İlk adım eksik atılıyor
Resul TosunYeni Şafak Gazete Yazarı
01:00, 22/01/2008, Salı • Yeni Şafak Haber Merkezi
Anketler, ülkedeki kadınların yüzde 70''inin başörtüsü kullandığı ve vatandaşların yüzde 80''nin de başörtüsü sorununun çözülmesini istediğini söylüyor.
Böylesi önemli bir sorunun çözüm yeri elbette ki yasama ve yürütmedir.
Yürütme bu konudaki kararlılığını açıklamış yasama da sorunu çözme işini kuvveden fiile geçirerek bir teklif ile ilk somut adımı atmıştır.
Böylesine önemli ve büyük bir sosyal sorunun çözülmesi memlekete o oranda bir nefes aldıracaktır. Bu kararlılıkları için AK Parti ve MHP''ye millet olarak teşekkür etmemiz gerekir. Muhalefet edenler de elbette ki olacaktır. Bu da demokratik hayatın olmazsa olmazıdır.
Ben AK Parti ve MHP''nin bu konudaki samimiyet ve kararlılığına inanıyorum. Ancak yasağı kaldırırken atılan ilk adımın eksik olduğunu düşünüyorum. Her iki parti yetkililerinin beyanlarından bunun bir inanç meselesi olduğunu, özgürlük meselesi olduğunu dolayısıyla meselenin tespitinde ittifak ettiklerini görüyoruz. Ama çözümde her ikisinin de eksik adım attığına şahit oluyoruz.
AK Parti sadece yüksek öğrenimdeki, MHP de sadece hizmet alanlara uygulanan yasağı kaldırmayı hedefleyerek ilk adımı eksik atıyorlar.
Yani dar bir alanda özgürlük yolunu açarken daha geniş alanlarda tamamıyla kapatmış oluyorlar.
Yasağın sadece üniversitede kaldırılması, orada okuyan öğrencilerin inanç ve özgürlüklerine değer verirken, diğer alanların tümünde insanların inanç ve özgürlüklerine değer verilmediği gerçeği ortaya çıkar. Önemli olan insan hakları ise, inanç ve ifade özgürlüğüyse üniversite dışında bu özgürlüğü nasıl yasaklayacaksınız? Üniversite dışındakiler insan değil mi onların hakları yok mu?
Aynı şekilde sadece hizmet alanlara özgürlük getirip kamuda çalışanlara yasak uygulanması da daha geniş alanda özgürlüklerin boğulması anlamına gelir.
Sözü burada Yrd. Doç. Dr. Berat Özipek''e bırakıyorum. 02.11.2007 tarihli Zaman Gazete''sinde yayınlanan uzun makelesinde Özipek diyor ki:“Kamu görevlisinin başörtülü olamayacağını savunanlar, genellikle bunu "tarafsız devlet" ilkesine ve "devleti temsil eden kamu görevlisinin tarafsız olması" gereğine dayandırıyorlar. Ancak tarafsızlığa ilişkin bu ilke ve gereklilik, doğru anlaşıldığında, başörtülü kamu çalışanına engel teşkil etmediği gibi, tersine, neden ona engel olunmaması gerektiğini temellendirirken kullanılabilecek güçlü bir argümanı ifade eder.
"Kamu hizmeti yürüten tarafsız olmalı, bu yüzden başörtüsü takamaz" diyenler, iki temel hata yapıyorlar.
İlki, tarafsızlığı yanlış anlıyorlar. Tarafsızlık, kamu hizmetini niteleyen bir sıfattır; o hizmeti yürüten kişinin var oluş tarzını veya görünüşü değil. Tarafsızlık, kurallarla ilgili bir kavramdır. Yani biz "kamu hizmeti tarafsızlık esasına uygun yürütülmelidir" derken, o hizmeti yürüten kişinin, o hizmeti alan herkese aynı şekilde muamele etmesi, kural izleyici olması ve hizmet verdiği insanlar arasında ayrım yapmaması anlamında tarafsız davranmasından söz ederiz. Tarafsızlık, kamu görevlisinin bir dine, ideolojiye veya siyasi partiye ait olduğunu belli etmeyecek biçimde giyinmesi değil, bütün bu değerler ve aidiyetlerini yaptığı işin içine sokmamasıdır. Etnik, dinî, siyasi veya cinsel tercihleri doğrultusunda kendisinden hizmet alanlar arasında ayrımcılık yapan bir kamu görevlisi -başörtülü olsun veya olmasın- suç işliyor demektir. Ama bunu yapmayan, yani işi ne gerektiriyorsa onu yapan bir kamu görevlisine, "sen taraflısın, çünkü başında örtü var" veya "taraflısın, çünkü boynunda haç var" diyemeyiz. Dahası, kamu görevlisini dinî veya siyasi sembollerinden soymayı başarsak bile, onun tarafsızlığını sağlamış olmayız. Hizmet almaya gelen bir vatandaşa da aynı yasak söz konusu olmadığına göre, sembollerinden soyutlanmış ama önyargıları yerinde duran bir kamu görevlisinin, kendisininkiyle zıt bir dinî veya mezhebî kimliğe, ideolojik veya cinsel kimliğe sahip olduğunu gördüğü vatandaşa ayrımcılık yapması pekala mümkündür. Üstelik o "zıt sembol" de üzerinde olmadığı için bunu daha kolay yapacaktır. Oysa tersi söz konusu olduğunda, "devlet dairesi"nde olacak işi olmayan, örneğin evrakı tamam olduğu halde tapu dairesindeki işi bir türlü bitirilmeyen bir vatandaşın, kendisine karşı ayrımcılık yapıldığından kuşkulanması için yararlı bile olabilir.
İnsanların dinî veya siyasi görüşleri, içinde doğdukları veya kendilerini ait hissettikleri kültürel havzanın özellikleri, ister istemez görünüşlerine yansır. Bu bazen giysi olur, bazen makyaj, bazen takılar olur, bazen kullanılan dil ve jargon. Parmağınızdaki nikah yüzüğünün altın veya gümüş olması da, onu sağ veya sol elinizde taşımanız bile, yerine göre dinî veya siyasi bir tercihin ürünü olarak görülebilir ve gerçekten öyle de olabilir. Gündelik bir konuşmada seçtiğiniz kavramlar (örneğin "millet" mi yoksa "halk" mı dediğiniz) veya selamlaşma biçiminiz bile sizin siyasi kimliğinizi ifade edebilir. Dolayısıyla hiçbir üniforma, kamu görevlisini tarz ve görünüm itibarıyla tamamen üni-form hale getirmeye yetmez. Çünkü kamu görevlisi aynı zamanda bir insandır ve insanlar birbirlerinden farklıdır. Kısacası tarafsızlığı; giysi, takı, dil ve benzeri bireysel var oluşun ifadelerinin yasaklanması olarak anlayacak olursak, onu sadece yanlış anlamış olmakla kalmayız; aynı zamanda kamu görevlisini insani bir özelliğinden, ifade hürriyetinden mahrum bırakmaya çalışarak haksızlık etmiş de oluruz.
İkincisi, kamu görevlisinin başının açık olmasını tarafsızlık olarak görenler, farklında olmadan "tarafsız" kıyafeti belirli bir yaşam biçimiyle, genellikle de kendilerininkiyle özdeşleştirdiklerini ifade etmiş oluyorlar. Kendi yaşam biçimlerini ve buna bağlı olarak kendi "normal"lerini temel alarak, ötekini "normal dışı" gördüklerini ifade etmiş oluyorlar ve devletten de "normal" giyinmiş personel bekliyorlar. Etno-sentrik yaklaşımın ihlalleri meşrulaştırmasına bunun kadar iyi örnek az bulunur. Burada sorun, bir kişi veya grubun, genellikle farkında olmaksızın kendi yaşam biçimini temel alarak onu "normal", "olması gereken", "ideal" vs; diğerini "normal dışı, anormal" kabul etmesidir. Kendisininkini normal kabul ettiğinden, devlet hizmetlerinin yürütülmesi için görevlendirilecek kamu görevlilerinin de "normal kıyafetler giymiş insanlar"dan oluşmasını istemektedir. Oysa kendisinden farklı dünya görüşüne sahip bireyler de kendi "normal"lerini kural haline getirmek istediklerinde sorunu çözmek mümkün müdür? “
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.