Hafız Esad modeli bizden uzak dursun!.

Önceki gün ölen Suriye''li diktatör Esad hakkındaki haber ve yorumları okuyarak, inanılmaz ölçüde yararlı dersler çıkartabiliriz kendimize..

1- Dünya basını, Esad''ın ölmesi ile hem Suriye''de, hem Orta Doğu''da "istikrar"ın sona ermesi ihtimalini vurguluyor..

Evet.. Acımasız bir diktatörün, 30 yıl süre ile ülkesini ve bölgesini savaştan savaşa sürüklemesi, kendi halkını ezmesi ve Suriye''yi geri kalmış bir ülke konumunda tutması da, "dış dünya" için, "istikrar" anlamına geliyor..

Bu nokta önemlidir..

Bizde de, şaibeler, ekonomik ve siyasi başarısızlıklar, anti-demokratik uygulamalar, "aman istikrarı bozmayın" denilerek ört-bas edilmiyor mu?

Başkan Clinton''ın bir cinsel sapkınlığını günlerce manşete taşıyan Amerikan ve Avrupa medyası, Suriye gibi ülkeler sözkonusu olunca, Esad benzeri diktatörleri "istikrar" unsuru olarak sunuyor.. Çünkü onların gözünde Suriye gibi ülkeler, "2''nci sınıf"tır.. Suriye halkının sopa ve süngü ile susturulup bastırılması, bölgenin de, toplumun da yapısına uygundur..

2- Hafız Esad da, işbaşına seçimle gelmiş, görevine referandumlarla devam etmiştir. Suriye bir Cumhuriyet''tir..

Demek bir rejimin Cumhuriyet olması ve o ülkede seçim yapılması, bu ülkenin "çağdaş" ve "uygar" olmasına yetmiyor..

Seçim, sadece devleti kimlerin yöneteceğini ve kimlerin kamu gücüne sahip olacağını belirler..

Oysa "hukukun üstün olduğu anayasal demokrasi"de, bireyin ve sivil toplumun devlet karşısındaki konumu ve devlet terörüne karşı güvenceleri belirlenir..

Hafız Esad türü diktatörlerin, "Cumhuriyeti korumak" gerekçesi ile ülkelerinin halkını susturmaları ve başarısız dış maceralarla gündeme egemen olmaları, Suriye benzeri ülkelerin geri kalmışlığını kronik hale getirir..

3- Hafız Esad önce bir havacı subay, sonra da siyasi lider olarak girdiği ve Suriye''yi de sürüklediği bütün savaşlarda yenilmiştir. 1967 savaşında, Suriye topraklarının yüzde 20''sini İsrail''e kaptırmıştır.. 1973 savaşında, daha ağır bir yenilgi yaşanmıştır..

Esad, dış politikadaki kozlarını, çökecek olan Sovyetler''e oynamıştır.. 1980-89''daki İran-Irak savaşında, İran''ın tarafını tutmuştur..

Bütün Arap ülkeleri, Orta Doğu barış sürecinde yer alırken, Hafız Esad, "direnen adam" konumunda kalmıştır..

Ülkesini yenilgiden yenilgiye sürüklemesine rağmen, Suriye sokaklarında insanların Esad''ın arkasından ağlaması, "yenilmiş ve ezilmiş" olmaya alışkınlığın göstergesi olabilir mi?

Nasır öldüğü zaman da, yenilmiş Mısır''ın insanları sokaklarda ona ağıt yakıyordu..

4- Suriye bir cumhuriyettir.. Ama ölen Esad''ın yerine oğlunun geçeceği kesin gibidir.. Aynı şekilde bir başka "Cumhuriyet" olan Irak''ta da, Saddam''ın müstakbel halefi, herhalde oğlu olacaktır..

Yani, halefiyet meselesini yasalarla düzenleyen "meşruti krallık"lar, bu açıdan bakılırsa, "despotik oligarşiler"den daha iyidir..

5- Hafız Esad türü diktatörler ve bu tür despotik ya da totaliter rejimler, muhalefeti yok ederek ve basını susturarak, egemenliklerini sürdürürler..

Her ülkede bir iktidar vardır..

Ama muhalefeti özgür ve basını bağımsız olan ülkeler, şu anda dünyada azınlıktadır..

"Çağdaş" ve "uygar" olmanın ölçüsü, hukuktan, özgür muhalefetten, çoğulcu düşünce ortamından, bağımsız basından geçiyor.

6- Dış dünya ve özellikle Batı, ülkeleri sınıflandırdıktan sonra, herkese müstehak olduğu şekilde davranıyor..

Örneğin Amerika, Suriye''ye demokrasi ve insan haklarının gelmesine, oligarşik kokuşmuşluğun bitmesine falan bakmıyor.

Suriye''nin diktatörü, Amerika ile diyaloga girince, bu yeterli oluyor. Bu tür, "2''nci sınıf" görülen ülkelerin liderlerine, "el bebek-gül bebek" muamelesi yapılıyor..

Böyle bir gerçek var..

Türkiye, Orta Doğu''lu komşuları olan Irak''a, Suriye''ye benzemediği ölçüde, başarılı olacaktır.. Bu farkı yaratmak için, "hukuk"a, "insan hakları"na, "sivil ve çoğulcu demokrasi"ye, "özgür ve özerk basın"a, çok sesliliğe, hiç taviz vermeden sarılmalıyız..

Rüşveti ucuzlatmak!

"Sabah"ta Okan Müderrisoğlu imzası ile dün yayınlanan habere göre, Ankara Sanayi Odası üyelerinin yüzde 68''i, "Türkiye''de rüşvetsiz iş yapılamaz" demiş..

Bu işadamlarının yüzde 97''si de, "rüşvet tarifesi"ni bilmediklerini söylemiş..

Kendilerine bir tavsiyemiz var..

Gazete patronu olup, rüşveti "manşetle" versinler.. Başarısızlıkları "başarı" diye duyursunlar..

Tarifeleri düşer, kazançları artar!.

"Milliyet", Kutan ve Erçetin!.

Birkaç gün önce Ankara''da "Milliyet" gazetesinin 50''nci kuruluş yıldönümü resepsiyonu vardı..

Bu resepsiyona, geçen yılların tersine, ne bir cumhurbaşkanı, ne bir başbakan katıldı.. Hatta eski cumhurbaşkanı Demirel bile yoktu bu resepsiyonda..

Bu acaba "Ankara''daki değişim"in bir göstergesi miydi?

İşin, gazete yorumculuğunu ilgilendiren yanı bu..

Ama bir başka olay daha var..

"Milliyet"in resepsiyonuna katılan ve orada sanatçı Candan Erçetin''in şarkılarını dinleyen Fazilet Partisi Genel Başkanı Recai Kutan''ın, daha sonra, bir başka mekanda yaptığı konuşma, dikkatimizi çekti..

Kutan önceki gün Yazarlar Birliği toplantısında kürsüye çıkıp, şöyle konuşmuş..

- Musikide tam bir bozulma var.. Çok satan bir gazetenin kuruluş yıldönümüne gittik. Bir hanım çıktı.. Fransızca, İtalyanca, İngilizce, Türkçe şarkılar söyledi.. Adeta bozulmuş, bizimle ilgisi olmayan melodilerle, halk şarkılarını yozlaştırarak söyledi..

Diyoruz ki..

Dinlediği müziğin türüne takılıp, toplumun özgür tercihine bırakılmış sanatçı rekabetine bir taraf olarak katılmak, Sayın Kutan''a mı düşer?

Madem Candan Erçetin''in yaptığı tür müziğe yatkın değilsiniz.. O zaman "Klasik Türk Müziği" topluluklarının konserlerine, neden hiç gitmiyorsunuz?

Siyasette çok seslilik isterken, müzikte tek model aramak, tutarsızlık değil midir?