Kılıçdaroğlu'nun Sarkozy'den ne farkı kalır?

Fransa Cumhurbaşkanı Nikolas Sarkozy, halkının pek de benimsemediği biri ancak, dış politika alanındaki çıkışlarıyla, Fransızları milliyetçilik damarından yakalamayı iyi biliyor. Türkiye'nin AB'ye üyeliği gibi konularda bile ikiyüzlü tutum sergileyip, ırkçılık üzerinden oy toplama yolunu seçebiliyor. En son Libya'ya müdahale olayında da şahit olduğumuz gibi, en trajik durumları bile iç siyaset malzemesi yapabiliyor. Sarkozy, ülkesinde düşen reytingini yükseltmek için Libya halkının üzerine bomba yağdırıyor.

Bizim siyasetçilerimiz ise bombaları seçmenler üzerinde patlatıyor. Mesela CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu… "Türkiye Libya konusunda rol yapıcı değil, figüran bile olamamıştır" diyor.

NATO'yu ya da Kaddafi'yi eleştirmek yerine, hedefine iktidarı koyuyor. 12 Haziran seçimleri için aklınca kendine malzeme çıkarıyor. Fakat düşünmüyor ki, böyle davranarak aslında Sarkozy'den bir farkı kalmıyor. Sarkozy gibi oylarını artırabilmek için Libya'yı iç siyasete malzeme olarak kullanıyor. Bu söylemleri bir kenara bırakıp, Avrupa'daki sosyalist dostları üzerinde Libya'nın geleceği için, bağımsız kalması için lobi çalışmaları yürütse belki daha fazla takdir toplayacak ama o kolayını seçmiş gibi görünüyor.

Üstelik Kılıçdaroğlu'nun Libya konusundaki tutumu kendisine yakın iş çevrelerinde bile devlet adamı ciddiyetinden uzak bir tavır olarak yorumlanıyor. Aynı işadamları Kılıçdaroğlu'nun "Her yoksula 600 lira maaş" vaadini de, "Türkiye ekonomisinde çok şey değişti. CHP liderinin bile açlık üzerinden siyaset yapması çok acı verici…" şeklinde değerlendiriyor.

İşin birde reel-politiği var… Kılıçdaroğlu, figüranlığı bile çok görüyor ama Türkiye'nin bölge halkları üzerindeki etkisini dünyada kabul etmeyen yok. Türk Asya Stratejik Araştırmalar Merkezi'nden (TASAM) Prof. Dr. Ramazan Biçer de bu gerçeğe vurgu yapıyor. Bernard Lewis'in 1994 yılında kaleme aldığı bir makaleyi hatırlatan Biçer, Lewis'in, Türkiye'nin başta Arap âlemi olmak üzere İslam dünyası için yegâne model olduğunu vurgularken, "Civil Society" konumuna değinmesine dikkat çekiyor. Lewis'i göre Türkiye halkı özgürlüğüne kavuşuyor, üstelik bedel ödeyerek. Şimdi Arap halkları da özgürleşiyor. Onlar da bedel ödüyor. Burada en büyük misyon, Türkiye'ye düşmekte. ABD, İsrail ve AB bölgenin kaybedeni, Türkiye ise kazananı olarak öne çıkıyor.

Müstakil Sanayici ve İşadamları Derneği, 16 Nisan 2011'de genel kurula gidiyor. Seçimsiz genel kurul, 3 yıldır görevde olan Başkan Ömer Cihad Vardan için, MÜSİAD'da başkanlık koltuğundaki son yılın başlangıcı anlamına geliyor. 2011 yılı aynı zamanda, MÜSİAD'da Erol Yarar, Ali Bayramoğlu, Dr. Ömer Bolat ve Vardan'dan sonra derneğin başına geçecek yeni ismin öne çıkacağı bir dönem olacak.

MÜSİAD genel kurullarının alışılagelmiş özelliği olan yönetim kurulundaki isimlerin yenilenmesi geleneği bu kez bozulacak gibi görünüyor. Çünkü, MÜSİAD'ın mevcut yönetiminde 4 yıl olan görev süresini dolduran işadamı bulunmuyor. Önceki genel kurullarda yönetimin yüzde 20'si yenileniyordu. Belki de MÜSİAD'ın tarihinde ilk kez yönetim değişmeyecek. Tabii, işlerinin yoğunluğu nedeniyle ayrılma kararı alan birileri çıkmazsa…

12 Haziran seçimleri için AK Parti'nin aday adayları için yaptığı temayül yoklamasında İstanbul'da ilk sırada MÜSİAD üyesi Nurettin Nebati'nin ismi öne çıktı. MÜSİAD üyesi diğer adaylarından Sadık Danışman, Hasan Büyükdede ve Aygün Karakaş da temayülde ön sıralarda yer aldılar.