Evvelki gün Taksim Gezi Park''a gittim. Beyoğlu Belediyesinin müzaheretiyle bir Sahaflar Çarşısı açılmış.
Belediye başkanını bu kültürel etkinlik için tebrik ederim.
Sahafları gezdim. Eski yeni kitaplar. Pahalı ucuz her neviden eser.
Dikkatimi çeken ise sahaflar fuarını gezenlerin önemli bir kısmının başörtülü kızlar olmasıydı. Çarşaflılar da vardı.
Onları görünce geçen hafta gazetelerimizin birinde yayınlanan “İmam hatiplilerden işsizim diyen kaldı mı?” başlıklı yazıyı hatırladım.
Kimse cevap verdi mi bilmiyorum ama. Sayılamayacak kadar çok işsiz var İmam Hatiplilerden. Yazar bu tarafın şikayetlerine pek muhatap olmadığı için ve onlardan ses çıkmadığı için bütün İmam Hatip mezunlarının iş bulduğunu zannediyor olmalı.
Tekrar ediyorum, işsizlik herkes gibi İmam Hatip mezunlarının da en büyük sorunu ve binlerce İmam Hatip mezunu işsizlikten kıvranıyor.
Hükümet, zannedildiği gibi kamu personeli alırken İmam Hatipli tercihi yapmıyor. İmkan olsa belki yapabilir diyelim ama öyle bir imkan yok.
Kamu, eleman alırken KPS puanına ve tercihine bakıyor. Mezuniyetine bakmıyor. Dolayısıyla kamuya elaman alınışında İmam Hatipliler kayırılmıyor.
Özel sektör elbette ki istediğini işe alma özgürlüğüne sahip. Ancak hiçbir ciddi firma hatıra gönüle iş tutmaz, tutanlar zarar eder. Personel alacaksa da işine yarayan kalifiye elamanı alır. Dolayısıyla İmam Hatipli olmak ya da olmamak iş bulmada kimseye bir ayrıcalık sağlamıyor.
İmam Hatiplilerin tek eksikleri var, ağlamıyorlar, sızlamıyorlar, bu yüzden de gerçeği bilmeyenler onların sessizliğini iş bulmuşluğa yoruyor.
Tam tarsine kan kusup kızılcık şerbeti içtim diyor İmam Hatipliler.
İş bulamayanlardan sadece benim şahsıma yapılan müracaatları ve içinde bulundukları sıkıntıları anlatsam müstakil bir roman olur. Onları dinledikçe merhum Akif gibi, “Ya param olaydı ya hamiyetsiz olaydım.” diyorum.
İş bulup çalışanların uğradıkları haksızlıkları ve horlanmaları anlatsam, bu mu insanlık bu mu Müslümanlık dersiniz.
Nice işsiz İmam Hatipli sesini çıkarmıyor nice iş bulmuş İmam Hatipli bulunduğu müessesede gördüğü ilgisizlikten ve horlanmaktan dert yanıyor.
Camia içinde bile maruz kaldığı ilgisizlikler sebebiyle camiaya küsmüş kimi evine kimi içine kapanmış ve kahretmiş nice yetişmiş eleman var.
Bunları biz biliyoruz.
İktidarı tenkid ederken işsiz İmam Hatipli kalmadı iddiası içi boş bir iddia.
İktidarı tenkid ederken sadece İmam Hatiplileri değil yetişmiş binlerce mazbut gencin içine düştüğü boşluğu yazsaydı biz de alkışlardık.
İktidar ülkeyi kalkındırmak için çırpınıyor. Eksikleri elbette vardır ve var. Ama sayılamayacak kadar başarıya imza atan bu iktidarın ihmal ettiği çok önemli bir alan var.
Kültürel alan ve bu alanda yetişmiş çok sayıda muhafazakar insanın maruz kaldığı ilgisizlik.
İşi var ya da yok. Fakat kendisini yetiştirmiş çok sayıda genç yetenek var. Bu muhafazakar ya da başka bir ifade ile mazbut gençler kime nereye nasıl hizmet edeceklerini bilemiyorlar. Boşluktalar.
Dini duyarlılığa sahipler ama dindar camia onlara sıcak bakmıyor. 28 Şubat''ın etkisi hala sürüyor gibi bir şey. Sadece mesture kızları kastetmiyorum. Onların binlercesi zaten toplumdan tecrit edilmiş vaziyetteler. Kastettiğim kızlı erkeli yetişmiş binlerce entelektüel dindar genç sahipsiz görünüyor.
Söz gelimi profesyonellere taş çıkartacak projeler hazırlamış dindar gençliğin eserleri kendi camiasında öteki tarafa mensup sıradan eserler kadar ilgi görmüyor. Bizimkiler dünyaya açılımı kendi insanını ihmal ederek yapmaya çalışıyor.
Hükümet yetişen genç yeteneklere kültürel bir alan açmış değil.
Dindar entelektüel işsiz ve ilgisiz.
Hatta geçmişte dindarları tercih eden kimi özel sektör kurumları bile bugün dindarlara yol göstermiş görünüyor. Yönetici değişmemiş, o yine dindar ama çalışanları tercihte öncelik diğer düşünce sahipleri.
Kompleks mi, korku mu, özenti mi, zafiyet mi, kişiliksizlik mi, kimlik sorunu mu adına ne derseniz deyiniz ama gerçek bu.
Dini hassasiyeti yüksek kabinenin ülkenin refah düzeyini yükseltirken kültürel düzeyine katkılarını yeniden gözden geçirmesinde yarar var.
Belli mevkilere getirilmiş birçok bürokrat kendi camiasına mensup insanlara özellikle sırt çevirmeyi iyi becerdiğini yazsam acaba abartmış mı olurum.
Kalıcı eser yerine günübirlik rutin işlerle vakit geçiren kültürel kurumlar ne zaman rant yerine kaliteye ve yetişmiş entelektüel gençlere yönelecek merak ediyorum.
Sahaflar Çarşısında gördüğüm başörtülü kızlar bana bu düşünceleri çağrıştırdı.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.