Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Ankara son bir hafta içinde Ortadoğu''nun 3 önemli ismini ağırladı. Suudi Kralı, İsrail Cumhurbaşkanı ve Filistin Ulusal Yönetimi Başkanı. Daha önce ağırladığı Suriye Devlet Başkanını da eklersek 4.

Bu 4 ismin Ankara''ya sadece gelmiş olmaları bile Ankara''nın bölgedeki ağırlığını göstermesi açısından yeterli.

Hele Perez ile Abbas''ın Annapolis öncesi Ankara''da buluşturulmuş olması Türkiye''nin dış politikada kat ettiği mesafeyi göstermesi açısından çok önemli.

Bu iki ismi Ortadoğu''da bir araya getirecek Türkiye dışında ikinci bir ülke yok. Şimdiye kadar neden bu başarılamadı sorusunun cevabı elbetteki mevcut hükümet ve cumhurbaşkanında. Ortadoğu''da “biz olmadan asla” diyebilen bir başbakan ve stratejik derinlik politikasının uygulayıcısı bir cumhurbaşkanı Türkiye''yi böylesine önemli bir konuma taşımışlardır.

Cengiz Çandar''ın çok isabetli bir biçimde özetle tarif ettiği gibi “Annapolis, bir yönüyle Abu Mazen''i ayakta tutmak, diğer yönüyle giderek zayıflayan İsrail Başbakanı Ehud Olmert''i güçlendirmek ve bunların yanı sıra Irak''ta tökezleyen ABD''nin Ortadoğu politikasına “itibar” kazandırmak amacıyla bir Washington inisiyatifi olarak ortaya çıktı.”

Bu hafta başında Ankara''da ki tarihi buluşma da, Türkiye''nin, “Böylesi küresel bir oyunda ben de varım.” mesajını taşıyordu.

Demokratik yollarla seçilmiş Filistin meclisinin ve hükümetinin İsrail''in ve Mahmud Abbas''ın gayretleriyle antidmokratik yollarla devre dışı bırakılmasından sonra, TOBB''un öncülük ettiği Gazze''deki Erez Sanayi Bölgesi projesi ister istemez durdu. Çünkü her şeyden önce Gazze''ye giriş çıkış yolları kapandı.

TOBB bunun üzerine Batı Şeria''da yeni bir sanayi bölgesi kurmak için harekete geçti. Hisarcıklıoğlu''nun gayretleriyle bu proje kabul gördü. Perez-Abbas buluşmasında imzalar atıldı. Filistin yönetimi 500 dönümlük bir yer verecek, buraya sanayi bölgesi kurulacak, ham madde yurt dışından İsrail gümrükleri aracılığıyla sanayi bölgesine ulaştırılacak burada üretim yapılacak ve aynı yollarla ihraç edilecek. Filistinliler için bir istihdam alanı açılmış olacak. Proje hayata geçer ya da Erez''de olduğu gibi akamete uğrar orası İsrail ve Filistin yönetimlerine daha doğrusu İsrail''e bağlı.

Türkiye için önemli olan taraf ise İsrail-Filistin arasında oynadığı önemli rol. Bu rolü oynayacak bölgede Türkiye dışında ikinci bir aktör bulunmuyor. Yok! Türkiye bugüne kadar bu rolü üstlenemedi. Bu hükümet özellikle de bu cumhurbaşkanı döneminde Türkiye tarihi rolünü üstlenme bilinç ve dirayetini gösterdi.

“Tüm bu gelişmeler son birkaç yıldır uygulamada olan, özü ve başlangıç noktası itibarıyla eski Osmanlı coğrafyasına dayanan "stratejik derinlik projesi"nin ve "Osmanlı barışı"na olan özlemin bir sonucudur. Bu özlem sadece Arap halklar için değil, Yahudiler için de geçerlidir. Dolayısıyla Türkiye, adım adım bölgesinde bu stratejiyi uygulamaktadır, uygulamaya da zorlanmaktadır. Tarihsel misyonu bunu Türkiye''ye adeta emretmektedir.”

Bu bağlamda İsrail Cumhurbaşkanı ve Filistin Devlet başkanlarının Ankara''da bir araya getirilmeleri hem cumhurbaşkanımız hem de hükümetimiz açısından tarihi bir adım olmuştur, sonuçları ne olursa olsun dış politikada Türkiye''nin mevcudiyetini bütün dünyaya ilan eden önemli bir buluşma olmuştur.

Ancak bu iki liderin Ankara''da buluşturulması ne kadar isabetli ve faydalı olmuşsa TBMM''de konuşturulmaları da o kadar yanlış olmuştur.

Ülkelerini temsil ettikleri için onlarla kurulan bu temas elbetteki doğrudur. Fakat her ikisinin de -hem Perez hem Abbas- demokrasi karşısındaki tutumları göz önünde bulundurulduğunda demokrasinin makesi olan TBMM''de konuşturulmaları yanlış olmuştur.

Çünkü Perez, Arap dünyasının en demokratik seçimiyle iş başına gelen Filistin meclisinin başkanı dahil 48 üyesini tutuklamış; Filistin meclisini ve hükümetini işlemez hale getirmiş dolayısıyla demokrasiye darbe indirmiş bir ülkenin cumhurbaşkanıdır. Halkın özgür iradesiyle seçtiği vekilleri suçsuz yere tutuklayıp hapse atan ve hapiste tutan bir ülkenin cumhurbaşkanı TBMM gibi önemli bir demokratik çatı altında konuşturulmamalıydı. Aynı şekilde İsrail ile birlikte Filistin halkının seçtiği meclisi ve hükümeti devre dışı bırakan Mahmud Abbas da TBMM kürsüsünde konuşmayı hak etmiyordu, konuşturulmamalıydı.

Meclis kürsüsüne yakışmadılar.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...