Sami Selçuk seçilirse ne olur?

Ben hâlâ oradayım. Basınımızın en saygın, en güzide kalemleri, kaç gündür sütunlarını Leeds United-Galatasaray maçına tahsis etmiş durumda; Kıvrıkoğlu''nun "TSK olarak cumhurbaşkanı seçimlerine müdahil olduklarını" açıklaması, Ecevit''in bir son dakika golüyle Mesut Yılmaz''ı adaylıktan ekarte etmeye çalışması, Devlet Bahçeli''nin "tuhaf" ve kabul sınırlarını zorlayan suskunluğu ırgalamıyor onları.

Aslında beni de ırgalamıyor.

Kıvrıkoğlu''nunki, "malumu ilam" bir anlamda.

Çünkü, TSK hiçbir zaman, hiçbir dönemde bu sürecin dışında olmadı.

Dün görüştüğüm eski bir parlamenter, 28 Şubat sürecinden yorgun, hırpalanmış, "yasama yetkisi" budanarak çıkmış parlamentonun eski gücünde olmadığını, bu nedenle cumhurbaşkanlığı seçimine ağırlığını koyamayacağını söylüyordu.

Yani, TSK bir "aday" üzerinde uzlaşırsa, daha doğrusu Ecevit''in kafasındaki isimler "yetkili organlar"dan icazet alırsa, bir "Faruk Gürler olayı" yaşanmayacak.

Ecevit''in kafasındaki isimler kimler?

Biri, Ertuğrul Kumcuoğlu.

Diğeri, "zarflama"dan sonra ortaya çıkacak.

Eski parlamenter, argodaki deyimle, Başbakan''ın "zarf attığı" görüşünde...

Kafasında herhangi bir isim yok.

Sadece bazı hassasiyetleri kolluyor.

Zarflamadan sonra ortaya çıkacak isimler arasından en makul olanını önerip, bu işi kazasız belasız atlatmaya bakacak.

Peki, "Kıvrıkoğlu-Ecevit" görüşmesini neye hamletmeli?

Onu da şöyle izah etti eski parlamenter:

"Dikkat çekici bir durum: Medya ve iş çevreleri Demirel''in seçilmesini istiyordu. TSK ise, Demirel''e sıcak bakmıyorsa da, soğuk da bakmıyordu. Asker nötr davrandı burada. Demirel''e fit olmuş göründü. Ne zaman ki Anayasa değişikliği önerisi Meclis engeline takıldı, o zaman askerde bir kıpırdanma, bir hareketlilik başgösterdi. Bence Kıvrıkoğlu, ordunun Çankaya konusundaki hassasiyetini Ecevit''e aktardı ve garanti istedi."

Gerçi, basın, askerdeki "kıpırdanma"ya ilişkin pek fazla yorumda bulunmadı; hatta Milliyet gazetesi, askerin, "bu kez işin içinde olmadığı"na dair kaynağı meşkuk bazı haberlere yer verdi; ama asker "işin içinde"ydi.

Meclis''teki Anayasa değişikliği oylamasından bir gün sonra generaller Ege Ordu Komutanlığı karargâhında biraraya gelerek, bir "durum değerlendirmesi" yaptılar. Çok satışlı gazetelere göre, bu, "sıradan" ve "rutin" bir görüşmeydi. Birkaç gün sonra da, Genelkurmay Başkanı Hüseyin Kıvrıkoğlu''nun açıklaması geldi. Kıvrıkoğlu, sadece cumhurbaşkanlığı seçimi konusunda "görüş sahibi" olduklarını söylemek için yapmadı bu açıklamayı. Parlamentoya mesaj gönderdi.

Hem sürecin içinde olduklarını gösterdi, hem de Demirel''in bertaraf edilmesiyle bir sürecin noktalandığı vehmine kapılan "bir kısım" parlamenteri "ilk ağızdan" tekzip etmiş oldu.

Anlayacağınız, süreç devam ediyor.

Yeni cumhurbaşkanı, hassasiyet sahibi, "cumhur"un değil, "devlet"in hukukunu gözetecek icazetli isimler arasından seçilecek.

Mesut Yılmaz''ın şansı yok. Sadi Somuncuoğlu, sadece bir "fantazya"dan ibaret. İsmail Cem, Yıldırım Akbulut ve kendi kendine gelin güvey olan Mail Büyükerman ise, sanki "hoşluk" olsun için ortaya atılmış isimler

"Peki Sami Selçuk?" diye sormuştum.

Sami Selçuk''a karşı, zinde güçlerle paralel düşünen, paralel hareket eden geniş bir muhalefet cephesi var. Selçuk, Meclis''ten onay alsa bile, "görünmez" (aslında görünür) bazı engellere takılabilir.

Ne gibi?

28 Şubat''ın devamında çıkarı olanlar, Sami Selçuk''u cumhurbaşkanı görmektense, yeni bir askerî müdahalenin daha "kabul edilebilir" olduğunu düşünürler.

Sadece düşünürler mi?

"Hayır..."

Bu "Hayır"ın ne anlama geldiğini, 28 Şubat sürecinden yorgun, hırpalanmış, "yasama yetkisi" budanarak çıkmış parlamento daha iyi takdir edecektir; ben yorum yapmıyorum.