Esad devrildikten beş gün sonra, Bakan Fidan bir açıklama yaptı. “PKK kadroları ülkeyi terk etsin. Geriye kalan kadrolar silah bıraksın. YPG’nin ortadan kaldırılması stratejik hedefimiz” dedi. Aynı gün Fidan’ın ağzından bir hassasiyet daha dile getirildi: “YPG elimine edilirken oradaki Kürtlere zarar gelmemesi lazım.”
ABD, müzakerelerde SDG’nin elini güçlendirmek için Kürt grupları bir araya getirdi. Önce Suriye, daha sonra Kuzey Irak’ta buluşmalar gerçekleşti. Amaç bu grupları bir blok haline getirerek yeni Şam yönetiminin karşısına oturtmaktı. Bunda bir nebze başarılı oldular.
Ancak SDG daha önce direnirken bir anda masaya oturma kararı aldı. Bunun sebepleri şöyle sıralanabilir:
ABD Suriye’den çekilme yönünde güçlü işaretler veriyor. SDG’ye masaya otur baskısı yapıyor. Amerikan ordusu daha önce PKK’ya verdiği silahların bir kısmını toplamaya başladı. SDG’nin bel bağladığı AB ve Fransa’dan Şam’ı destekleyen açıklamalar geldi. Bazı yaptırımlar askıya alındı. Körfez ülkeleri Şam’ı finansal olarak destekleme kararı aldı. Türkiye’nin girişimiyle Suriye’ye komşu ülkeler (Türkiye, Ürdün, Irak, Suriye, Lübnan) Şara yönetimine destek verdi, DEAŞ’a karşı ortak operasyon merkezi kuruldu. İmralı, “Silah bırak” çağrısı yaptı.
Cumhurbaşkanı Erdoğan “Varılan mutabakatın eksiksiz uygulanması, Suriye’nin güvenliğine ve huzuruna hizmet edecektir” dedi. Peki, başka neler söyleniyor? Anlaşma nasıl analiz ediliyor? Özetle aktarayım:
Beş. SDG, yıl sonunda Suriye ordusuna entegre olmazsa işte o zaman gerçek bir krizle karşı karşıya kalacak.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.