Nuh Mete ve Merve Kavakçı"nın şahsında süren bürokrasi-siyaset mücadelesi

Ben Türkiye''nin ta başından beri bürokrasi tarafından yönetildiğine inanırım. Atanmış silahlı ve sivil görevlilerden oluşan bürokrasi, seçilmiş temsilcilerden oluşan siyaset kadrolarına karşı açık bir mücadele vermektedir. Özellikle tek parti yönetimi döneminde ele geçirdikleri siyasi nitelikli statüleri ve yetkileri korumanın direnci içerisinde bulunmaktadır. Bu zaviyeden bakınca Türkiye''de iktidar mücadelesinin siyasi partiler arasında cereyan ettiğine hiç ama hiç inanmam mümkün değil. Tam tersine iktidar mücadelesi bürokrasi ile temsil kurumları arasında yaşanmaktadır.

Bu iddiama bazıların dudak bükeceklerini ve "O kadar da değil!" dediklerini duyar gibiyim. Onlara çok gerilere gitmeye gerek yok, sadece şu geçtiğimiz iki hafta içinde olup bitenleri hatırlamalarını öneririm.

Şayet bu açıdan gelişmelere bakmasak hiçbir zaman doğru dürüst bir açıklama ve değerlendirme yapmamız mümkün olmayacaktır.

Aslında Türkiye için bu durum yadırganacak bir sonuç da değildir. Altı asırlık bir bürokratik imparatorluğun bakiyesi olan bir devlette bütün iplerin bürokrasinin elinde olması ve siyaset alanına fazla bir hareket alanı bırakmamasını anlamak zor değil. Şaşırtıcı olan siyaset elitinin ortadaki sorunu böyle görmemesi ve sorunu başka alanlarda aramasıdır.

Siyasi işlevler de üstlenmiş olan bürokrasinin silahlı veya sivil olması o kadar önemli değil. Bu bürokrasinin kendi içerisindeki paylaşımı sorunudur. Zaman içinde bazen silahlı bürokrasinin, bazen ise sivil kanadın öne geçmesi normaldir. Türkiye''de gözlemlenen silahlı ve sivil bürokrasi arasında bir dengenin ve zımni bir ittifakının mevcudiyetidir.

Bürokrasinin silahlı kolunun önemli bir birimini oluşturan emniyet güçlerinin Adana''da işledikleri cinayeti lütfen hatırlayın. Bir grup polis, güya bir hücre evine baskın yapıyor ve evde bulunan bir kişiyi öldürüyor. Sonradan anlaşılıyor ki basılan ev yanlış ve öldürülen kişi de başkası! Biri tartışma başlıyor ve hala da devam ediyor. Sonunda polisler tutuklanıyorlar, beşi serbest bırakılırken birinin tutukluluğu devam ediyor! Bu olayda gözlerden kaçan en önemli nokta şu: Polis yanlışlıkla o eve değil de hücre evine girip terörist kişiyi öldürseydi, mesele yoktu. Herkes neden yanlış evdeki kişiyi öldürdü diye soruyor. Polisin terörist bile olsa durup dururken evdeki kişiyi öldürme, yani infaz yetkisi var mı?

Yine hatırlamamız gereken bir başka olay, hala hafızalarımızda tazeliğini koruyan şu Nuh Mete Yüksel''in Merve Kavakçı ile ilgili operasyonu. Nuh Mete bir mahkeme savcısı, yani atanmış bir memur. Bürokrasinin aktif bir elemanı. Kime karşı bu operasyonu yapıyor? Halkın egemenlik hakkını kendisine teslim ettiği seçilmiş bir temsilci Merve Kavakçı. Bu iki kişinin şahsında siyaset ile bürokrasi arasında bir savaş, bir düello yaşanıyor.

Sonuç ne? Siyaset alanının en etkin pozisyonlarında bulunan Cumhurbaşkanı ve Başbakan''ın sert çıkışları ve bir grup siyasinin kendi varlıklarını savunmalarıyla geri püskürtülüyor. Buradaki "püskürtme" kelimesi biraz gülünç gelebilir, ama tam anlamıyla bir geri püskürtmedir, kuşkunuz olmasın! Siyaset dünyasında görev yaptıklarına inanan temsilciler halkın kendilerine emanet ettikleri egemenlik haklarını öncelikle bürokrasiye karşı korumasını, savunmasını ve kurumlaştırmasını bilmezlerse hep söyle sahnelerle karşılaşacağız demektir.

Son söz, siyasetin biraz hareketlenmesi, kendi varlığını hissettirmesi halkın bunalan dünyasına küçücük su serpmiştir. Siyasetçiler unutmasınlar kendileri bürokrasinin değil halkın temsilcileridirler!