Geçen 10 sene içinde kapatılan partileri müesses nizam hukuku zorlayarak kapatmış, şu anda hakkında kapatma davası açılan parti ise kendisini kapattırmak için hukuku zorlamaktadır.
Buna bir de CHP ve MHP''nin gayretleriyle dokunulmazlıklar eklenince Türk demokrasisi bir kez daha önemli bir sınavla yüz yüze gelmiştir.
Demokratik toplumlarda, şiddet içermedikçe ve şiddeti teşvik etmedikçe her türlü fikrin açıkça ifade edilmesinden rahatsızlık duyulmaması beklenir.
Kanaatimce ifade özgürlüğünden ancak kendi düşüncesine güvenemeyenler rahatsızlık duyarlar. Öyle ye haklı olduğuna inanan ve halkın da kendisine hak vereceğine inancı tam olanlar başka düşüncelerin ifadesinden neden korksunlar ki?!
Seçmen tabanını büyük ölçüde kaybeden bir siyasi partinin toparlanmak ve de davasını uluslar arası platformlara taşımak amacıyla kendisini kapattırmak için çaba sarf ediyor olması demokrasiden yana tavır koyanları da zor durumda bırakmaktadır.
Gündemimizi işgal eden parti kapatma meselesinin bir bu yüzü var. Bir de aynı meseleyle ilişkili olarak tekrar gündeme gelen dokunulmazlıklar yüzü var ki bu da Türk demokrasisini içerden kemirmektedir. Sadece milletvekili dokunulmazlıklarıyla gündem yakalamaya ya da oluşturmaya çalışan siyasi partiler maalesef bindikleri dalı kesmektedirler.
Milletvekili dokunulmazlıklarını sürekli gündemde tutarak milletvekillerinin potansiyel suçlu oldukları kanaati bilinç altına yerleştirilmekte, meclise olan güveni zedelenmekte dolayısıyla demokrasiye duyulması gereken güvenin kan kaybetmesine yol açmaktadır.
Sanki meclis vatan hainleriyle, hırsızlarla katillerle doluymuş gibi milletvekili dokunulmazlığını ısıtıp ısıtıp gündeme getirenler de aslında böylece demokrasiye ve halka güvenmediklerini deklere etmiş oluyorlar. 22 Temmuz seçimlerinde halkımız bu illetli politikaya gereken dersi vermiş olmasına rağmen ana muhalefetin hala aynı argümanla siyaset yapmaya çalışıyor olması gereken dersi almadığını gösteriyor.
İktidar partisi dokunulmazlıkların bir bütün olarak ele alınmasını, sadece vekillerin değil tüm bürokratların dokunulmazlıklarının birlikte değerlendirilmesi fikrini halkımız haklı bulmuştur ki 22 Temmuz seçimlerinde desteğini artırmıştır.
Milletvekili dokunulmazlığı en az tartışılması gereken konulardan biridir. Çünkü bir vekil ne kadar dokunulmazlık zırhına bürünürse bürünsün bu zırh seçimlere kadardır. 21. dönem vekillerinin neredeyse yüzde 80''i, 22. dönem vekillerinin ise neredeyse yarısı meclis dışında kaldılar yani dokunulmazlıkları kendiliğinden kalktı. Ne oldu? Kaç eski vekil mahkum oldu? O vekillerin dokunulmazlıkları kalkınca vatan mı kurtuldu?
22. Dönemde vekil olarak benim hakkımda da bir dokunulmazlık dosyası vardı. Belediye seçimlerinde başkan adayıyla birlikte gün battıktan sonra konuştuğum için hakkımda tutanak tutulmuş. Başkan aynı davadan beraat etmiş ben vekil olduğum için dosyam meclise gönderilmiş. Dokunulmazlık dosyalarının çoğu böyle ceviz kabuğunu doldurmayacak türden.
Eskiden beri dokunulmazlığın kürsü masuniyetiyle sınırlı olmasından yanayım. Milletvekili de olsa yasalara muhalefet etmişse bir suç işlemişse şahıs yargılanmalıdır. Sadece kürsü dokunulmazlığı bulunmalıdır. Yasama organında görev yapan bir vekil mevcut anayasa ve yasalar aleyhinde de konuşma hakkında sahip olmazsa nasıl yasa yapabilir?
Evet dokunulmazlık kürsü ile sınırlandırılmalıdır. Ancak vekillerle birlikte bütün bürokratların dokunulmazlıkları da gözen geçirilmelidir. Bunlar yapılmadan önce de hukukun üstünlüğü ilkesi egemen kılınmalıdır. Unutulmamalıdır ki dokunulmazlık meselesine dokunulmamasının en önemli sebeplerinden biri de darbecilerden brifing almaya koşan hukukçulardır!
Evet partilerin kapatılmasına da siyasilerin dokunulmazlık zırhına bürünmesine de karşıyız ama bir şartla. Hukukun üstünlüğü şartıyla.
Günümüzdeki dokunulmazlık tartışması dolaylı olarak demokrasiye olan güveni zedelemeye yönelik totaliter zihniyet kalıntısı bir tartışmadır.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.