Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

İmralı ile görüşmelere verilen tepkiler Oslo sürecine verilen tepkilerle kıyaslanmayacak ölçüde olumlu. Geçen süre zarfında toplumun terörün bitmesi uğruna İmralı ile görüşme yapılmasına tahammül etme noktasına geldiğini gösteriyor.

Okyanus ötesinden gelen, kan kusup kızılcık şerbeti içmek ve el etek öpme yaklaşımı da süreci olumlu etkileyen bir mesaj oldu.

Gelinen bu nokta toplumun olaya soğukkanlı bakışını göstermesi açısından bence çok önemli.

Hükümet için de sorunu çözmede cesaretlendirici bir durum.

MHP"nin muhalif tavrı da bence gerekli ve sorunun çözümünde ifrat ve tefrite mani olacak faydalı bir tepkidir.

Tabii henüz ortada tamamlanmış bir süreç yok. Sürecin başlangıcındayız.

Hükümet Kürt sorunu ile terör sorununu birbirinden ayırarak konuya yaklaşıyor ve öncelikli hedefin örgüte silah bıraktırmak olduğunu söylüyor.

Örgütün silah bırakması demek terör eylemlerinin bitmesi demektir ki bunun anlamı Türkiye"nin daha fazla kalkınmasına ve daha fazla gelişmesine ayak bağı olan çok önemli bir sorunun çözülmesi demektir.

Sadece teröre sarf edilen ekonomik kaynakların kalkınmaya yönelmesi bile Türkiye"nin daha büyük ve daha güçlü bir devlet olması demektir.

Türkiye"nin büyüyüp gelişmesi ise hem düşmanlarının hem de dost görünenlerinin kolay razı olmayacağı ve kolay hazmedemeyeceği bir durumdur.

Dolayısıyla da sürecin öyle kolay bir süreç olmayacağı, girilen yolun inişli çıkışlı ve engelli bir yol olduğunu görmemek aşırı iyimserlik olur.

Paris"teki cinayet de sürecin zorluğunu göstermesi açısından önemli bir işarettir.

Terör örgütünün mevcudiyetinden faydalanan çevreler bu süreci tıkamak için çeşitli manevralar yapacaklardır ve bu manevraların belirtileri de şimdiden tezahür etmektedir.

Hükümetin bu sefer daha temkinli olduğunu, Habur"dan dersler çıkardığını ve süreci teenni ile yürüteceğini görüyoruz, daha doğrusu hükümetin tavrı bu duyguyu uyandırıyor.

Başarılı olmasını ve ülkenin bu terör belasından kurtulmasını temenni ediyoruz.

Kanaat önderi olarak bilinen tanınan bazı meşhur zevat gelinen noktayı Türkiye"nin parçalanmaktan kurtulmak için mecburen sığındığı bir nokta olarak değerlendirmesine katılmadığımı ifade etmek isterim.

Efendim, bölgede haritalar değişiyormuş, Türkiye de bölünme ve parçalanma tehlikesiyle karşı karşıyaymış dolayısıyla parçalanmamak için bu yola girmiş.

Ben aksini düşünüyorum. Türkiye böylesi bir süreci sivil yönetim üzerindeki askeri vesayet sebebiyle başlatamıyordu.

Vesayet büyük oranda kalktığı için hükümet sorunu çözmede inisiyatif alma imkanına kavuşmuştur.

Ayrıca girilen süreç parçalanma korkusuyla değil, ülkenin ayak bağlarından kurtularak daha büyük atılımlar yapmak için girilen bir süreçtir.

Ben böyle görüyorum. Bir bölünme ve parçalanma tehlikesinin olmadığını aksine Türkiye"nin son yüzyılda en güçlü olduğu dönemi yaşadığını düşünüyorum.

Çünkü içerde gelişen kalkınan, demokrasisi güçlenen ve vatandaşlarının hayat standardı yükselen bir Türkiye var. Dışarıda ekonomisine özenilen, yönetimine özlem duyulan, istikrarına gıpta edilen ve bölgesel güç haline gelmiş bir Türkiye var.

Bir anekdot:

El etek öpme açıklamasını duyunca aklıma Hz. Ömer zamanında yaşanmış bir olay geldi.

Bedir harbinde bulunmuş ve Peygamberimize (SAV) elçilik yapmış olan sahabeden Abdullah bin Huzafetü"Sehmi Hz. Ömer zamanında Bizans ordusu ile yapılan bir savaşta esir düştü.

Bizans komutanı onu "Bu Muhammed"in ashabındandır." diyerek imparatorlarına götürdü, imparator bugünün orgenerallerine denk bir mertebede olan Abdullah"a "Hıristiyan ol malımın yarısını sana veriyim." dedi.

Abdullah, "Değil yarısını mülkünün tamamını versen hatta dünyanın mülkünü versen dinimden yine dönmem." cevabını verdi. Çarmıha gerdiler, ok attılar yine dönmedi.

Bir kazana sıcak su doldurdular, esir Müslümanlardan birini içine attılar, Abdullah ağladı. Korktuğunu zannettiler ve tekrar Hıristiyanlık teklif ettiler, "Saçlarım kadar canım olsa hepsini alsanız yine dinimden dönmem." dedi.

Bunun üzerine imparator, "Peki, benim başımı öp, seni serbest bırakayım." dedi. Abdullah "Bütün Müslüman esirleri de serbest bırakırsan olur." cevabını verdi. Abdullah düşmanı olan Hıristiyan imparatorun başını öptü ve esirleri aldı.

Abdullah esirlerle Medine"ye döndü, birileri onu eleştirmek istedi.

Hz. Ömer, "Abdullah başının öpülmesini hak etmiştir, her Müslüman onun başını öpsün." buyurmuş ve önce kendisi sonra da sırasıyla sahabeler onun başını öpmüşlerdir.

Allah sahabelerden razı olsun.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...