"Millî duruş" iyi de...

İktidar ile muhalefetin önemli bir konuda görüş birliği içerisinde olması, ''millî bir duruş'' sergilenmesi ülkemizde kolay rastlanan bir olay değil; Kerkük böyle bir fırsat teşkil ediyor. CHP lideri Deniz Baykal''ın talebi iktidar partisi tarafından derhal kabul edildi; dünkü ''genel görüşme'' ile başlayan süreç ortak tavırla devam edeceğe benziyor.

Bu gelişmeyi elbette olumlu karşılıyoruz, ama bir şartla: Yakınlaşan partiler serinkanlılığı asla elden bırakmamalı... Kerkük konusunda ''askerî müdahale'' çığlıkları başkalarına Türkiye''nin kararlılığını gösteriyor; ama ondan ötesinin başağrıtacak bir mâceracılık olacağını da asla aklımızdan çıkarmamalıyız.

ABD ''stratejik müttefik'' görmek istediği Türkiye''yi Irak tablosunun içine çekmenin peşinde; buna hiç kuşku yok. Vaadlerle (1 Mart tezkeresi öncesi pazarlıkları hatırlayalım) yapamamıştı, burun sürtme denemesi (subaylarımızın başına çuval geçirmek ne içindi sanıyorsunuz?) de başarılı olmadı; şimdi ise korkularımız (PKK ve Kerkük) üzerinden sonuç almaya çalışıyor ABD.

Kerkük konusunda hassasiyetimizin nereden kaynaklandığını ve hedefimizin ne olduğunu hiç unutmamalıyız.

Kerkük''te Türkmenler yaşıyor ve bir zamanlar Türkmenlerin çoğunluğu teşkil ettiği bir kentti Kerkük. Saddam Hüseyin zamanında ''Araplaştırma'' saldırısına uğramıştı, Saddam''ı deviren savaşla ''Kürtleştirme'' hamlesine sahne oldu. Yalnızca Arapları ve Kürtleri Kerküklü yapmaya yol açmadı hamleler, önemli bir Türkmen varlığının bölgeden göçmesini de getirdi. “Kerkük kimin?” sorusunun da, o soruya cevap aramak üzere referanduma gidilmesinin de (hatta referandumdan alınacak sonucun da) fazla bir önemi yok.

Önemi yok, çünkü nüfus hareketliliğine mâruz bırakılmış bir kent Kerkük; ayrıca Saddam döneminde kentin farklı etnik kökenden insanlarını ''Arap'' olarak nüfusa kaydeden ''ulusal düzeltme'' kampanyasını da unutamayız. Her dönemin geçer akçesi ''korkutarak kaçırtma'' yöntemi bugün de uygulanıyor. Kerküklü nüfusunu şu anda Kerkük''te yaşayanlarla sınırlı saymak, Irak''ın son 40 yıl boyunca yaşadıklarını inkâr etmek anlamına gelecektir. Beş yıl önce Arap nüfus fazlaydı da Kerkük Arap kenti miydi? Bugün Kürt nüfus fazla çıkarsa “Kerkük Kürt kentidir” denilebilir mi?

Referandumla sonuç almaya çalışanlara doğru argümanlarla itiraz etmek şart. Yapılacak referandum herhangi bir hukukî sonuç ortaya koymayacak, buna karşılık Kerkük''ün farklı kökenden insanlarını birbirine daha da kuşkuyla bakar hale getirecektir. Irak''ın başka bölgelerinde yaşanan ''etnik'' gerilimi kuzeye de taşımanın ne âlemi var?

Türkiye''nin Kerkük konusundaki ilk hedefi referandum yanlışını engellemek, durduramazsa sonucunu tanımamaktır. Ancak, Irak''ın şu anda içinden geçtiği kargaşa sürecinin yan etkilerini de görmezden gelemez Türkiye. Özellikle de Kerkük bölgesindeki zengin petrol yataklarının ve petrol gelirlerinin yağmalanmasını...

Irak''ın zenginliğinin ülkede yaşayan herkese ait olduğunu savunuyor Türkiye; oysa Irak''ın işgalci güç tarafından hazırlattırılıp halkoyuna onaylattırılan anayasası başka telden çalıyor. Bölgedeki petrol zenginliği ayrılıkçı eğilimleri kamçılıyor, bağımsızlık heveslerini teşvik ediyor. Zaten, Irak''ı Türkiye için mayınlı bir araziye döndüren de bu tür yan etkiler...

Bu durum, ne yapılması gerektiğine de işaret ediyor aslında: Refaha dayalı barışçı formüller üretilmesi... Türkiye, komşu Irak''ın petrolünün bütün Irak halkının yararına kullanımını teşvik ederken, o zenginliğin fazla vakit geçirilmeden Irak''a gelmesini sağlamak için de kolları sıvamalı, uluslararası kuruluşlar aracılığıyla petrol akışını ve işlenmesini sağlayacak altyapı çalışmalarını başlatmalıdır.

Barış ve dostlukla bölgede refaha kapı aralanacaktır.