Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Feyzu''l-Kadir isimli kitapta okumuştum. “Cebrail bana geldi ve dedi ki” diye başlayan uzun bir hadis-i şerif var. Müslüman kimliğiyle ilgili bu hadisin sonunda diyor ki, ”Müminlerin en şereflisi gecelerini ihya eden, en güçlüsü (ve değerlisi) de insanlardan müstağni olandır.”

İnsanların elindeki mal mülk, makam, mevki, taltif, takdir kabilinden hiçbir şeye itibar etmeden yaptığını doğru bildiği için yapan, tuttuğu yolu doğru bildiği için tutan ve kimseden bir şey beklemeyen mümin en güçlü ve en değerli mümin olarak tarif ediliyor.

Bu özellikteki insan gösterişten, çıkar beklentisinden uzak olduğu için de kimseye karşı yalakalık yapması kimseden sözünü esirgemesi söz konusu olamaz. Onun için de böylesi insanlar düşündüğünü olduğu gibi ifade edebilen ifade özgürlüğünü kendisi kullanan insanlardır. Başkasından özgürlük beklemezler. Çünkü başkasının onlara vereceği bir şey yoktur.

Bu özelliğe sahip insanlar eski deyimle ibda (şimdilerde buna yaratıcılık diyorlar) gücüne de sahip oldukları için aynı zamanda sanatçı ruha sahiptirler. Sanatçıdırlar.

Başkasının vereceği ceza da onları ürkütmez çünkü insanların elindeki hiçbir şeye tamah etmezler. Onlara ceza verenler onları korkutamazlar. Onlar, ceza evini bile bir medrese-i Yusufiye olarak algılar, dik duruşlarını, sanatçı ruhlarını ve insanlardan müstağni olma özelliklerini korurlar.

Kimseye boyun eğmezler. Kimseye boyun eğmedikleri için güçlüdürler. Güçlü oldukları için de insanlar onların etkileri altında kalırlar. Etkileyici oldukları oranda da değerlidirler.

Her dönemde böylesi değerli ve güçlü müminler olmuştur.

Bu vasıflara sahip olup Müslüman olmayan insanların da aynı güç ve değere sahip oldukları da inkar edilemez bir gerçektir. Dolayısıyla bu vasıflara sahip her insan inancı ne olursa olsun bence güçlü ve değerli insandır.

Böyle örnek insanlar kitleleri etkilemiş, kitlelere yön vermiş ama dünya malına meyletmemiş miras olarak mal mülk değil bilgi, kültür, sanat ve bir dizi değer bırakmışlardır geriye.

Her kesin almak için büyük çabalar sarf ettikleri Kültür ve Sanat Büyük Ödülü''nün kendisine verileceğini öğrenen Sezai Karakoç''un ödülü bağışladığını ve tören istemediğini duyduğumda yukarıdaki hadisi hatırladım birden bire.

İşte aziz mümin, işte güçlü mümin, işte değerli mümin dedim.

Yazılarını okuyunca neden ruhumun derinliklerinde bir ferahlık hissediyordum şimdi daha iyi anlıyorum. Sadece şiirlerini değil yaptığı manzum tercümeleri bile okuyunca neden duygulandığımı şimdi daha iyi anlıyorum. Çünkü o gerçekten güçlü bir mümin. Gerçekten değerli bir mümin.

Bunu büyük ödül karşısında koyduğu tavır ile de teyit etmiş oldu. ”Bakanlığa yazdığı yazıda, ödül için teşekkür ettiğini, ama herhangi bir tören istemediğini, mümkün olabiliyorsa plaket ve sair belgelerin ''postayla'' gönderilmesini, ayrıca para ödülünün de kültür hizmetlerinde veya uygun görülecek başka herhangi bir alanda kullanılmak üzere bakanlık tasarrufuna alınmasını bildirmiş. Daha doğrusu, rica etmiş.”

Arapça bir atasözü vardır der ki, “Büyük işler büyük insanların gözünde küçülür. Küçük işler ise küçük insanların gözünde büyür.”

Büyük ödülü böylesine nazik ve anlamlı bir şekilde değerlendiren Üstad Sezai Karakoç''un verdiği bu dersi anlayanlara ne mutlu!

Dostum Ahmet Kekeç''in ifadesiyle o, “Eli öpülesi şair.”

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...