İnsan düşünen bir varlık. Her insanın bir düşünceye sahip olması onun varlığı kadar tabii bir gerçek. Düşünceyi ifade özgürlüğü de insanın sahip olduğu meşru bir özelliğinin açığa vurulmasından ibaret.
Biz her insanın farklı bir düşünceye sahip olmasını normal görüyoruz ama düşüncesini açıklarsa yadırgıyoruz. Çünkü o düşünceye verilecek tepkiden çekiniyoruz.
Çekiniyoruz çünkü kendi çıkarımızın halel göreceğinden korkuyoruz. Çekiniyoruz çünkü içinde bulunduğumuz camiaya birileri zarar verir diye korkuyoruz.
Korkuyoruz çünkü kendimize güvenimiz yok. Kendimize güvenimiz yok çünkü aydın duruşu sergileyecek niteliklerden mahrumuz.
Bu niteliklerden mahrumuz çünkü aydın duruşu sergileyecek temel alt yapımız yok. Fakat bütün bunlara rağmen kendimizi aydın zannediyoruz.
Aydın zannediyoruz çünkü birileri bize aydın diyor. O birilerinin gücü var. Onlar birine aydın dedimi herkes onaylamak zorunda kalıyor. Ya da öyle olmak ihtiyacı hissediyor.
Arkamızı bize aydın diyen güçlere dayadığımız için kendimizi aydın zannediyoruz. Aleme nizamat veriyoruz. Güç sahiplerinin hoşuna gitmeyecek ifadeleri en nitelikli insandan bile duysak o güç sahibi zannettiğimiz kesime yaranmak için o nitelikli insanı ayıplıyoruz gerekirse yuhluyoruz hatta lüzumu halinde hain ilan ediveriyoruz.
Sonra da utanmadan sıkılmadan düşünce ve ifade özgürlüğünden dem vuruyoruz.
Maalesef bu ülke aydınları daha doğrusu aydın geçinenleri böyle yapıyor.
Bence bu aydın geçinenler ya da aydın ünvanından geçinenler kişiliklerini çıkarlarına feda etmiş zavallılardır.
Düşüncesini açıkladığında bütün dünya karşısına geçse düşüncesini savunabilen insan bence kişilikli aydındır. Sadece bilgi sahibi olmak aydın olmak için yeterli değildir. O bilgiyi kişilikli bir biçimde hem ifade etme hem de savunabilme cesaretini gösteren insan gerçek aydındır.
Fikirleri genel kabule ters de düşse, kimi inançlara aykırı da olsa başkalarına hakaret etmeden düşüncesini ifade eden ve bu düşünceyi savunabilen insan bence saygındır. Onun düşüncesini açıklamasına da saygı göstermek gerekir.
Türkiye Kopenhag kriterleri diye yıllardır bu uğurda reformlar yapıyor, yasalar çıkarıyor ama maalesef aydınların düşüncelerini ifade etmeleri kendini aydın zannedenler tarafından ihanetle suçlanacak kadar seviye düşüyor/düşürülüyor.
Düşüncelerine inançlarına katılmasak da küfür, tehdit ve hakaret gibi başkalarını rencide etmeden açıklanan her düşünceye saygı göstermemiz gerektiğine inanıyorum. Yasadan önce bizim bu inancı taşımamız gerektiğine inanıyorum. Katılmadığım düşünceyi ben de aynı özgürlük içinde eleştirmeliyim ama sırf genel kabule aykırı diye sırf güç sahiplerini kızdırır düşüncesiyle onu hainlikle suçlama ucuzluğuna ve savcılığa ihbar basitliğine düşmemeliyiz.
Yasalardan önce biz hoşgörü ve tahammül sahibi olmalıyız. Yasalardan önce reformları vicdanlarda ve beyinlerde yapmalıyız.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.