizgi izlediği görülüyor... Çünkü hatırlıyorsunuz, kimi darbelerde “anayasa” ortadan kaldırıldığı halde “mahkemesi”nin iş başında bırakılması gibi son derece acayip durumlarla karşılaşılmıştı!)

Darbeler böyle bir şey işte; bir darbe “farklı” olduğu konusunda ne kadar ısrarcı olursa olsun bir diğerine benzemeden yapamıyor... Dolayısıyla işine son verilen kurumlar ve de “Amacımız bir an önce iktidarı sivillere teslim etmektir” açıklamaları insanın aklına ister istemez “Bütün bunlar bana seni hatırlatıyor!” dizesini getiriyor...

Bu “dış” gelişmenin arkasından bir de “iç” gelişme:

Hakkında yapılan haberlerin üzerinden birkaç hafta geçmesine rağmen, girilen her haftanın söz konusu “birikimi” daha gürbüzleştirmesinden dolayı DSP''nin kasasında bulunan “Hazine yardımı”nın azameti aklımdan çıkmış değil. Hatırlıyorsunuzdur muhakkak: DSP''nin benimseyip uyguladığı son derece “ekonom”, yani “eli sıkı” para politikasının sonucu olarak bankada 50 milyon dolara yakın parası birikmiş... Besbelli ki DSP yememiş-içmemiş ve bu “Hazine yardımı”nı bankalarda değerlendirmiş. Peki DSP bu birikimini bankalarda nasıl değerlendirmiş olabilir? Cevabını bilmiyoruz tabii ki; ama getirisi en yüksek “enstrümanlara” yönelmiş olacağını söylemek yanlış olmasa gerek. Yani (yanılmıyorumdur inşallah) başta “Hazine kağıtları”na.

Manzaranın “alaturkalığı”nı görüyor musunuz? Hazine DSP''ye Hazine yardımı yapıyor, DSP de bu yardımı “Hazine kağıdı”na yatırıp birikimine birikim katıyor...

Yanlış anlaşılmasın; bu bahsi açarken niyetim sadece DSP''nin bu durduğu yerde büyüyen birikimiyle uğraşmak değil. Amacım, DSP örneğinden hareketle partilere belli koşullar altında verilen Hazine yardımına da mutlaka belli koşullar getirilmesi gerektiğini belirtmek. Bana göre bu Hazine yardımlarının belli bir süre içinde (bir yıl diyelim) harcanması zorunlu hale getirilmelidir. Getirilmelidir ki, DSP örneğinde olduğu gibi Hazine yardımı Hazine''nin sonradan da devreye sokulması sonucunda Hazine''nin başına dert olmasın. Devletin siyasi partilere yaptığı yardımın devletin tekrar araya sokularak büyütülmesinin dünyada başka örneği var mıdır?

“Dış” ve “iç” dünyadan seçtiğimiz bu iki gelişmeden sonra şimdi de gelelim “aradaki” dünyadan bir gelişmeye:

Bir zamanlar birkaç kere ben de hatırlatmıştım: Birkaç yıl öncesine kadar KKTC''de olup bitenler hakkında en az bilgi sahibi olan toplumlar arasında yer alıyorduk. Sonra başta “Annan Planı” olmak üzere epeyce şey hakkında epeyce bilgi sahibi olduk. Fakat bakıyorum, KKTC''de son günlerde yaşanan gelişmeler hakkında medyada yine bir kayıtsızlık gözleniyor. Oysa biliyorsunuz, KKTC''de son günlerde de önemli işler oluyor. En başta da koalisyonun bozulması olayı. Tamam kabul, 1974''ten sonra adada kurulan bütün hükümetler Ankara''nın güdümünde hareket ettikleri için bu son gelişmelerin bu açıdan yeni bir tarafı yok; ayrıca yeni gelişmeler Ada''nın geleceği açısından belki daha umut verici nitelikte. Ama olsun, herşeye rağmen bu toplum olup bitenler hakkında bu kadar sınırlı enformasyonla başbaşa bırakılmayı hakediyor mu? Benim tercihim sonuçları nasıl çıkarsa-çıkacaksa çıksın hiçbir sürecin hakettiği haber ve yorumdan yoksun bırakılmaması yönünde... Çünkü “siyaset” (iç ya da dış farketmez) sadece “sonuç almaya” değil, bu sonucun “nasıl” alındığına ilişkin bir sanat değil mi?