Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

İrtica 200 yıldır tarif edilmeyen ama istenilen kişiye ya da zümreye giydirilen bir mahkumiyet urbası. Yasalarda öyle bir suç tarifi olmamasına rağmen birilerinin idam fermanı imzalamak için yeterli bulduğu çok ağır bir cürüm.

Aslında bu mücadele ne cumhuriyetçilerle muhalifleri ne laiklerle karşıtları ne de seçilmişlerle atanmışlar arasındaki mücadeledir.

Bu mücadele, bu kavga, bu çekişme, bu gürültü, bu patırtı demokrasiyi hazmedememiş elitlerin sınıf kavgasıdır.

Onlar ülkeyi ne güzel idare ediyorlardı. Onlar vekil seçiliyor, onlar bakan oluyor, onların çocukları genel müdür oluyor onların adamları müdür oluyor onların tasvip ettikleri kimseler yönetim kadrolarında yer alıyor halk da kuzu kuzu itaat ediyordu.

Belli bir kesim ülkenin yönetimini üstleniyor milleti de adam etmek için uğraşıyordu. Halk demokratik hakkını kullanmaya başlayıp kendi istediklerini iş başına getirmeye başlayınca halkı yönetme hakkının sadece kendisinde olduğuna inanmış o kesim, oyuncağı elinden alınmış çocuklar gibi mızıkçılık yapmaya başladı.

Halkımız zaten dindar bir halktır. Hakkını kullanıp yönetime gelirken sosyal çevresini ailesini ve kültürünü terk ederek gelmiyor. Gelirken bütün özellikleriyle geliyor. İşte kavganın başladığı nokta da burası oluyor. Nasıl oluyor da sadece sokakta seyirci olması gerekenler protokolda yer alıyorlar? Nasıl oluyor da sadece emir alması gerekenler emir vermeye başlıyor? Nasıl oluyor da yönetilmesi gerekenler yönetime talip oluyorlar ve nasıl oluyor da muhtar bile olmaması gerekenler başbakan oluyor? Hadi başbakanlığı neyse de nasıl olur da cumhurbaşkanı olur?

İşte hazımsızlığın işte kavganın işte gerginliğin temel sebebi budur. İrtica mirtica bunun sadece bahanesi.

Siyasi bir söylem olan irticayı kullanan, kendi fildişi kulelerinden dünyaya nizamat vermeyi kendilerine verilmiş ebedi bir hak olarak gören kesim, kesinlikle halk ile iç içe durmayan, halk ile kaynaşmayan kaynaşamayan kesimdir. Eminim ki onlar da içine kapandıkları dünyanın dışına çıksalar, halkın arasına karışsalar aynı apartmanda oturmaya başlasalar onlar da bir müddet sonra irtica diye saldıkları korkunun gülyabaniden öte bir şey olmadığını göreceklerdir.

İşin üzücü yanı onların kesinlikle içine kapandıkları dünyanın dışına çıkmak gibi bir düşünceye sahip olmamalarıdır. İşin göremedikleri ya da kabullenemedikleri yanı ise aslında zaten dindar olan genel halk tabakasının sınıf atlayarak artık yönetimin her kademesinde temsil ediliyor olmasıdır.

Her kalıba oturtulabilen irtica ithamının temelinde yatan gerçek işte bu sınıf mücadelesidir.

Bu mücadelenin devletin en üst düzey makamı olan cumhurbaşkanlığı seçimi öncesinde kızışması bence gayet normaldir.

Kendini yönetmek için yaratılmış zanneden sınıf yönetilmek için yaratıldığını zannettiği sınıfın yönetime yükselmesine karşı direnecektir.

İşte demokrasinin fazileti de burada çok belirgin bir şekilde ortaya çıkıyor. Şartları haiz olan herkes seçilme hakkına sahiptir.

Yasal manisi bulunmayanlara karşı nasıl bir mücadele verilebilir.

En geçerli yafta irticadır.

Şu anda yapılan budur. İrtica ithamıyla karalama yöntemi.

Eğer ortada bir suç varsa onun cezasını verecek kurum da vardır. Ortada tarif edilmeyen gösterilmeyen bir suç yoksa bu söylem siyasi bir söylem olmaktan öteye geçemez ve demokrasi kuralları içinde şartları haiz olan her vatandaş cumhurbaşkanı seçilebilir!

Bunu artık herkesin kabullenmesi lazımdır. Kültür düzeyi yükselen, sınıf atlayan halk tabakalarını irtica suçlusu gibi görmek ya da göstermek gelişen dünyayı okuyamamaktan, gelişen dünyaya ayak uyduramamaktan ve demokrasi kültür ve bilincini hazmedememekten başka bir şey de değildir.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...