Şarkılarımla yaşadıklarıma dokunuyorum

Bizim evde annem işlerini yaparken Kürtçe şarkılar, çocukları uyuturken de Kürtçe ninniler söylerdi. Annem şarkı söylerken neden ağladığını düşünüyordum. Sonra öğrendim. Aslında annemin söylediği şarkılar bu topraklarda söylenen hüzünlü şarkılarmış. Müzik orada hafızama girdi. Ninem bize çok hikâye ve masal anlatırdı. Masallarla büyüdüm ben. Bunların hepsi bende bir müzik kulağı oluşturdu. Bir arkadaşımın kardeşinin gitarı vardı, onlara gidince sürekli o gitarı elime alır, oynardım. Sonra gitarı bana verdiler. Sonra bir müzik evinde lise dönemlerinde gitar derslerine başladım.

Mesela ben kendimi anlatmayı pek sevmiyorum ama şarkı söylerken öyle değil. Şarkı sözlerinin çoğunu kendim yazıyorum. Şarkı sözlerimle yaşadığım hayata dokunmaya çalışıyorum. Her şarkının en az on yıllık bir geçmişi var. Şarkılarımı bir yerde toplamanın zamanı geldiğini düşündüm ve Beje ortaya çıktı.

Kürtçe gırtlak ve dil yapısı bakımından aslında rock müziğe Türkçe dilinden daha uygun. Ruh yapısı da aynı şekilde. Bir isyan etme, sürekli bir şeyleri sorgulama Kürtçede de var rock müziğinde de var. Rock müzik Kürtçede aslında 1973''ten beri var. Koma Vatan diye bir grup vardı. Kürtlerin yaşadığı trajedi, özgürleşememe, demokrasinin henüz tam olarak oturmaması gibi sorunlardan dolayı kentli bir toplum olamadı kürtler. Kürtçe rock müzik de Kürtlerin yaşadığı bu sorunlardan dolayı tam oturmadı. Daha çok etnik şarkılar dinlenilir oldu. Zaman zaman denemeler yapıldı. Türkiye''deki medyanın bir alan açmaması ile kendi sınırları içinde kaldı.

İstanbul Büyükşehir Belediyesi''nin düzenlediği bir organizasyonda Kürt grup görebiliyor musunuz? Bizi Kürtlerin yaşadığı bölgelere itmeye çalışıyorlar. Sadece alanlarla ilgili değil Kültür Bakanlığı''na albüm için başvuru yaptığımızda bizden Türkçe çeviri istiyorlar. Ancak diğer yabancı müziklerde bu prosedür uygulanmıyor. Konser salonları değişik bahanelerle sizi açılmıyor. Kliplerimiz ulusal müzik kanallarında dönmüyor. Tabii yine de bir on yıl öncesi gibi değil.

İnsanların nefes alabileceği özgürlük alanlarının genişlediği kimsenin renginden, cinsinden dolayı ötekileştirilmediği bir alan olması gerekiyor ve o zaman müzik gelişir. Kürtçe müzik bu yüzden gelişemiyor, politik şeylerle meşgul olmak durumunda kalıyorsunuz. Kürtçe müzik yaptığınız zaman politik olmak zorundasınız. Bir müzisyen tabii ki politik olmalı ama sadece slogan atar bir duruma da düşmemeli. Müziğimi Karadenizli birinin dinlemesini de istiyorum, Egeli birinin de dinlemesini…