Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Irak işgalinden önce Saddam ve yandaşlarının ABD''ye nasıl kafa tuttuklarını hatırlayacaksınız. Ben ayrıca Irak televizyonunu da seyrederdim. Subayların sadakatle direnme törenlerine şahit oldukça Irak''ın uzun müddet direnemese de kolay işgal edilemeyeceğini düşünürdüm. En azından sayıları 170 bin olan cumhuriyet muhafızlarının direneceğini zannederdim. Bir çok yorumcu da aynı kanaati paylaşıyordu.

Hatırlayacaksınız Bağdat sıfır direniş ile teslim oldu. Saddam''ın o sadakat yemini eden subayları ve askerleri işgalcilerin karşısına bile çıkmadan resmi elbiseyi çıkartıp sivil kıyafet giyerek Bağdat''ı teslim ettiler.

Böylece bir diktatöre sadakatin zoru görünceye kadar olduğunu bütün dünyaya ilan ettiler.

Saddam''ın özel ordusunun işgale karşı direnmemesi dünyayı şaşırtmıştı.

Şaşırtan bir diğer grup ise Şiilerdi. Şiiler de işgale karşı dişe dokunur bir direniş sergilemediler. Hala da sergilemiyorlar. Irak''ın çoğunluğunu oluşturdukları için parlamentoda ve hükümette etkili olmak anlaşılan işlerine geliyor.

Kürtler ise işgale fikir bazında bile karşı çıkmayıp destek veren üçüncü grup olarak işgal gölgesinde gelecek inşa etmeye çalışıyorlar.

Durum böyleyken Irak''ta müthiş bir direniş söz konusu ve bu direniş işgalci ülkelerin ABD dışında hemen hepsini ürkütecek boyutlarda. Sadece evvelki günün ölü bilançosu 56 idi. Bugüne kadar 700 bine yakın insan hayatını kaybetti.

Pekala ülkenin çoğunluğunu teşkil eden Şiiler direnmiyor, Kürtler işgalin himayesinde huzur(!) içindeler, direnmek şöyle dursun işgalcilerle işbirliği içindeler. Öyleyse kim kaldı geriye, kimler direniyor?

Sünniler.

Sünniler direniyor. Saddam yanlıları değil. Özgürlüklerine düşkün Sünniler. Zaten Saddam taraftarları direnseydi ülke kolayına işgal edilmezdi en azından Bağdat''ın düşmesi aylar sürerdi. Öyle olmadı. Saddamcılar teslim oldular ve Irak''ı özgürleştirme misyonunu Sünniler üstlendi. (Aslında Kürtler de Sünni mezhebine tabiler ama kuzeyde ayrı bir oluşum içinde bulundukları için eskiden beri müstakil bir grup olarak temayüz etmişlerdir.)

Kürtleri ve Şiileri çıktığınız zaman geriye ülkenin yarısı bile kalmıyor.

Oysa Şiiler Sünnilerin sadece onda biri kadar direniş gösterselerdi işgalciler çoktan pılısını pırtısını toplamış çekilmişti. Hele Sünni''siyle Şii''siyle, Kürdiyle ve diğer etnik unsurlarıyla top yekun bir direniş sergileselerdi bugün işgal diye bir olgu kalmayacaktı.

İşgalciler bu gerçeği bildikleri için ülkede Sünni Şii kavgasını körüklemekte, dünya kamuoyunu da bilgi kirliliği ile yanıltmaya çalışmaktadırlar.

Bu bağlamda Şii ve Sünni alimlerin mezhep çatışmasına karşı kendi çevrelerini uyarmaları milli bir birliğin ve dolayısıyla milli bir direnişin öncüsü gibi görünse de işgal güçlerinin bu birliği bozmak için boş durmadığı olayların gelişmesinden çok net olarak anlaşılıyor.

Irak uzun yıllar Şii Sünni rekabetinin zemini olduğu için ülkede dini birlik sağlama imkanı çok zayıf. Mezhep ayrılığı etnik kökenin fevkinde bir mevki edindiği için milli birlik ihtimali de çok zayıf. Geçmiş yönetimlerin olumsuz izleri etnik grupların birbirlerine itimat etmemelerini körüklediği için bir Irak milleti ihtimali de çok zayıf.

İşte Irak''ın bu etnik ve mezhep yapısı işgalcilerin işini nisbeten kolaylaştırıyor, yani işgalin uzamasına nisbeten de olsa katkıda bulunuyor.

Dini birliği ya da milli birliği kısaca birliği sağlayacak etkili bir unsurun bulunmaması Irak''ta istikrarı sağlayacak dahili faktörlerin yeterli olmaması anlamına geliyor.

İşte bu noktada işgalcilerin silah gücü askeri gücü, ekonomik gücü, medya gücü ve diğer zenginlikleri istikrar ve huzuru sağlamaya yetmiyor, yetmesi de mümkün değil. İşgalciler çekilse bile bundan sonra Irak''ta istikrar ve huzurun kendi iç dinamikleriyle sağlanması mümkün görünmüyor.

İşgalciler nihayet bu gerçeği görebildiler.

Türk dışişlerinin işgal başlamadan önce başlattığı diplomatik temasları ciddiye almayan devrik ırak yönetimi ülkeye ağır bir bedel ödettirdi.

Bu bedelin daha ağır olmaması için işgalden sonra, Irak''a komşu ülkelerin devreye girmesi istikametinde yoğun diplomasi yürüten Türk dışişlerinin ne kadar gerçekçi ve haklı olduğunu nihayet işgalciler de anladı ve amansız hasım olarak gördükleri İran ve Suriye ile masaya oturmak zorunda kaldılar. Önümüzdeki ay bu toplantı büyük bir ihtimalle İstanbul''da yapılacak. (İşgal devletinin büyükelçisi toplantı İstanbul''da yapılırsa dışişleri bakanlarının katılabileceğini söylemiş!)

Evet Irak''ta işgal güçleriyle çözüm imkanı yoktur. Irak''ta siyasi istikrar ve huzur için başta Irak''ın hudut komşuları Türkiye, İran, Suriye ve Suudi Arabistan olmak üzere bölge ülkelerinin devreye girmesi kaçınılmazdır.

Tek sorun işgalin devam etmesidir. İşgal devam ettiği sürece bölge ülkelerinin devreye girmesi ne kadar yeterli olacaktır onu da zaman gösterecek.

İnşallah bu çalışmalar "Ba''de harabi''l-Basra" olmaz.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...