Enver Ören"in bıraktığı 1 milyar $"lık tecrübe!

İhlas Finans Kurumu''nun 1 milyar dolar civarında mevduat yükümlülüğü altındayken faaliyetlerine son verilmesi hem üzücü, hem de sadece ekonominin kuralları açısından değil, sosyolojinin tecrübeleri açısından de düşündürücüdür.

İhlas''ın içinde bulunduğu durumdan bir yolunu bularak, ya küçülerek ya da son bir gayretle taze kaynak transfer ederek kurtulabilmesini umud ediyoruz. Çünkü, Enver Ören''in yükselişinin tesadüfi olmadığı ve Türkiye''nin en büyük müesseselerinden birisinin böyle kolay kaybolmaması gerektiğine inanıyoruz. Umarız, sıfırdan başlayarak Türkiye''nin en büyük teşebbüslerinden birisi haline gelen, şirketleri kendi alanında ilkler arasında bulunan İhlas Grubu, içinde bulunduğu bu sıkıntıyı atlatır ve Enver Ören de bu acı dersten olabildiğince en kısa sürede ve en az zararla kurtulur.

İhlas Grubu''nun nasıl güçlendiği, büyüdükçe neden makas değiştirdiği ve sonunda ismiyle çelişen bir kurum haline gelip gelmediği soruları esasen bu yatırımın sahiplerinden başkasını da ilgilendirmez. Para da, ilke de, ihlas da onlarındır...

Ama, sonuçta 500 bin mudiyi ilgilendiren ve sadece ekonomik facia değil, Türkiye gerçeklerini ve İhlas Finans müşterilerinin profili gözönüne getirildiğinde aynı zamanda sosyal yara olma özelliği taşıyan bir batışın hikayesi maalesef bu kadar kısa kesilemiyor.

Başka medya patronlarının "nedense" kaçındıkları fotoğraf karelerine girmekte hevesli davranan Enver Ören''in çizmeye çalıştığı "seküler imaj"; son ekonomik krize çarpınca ortaya amaçlanandan bambaşka bir manzara, adeta "Pompei''nin son günleri" tablosu çıkmıştır. Ören sonuçta, "ne İsa''ya ne Musa''ya" yaranabilirken, sıkıntılı bir ekonomik bilanço ve ters tepen bir halkla ilişkiler faaliyetinin enkazı üzerine oturmak zorunda kalmıştır.

İşte bu durum üzerine dört bir yandan sökün eden, "Enver abi meğer neymiş..." tarzındaki yayınlar, asla değişmeyen bir tarihi ve sosyolojik tecrübenin gerçekleşmesinden başka bir şey değildir.

O tecrübe de "değişim", daha doğrusu "değişmek" adına tereciye tere satılamayacağı gerçeğidir. Böyle bir değişime muhataplarını inandırmak, ancak parasal kaynakların devamlılığı sağlanabildiği ve bu kaynakların dağıtılabildiği müddetçe mümkün olabilmektedir. Kaynakların tükendiği noktada, o ana kadar alkışlanan ve "çağdaş, yenilikçi, laik, cumhuriyetçi vs.." gibi sıfatlarla tanımlanan değişimin aslında bir "takıyye" olduğu yaftalanmasından kurtulmak mümkün olamamaktadır. Enver Ören''in düşüşün hemen ardından bir "cemaat"i olduğu hatırlanması ve altında imzası bulunan onca parlak yatırımın bir kenara itilip, yaptıklarının "din-siyaset-ticaret" eksenine oturtulması, bu trajik tecrübenin örneğidir. Ama Ören, büyümenin ve büyük kalabilmenin en kolay yolu olan "başkaları gibi davranmak" yolunu seçerek Türkiye''nin sosyal ve ekonomik yapısının er ya da geç kuracağı bu tuzağa adeta kendi ayaklarıyla koşmuştur. Sonuçta, bir zamanlar içinden çıktığı kitle ve bir parçası olduğu anlayışla da, epeyidir bir parçası olmaya çalıştığı sınıfla da dostluğunu kaybetmiştir. "Doğma büyüme" kendi sınıfından olanlara bile düştükten sonra acımayan İstanbul Dükalığı''nın, İhlas Grubu''na ve Enver Ören''e şefkat göstermesi tabii ki beklenemeyecektir.

İşte bu noktada herkes için bir fikri hesaplaşma imkanı doğmaktadır. Bunu da son zamanlarda; sanki denenip ispatlanmış bir bilimsel gerçekmiş gibi dayatılan ve bilinçaltlarına işlenmeye çalışılan "28 Şubat aslında dindarların işine yaradı. Hatalarını anladılar, kendilerini düzelttiler" safsatasına karşılık "Enver abi"nin son derece pahalı tecrübesini koyarak yapmak gerekiyor: Baskı ve dayatmalara karşı sıra savmak ve zevahiri kurtarmak için soyunulan değişim; sonuçta değişenler ona inansa bile, bir zillet olmaktan öteye gidememektedir.

Ticaret yapan ticaretinin, siyaset yapan siyasetinin, fikir üreten de fikrinin gerektirdiği değişimi kendi rızası ve becerisiyle sağlayamadıktan sonra, başkalarına benzemek için giydiği her elbise, onu daha da rüküş hale getirmektedir.

Açıklama: Çarşamba günü yayınlanan yazıda "...eski Kocaeli Emniyet Müdürü Nihat Camadan ve Affan Keçeci yargı önüne çıkartılamadı ve Hadi Özcan gibi isimlerin bağlantıları çözülemedi" cümlesinde Affan Keçeci''nin adı sehven yer almıştır. Keçeci, Özcan''ın yakalanmasını sağlayan dönemin Kocaeli Emniyet Müdürü''dür. Düzeltir, özür dilerim.