İstikrarsızlık isteyen, faturasını da üstlenmeli...

Türkiye, yıllardır siyasetle toplum arasındaki kopukluğun sıkıntılarını yaşıyor. Bu kopukluğun sonuçları ise, toplumun demokratik kurallarla yönetilememesine yol açmaktadır. Çünkü, toplumsal taleplerin dışlanmasıyla başlayan kopuş, hem siyasi alanın daralmasına, hem de temsil krizinin derinleşmesine yol açmaktadır.

Toplum ve siyaset arasındaki iletişim kanallarının tıkanması, yani siyasi alanın giderek daralması, maalesef ''otoriterleşme''nin de başlangıç noktasını oluşturmaktadır. İşte Türkiye''yi bekleyen en ciddi tehlike, askeri kuşatılmışlık halinin daha da derinleşmesiyle zaten nefes almakta güçlük çeken siyasetin doğal mekanizmalarının hepten devre dışı bırakılmasıdır.

Türkiye''nin AB süreciyle bağlantılı olarak, son dönemde “AB karşıtları”, sanki ''derin'' bir karşı çıkış hazırlığı içindeler. Bu karşı çıkış, zaman zaman “ulusalcı dalga” ile paralel yürüyor, zaman zaman da “askeri irade”nin şemsiyesi altında güç tazeliyor.

Bu çerçevede, özellikle askerler ve Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer de ''derin'' konuşmalar ve tahliller yapıyorlar. Mesela, Kara Kuvvetleri Komutanı İlker Başbuğ''un, “Askerin siyaset üzerindeki ağırlığı tabiidir, irtica tehlikeli boyutlara ulaşmıştır” şeklindeki sözleri, açıkça eski günleri çağrıştıran ve askerin resmen siyasi bir aktör olarak siyaset sahnesine çıkmaya başladığının bir göstergesidir.

Dahası, Hakkari''de 500 kadar sivil kıyafetli asker ve yakınları Dağ Komando Tugay Komutanı Tuğgeneral Azmi Utku Cinek''le birlikte çöp topluyorlar, ellerinde “Belediye bölücülük yapma, işini yap” pankartıyla bir bakıma provokatif bir eylemde bulunuyorlar. Askerlerin çöp toplayarak toplumsal bir dayanışma örneği sergilemesi güzel bir davranış olabilir. Ama seçilmiş bir belediye başkanına karşı askerler, pankartlı bir eylem içinde bulunamazlar. Çünkü bu insanlar, siyasi bir partinin, herhangi bir sivil toplum örgütünün ya da sıradan bir birey değildirler. Herkesin de bildiği gibi, onlar birer TSK mensubudurlar. Ayrıca, bu eylemin TSK''nın iç disiplin kuralları açısından da doğru olmadığı kanaatindeyim.

Askerlerin, eski alışkanlıkların bir devamı olarak yeniden ''siyasete soyunmaları'', hem iç demokratik işleyiş bakımından, hem de AB ile ilişkiler açısından son derece problemlidir. Son eylemler ve açıklamalar, Avrupa Birliği''nin, Türkiye''ye ilişkin endişelerinin gerçekliğini bir kez daha kanıtlamış bulunuyor. Nitekim, AB Komisyonu Türkiye Delegasyonu Başkanı Kretschmer, Türk Silahlı Kuvvetleri''nin, kamu hayatının hemen her yönüyle ilgili konularda açıklamalar yapmaması gerektiğini söyleyerek, siyaseti yeniden kuşatmaya başlayan tehlikelere dikkat çekmişti.

Öyle anlaşılıyor ki, 1 Ekim''deki Meclis açılış konuşmasında Cumhurbaşkanı Sezer, 2 Ekim''de Kara Harp Akademisi''nin açılışında da Genel Kurmay Başkanı Yaşar Büyükanıt, siyaseti kuşatmaya yönelik benzer çıkışlar yapmaya devam edecekler.

Bu tür çıkışların, Türkiye''nin siyasi ve ekonomik ''istikrarı''nı zedeleyeceğini, Avrupa Birliği hedeflerine zarar vereceğini söylemek için sanırım kahin olmaya gerek yok.

Hepimiz biliyoruz ki, Türkiye bir ''siyasi istikrarsızlık miladı'' olarak tarihe geçen 28 Şubat''ın faturasını ''ekonomik felaket'' olarak ödemiştir. Dolayısıyla, 28 Şubat''ın acıları hala toplumun hafızasında canlılığını korumaktadır. Bugün ikide bir, siyaseti hırpalamak adına ''kararlılık'' mesajı vermek isteyenler, ülkede doğacak yeni bir ''kriz''in sorumluluğunu üslenlemeye de hazır olmalıdırlar…