Yak arada mıbuy anıkha valar

Vay ki vay!.. Onbeş sene geçmiş aradan. Oysa dün gibi geliyor. Bilemedin, evvelki gün. Köprülerin altından ne sular geçti kimbilir...

Abdurrahim Abi henüz Celâ''daydı. Yeni adıyla Ekinözü. (Elbistan, Kahramanmaraş.) Sık sık yolu düşerdi Ankara''ya. Zaten bir müddet sonra tamamen yerleşti.

Geldiğinde ya bizde toplanırdık, ya Bayram Abi''nin evinde. Biz dediğim, Atilla, Celal, Selman, Asım, Cemal ve ben. Tabiî, Doktor Selçuk''u da unutmamak lazım.

Mehlika Sultan''a âşık gençler gibi, bir çiçeğe gönlümüzü kaptırmıştık. Bir çiçeğin adını taşıyan dergiyi elbirliğiyle yürütmeye çalışıyorduk.

Sabahın erken vaktinde kapı çalındı mı, bilirdik ki Abdurrahim Abi ya da Bahattin Abi geldi. Nasıl da şenlikli olurdu. Ekibi toplardık hemen. Bayram Abi sazıyla gelirdi, Ali Akbaş koltuğunun altında içi şiir dolu fermuarlı siyah çantasıyla, Adnan Hoca heybetiyle, Şükrü Karaca da bütün şiirleri biliyor bu adam dedirten hafızasıyla... Kimi zaman Alper Hoca da bulunurdu.

O kalabalıkta sanırsınız ki her kafadan bir ses çıkar, kimse kimsenin ne dediğini anlamaz... Değildi, hiç de öyle olmazdı. Bayram Bilge çalar söyler, biz dinlerdik. Sıra sohbete gelince de çok keyifli geçerdi saatler.

Bir defasında Bayram Bilge, Abdurrahim Abi''ye bir sürpriz yaptı. Onun bir şiirini sazıyla çalıp okudu. "Dağ ile sohbet." Bittiğinde, Kırkpınar''da tuş olmuş pehlivanlar gibi hissetmiştim kendimi. Bir vakit kimseden çıt çıkmamıştı.

Dağ ile sohbeti bir dinlemelisiniz. Çok beğeneceğinize garanti veriyorum. Bayram Bilge Tokel''in Kalan Müzik''ten çıkan "Yanık Havalar" adlı kasetinde var. Bulabilirseniz, hiç kaçırmayın.

Yüce bir dağla konuşuyor adam. İnsanın hasretini, yalnızlığını, gurbetini, sevgisini anlatıyor, bir dağın sırtına yükleyip hepsini. Sözü de sazı da dağ kadar yüce.

Beyaz karlı, kara çamlı iri dağ

Heybet nedir, ne değildir, de hele

Geceleri yapayalnız kalınca

Uzlet nedir, ne değildir, de hele

Hiç başın ağrır mı, yoruldun mu hiç

Birine küstün mü, darıldın mı hiç

Sevdin mi, öptün mü, sarıldın mı hiç

Hasret nedir, ne değildir, de hele

Neşeyi ne tartar, gamı kim ölçer

Acı söz yarası kaç yılda geçer

Beklemek acıdır, ayrılık hançer

Gurbet nedir, ne değildir, de hele

Ormanın var, pınarın var, taşın var

Dört mevsimde bulut saçlı başın var

Bilmem ama, bir uzunca yaşın var

Mühlet nedir, ne değildir, de hele

Ne aradığınızı bilmiyorsanız, bulduğunuzda farkına varamayabilirsiniz.

Ceket yakma yarışı başladı baylar

Eskiden, sosyetemiz, gül saçardı gazinolarda sanatçıların üzerine. Bu işin de belki kendine göre bir ölçüsü, güzel bir tarafı, hatta estetiği vardı.

Sonraları tabak kırma hadisesi çıktı ortaya. Estetik evrilerek sertliğe dönüştü. Zenginliği ve gücü göstermek istercesine "çıtır çıtır" kırıldı tabaklar.

Şimdilerde peçete yaygın. 100 dolar ödeyip bir koli peçete alıyorsun ve başlıyorsun saçmaya. Zavallı solist, peçeteye boğuluyor fakat siz de kudretinizi göstermiş oluyorsunuz.

Son olarak garson ceketi yakma modası çıktı. Bastırıyorsun 70 milyonu, yakıyorsun ceketi.

Yetenek ve erdemin bir ilerleme kaydedemediği her ülkede para tanrı olur.

Biz, gerekirse yakalarız

Adam bir suç işlemiş. Aranıyor. Bir gün, "Gidip teslim olayım" diyor ve hakikaten polise gidiyor. "Ben geldim" diyor. Polis, "Böyle olmaz, aranıyorsun madem, biz seni istediğimiz zaman buluruz" deyip adamı geri gönderiyor. Hakketen bu yetkililerin işine akıl ermiyor.