Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Sezer tarafından bir kez daha görüşülmek üzere meclise iade edilen Vakıflar yasası bu hafta yeniden görüşülmüş ve anlaşılan o ki geçmiş olacak.

Bu yasa tasarısı etrafında daha meclise gelmeden fırtınalar koparılmıştı. O dönemde mecliste olduğum için tasarıyı dikkatlice okudum. Uzmanlarıyla konuştum. Kamuoyunda memleket elden gidiyor vakıf malları peşkeş çekiliyor iddialarını doğrulayacak bir madde ya da fıkraya rastlamadım.

Tasarı görüşülürken konuşan kimi muhalefet sözcülerinin de tasarıyı bir bütün olarak okumadıklarına üzülerek şahit oldum. Meclis dışındaki muhalefetin de tasarı metninden ziyade kimi vehimlerden yola çıkarak biraz da muhalefet olsun diye söz söyleyip yazdıklarını gördüm. Çünkü tasarıda iddialarını doğrulayan bir metin yoktu.

Eğer tasarıda memleket menfaatine ve milli değerlerimize aykırı en ufak bir ima bile görseydim bunu diğer konularda yaptığım gibi partinin meşru zeminlerinde gündeme getirir tashihi için gayret gösterirdim.

Tasarıda muhalefetin iddialarını doğrulayan bir metin yoktu.

Vakıflar tasarısının en fazla tartışılan ve itiraz edilen maddesi de azınlık vakıflarıyla ilgiliydi. Muhalefet sözcülerinin konuyu saptıran sözleri üzerine ben de bir konuşma yaptım. 02 Kasım 2006 Perşembe günü 14. birleşimde bir konuşma yaptım.(Konuşmanın tam metnine www.resultosun.com adresinde TBMM Konuşmaları''dan ulaşılabilir.)

Yasanın getirdiği nedir biliyor musunuz. Yasa sadece şu anda zaten azınlıkların elinde bulunan ve kullandıkları gayri menkullerin isimlerine tescilini öngörüyor. Bunların tamamı 142 adet. 114''ü hazineye 28''i de Vakıflar Genel Müdürlüğü''ne kayıtlı. Ama bunların hepsi azınlıkların elinde. Azınlıkların sahibi bulundukları ve halen kullandıkları bu gayri menkuller yasadaki boşluk sebebiyle devlete kayıtlı. Yasa bu boşluğu kaldırıyordu. Bu vakıf gayri menkullerinin azılıklara tescil edilmesi için,

1.Mütekabiliyet 2.1936 yılında beyanname vermiş olmak. 3.Halen kullanıyor olmak. 4.Belirlenen süre içinde müracaat etmiş olmak 5.Vakıflar meclisinin uygun görmesi şartlarını getiriyor.

Bu şartların tamamı devletin milli menfaatlerini korumaya yönelik tedbirlerdir ve gayet isabetlidir. Siyaseten de lazımdır.

Fakat meseleye sadece insan hakları açısından bakıldığında bu şartlar olmaksızın herkese hakkını vermek gerekir. Dini diyaneti etnik kökeni önemli değil. Adam benim vatandaşımsa ona hakkını vermek için bir başka gerekçeye gerek var mı? Konuşmamın bir yerinde "Eğer, benim vatandaşımsa, eğer bir insan hakkı söz konusuysa, mütekabiliyet esası olmasa bile, her insana hakkını vermek, Türkiye Cumhuriyeti devletinin büyüklüğüne yaraşır bir erdemdir. " dedim.

Çünkü hak ve insanlık evrensel iki değerdir, milli ve coğrafi hudutlarla sınırlı değildir.

Pazar günü atv''de gazetecilerin sorularını cevaplayan başbakan da aynı mesajı vererek insan hakları konusunda tarihe geçecek bir ifade kullanmıştır. Demiştir ki: "Benim tezim şu: ''Bu devletten devlete bir vakıf hukuku değildir, olaya böyle bakmayacağız.'' Çünkü siz orada kalkıp bir mütekabiliyet arayabilirsiniz, bir mahsuplaşma düşünebilirsiniz. Ama burada kişilerin, kurumların hukuku var. Siz kalkıp da mütekabiliyet arayamazsınız... Azınlıkların buradaki vakıfları, onların hakkıdır, hukukudur. Biz onlara çok daha fazlasıyla güvence sağlamak zorundayız."

Hak ve insanlığın evrensel iki değer olduğu gerçeğini kabullendiğimiz noktada tartıştığımız türban/başörtüsü sorunun da ne kadar ilkel olduğunu görebiliriz.

Sorun evrenselliği yakalayıp yakalayamamakta.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...