Ordu ve Fazilet

Fazilet Partisi için şu saatte söylenecek şeylerin bir değeri bulunur mu bilmiyorum. Üç-beş gün önceki Milliyet''in manşeti, insanın ruhuna kara bir şal gibi geriliyor: "Ne Faziletmiş".

Bu hükmün sonuna, dilediğiniz kadar soru işareti koyun!.. Yok öyle değilse, istediğiniz kadar ünlem işareti!.. Artık gerisini de siz düşünmeyin, çünkü orası kamuoyu vicdanına terkedilmiş karanlık ve mübhem bir alan. Bunun yerine Fazilet dolayısıyla ve onun temsilcisi sınıflar eliyle, "Müslümanlık" imajının aldığı yaraları düşünseniz daha iyi. Güvenilmezlik, sözünde durmazlık, dün ak dediğine bugün kara demenin yüksek marifetleri vs.

Mevcut durum, seçimler bir tarafa, Fazilet açısından tam bir siyasal harakiri!.. Çayı geçerken at değiştirmek deyin; taktik bir zafer uğruna stratejik mağlûbiyet deyin, ne derseniz deyin. Orta yerde büyük bir siyasî hata, işte gözlerimizin önünde. Bunu eğer sırf rejimin ve düşmanların kin ve adâvetiyle izahla iktifa ederseniz, irtikap edilen tarihî yanlışları örtmekten başka birşey yapmamış olursunuz. Evet zafer de bir haktır, mağlûbiyet de!.. Ayrıca hem zaferin, hem mağlûbiyetin, kendisine fatura edilmesi gereken somut sorumluları bulunur. Kim veya kimlerdir bunlar? Eğer bu sorunun cevabı aranıp bulunmazsa, sorumluluk ortada kalır ve bütün bir cemaate âit hale gelir ki, bu da günahların en büyüğüdür.

Hafazanallah!.

Böyle bir durum karşısında kitlelere ve tabanlara kimin ne diyeceği bulunabilir ki?..

Mevcut durum karşısında şu anda iki noktai nazar öne çıkıyor: Seçime giderken kitlelerin moralinin bozulmaması için, FP''yi kapatmak yolunda tetikte bekleyen savcıların tutumlarını aşırı bir eleştiriye tâbi tutmak!.. İkincisi de, şu andan itibaren geliştirilen her tavrın, kapatma davası safhasında FP için ayak bağı teşkil edebileceği düşüncesiyle; seçim sonrası dönemin şartlarını da göz önünde bulundurarak bazı ilke ve tutumlara ulaşmak ihtiyacı!..

İkinci yaklaşımın ne mânâya geldiğini az çok sizler de tahmin edersiniz. Maalesef gerçekler bu yönde.

En başta C.Çağlar, Cindoruk ve Yalım Erez''in, arkasından Cumhurbaşkanı Demirel''in tezgâhıyla başlayan bu oyun; sonunda FP içinden Oğuzhan Asiltürk''ü ve Aydın Menderes''i de yanına alarak büyük bir alev topuna dönüşüvermişti. Tabiî ki bir de Erbakan Hoca!..

Bunların hepsi kabul de, bu işlerin enini sonunu çok iyi bilen Aydın Menderes, nasıl oldu da bu kervana katıldı? Kızılcahamam toplantılarındaki Aydın Menderes nerede? Başkanlık Divanı toplantılarına, Erbakan adına denetçi olarak katılan gayrı resmî temsilcilere tehevvürlü tepkileriyle restler çeken Menderes hani nerede? Doğrusu Aydın Bey''in, seçime çeyrek kala sergilediği bu ciddi strateji değişikliğine, kamuoyunun bir mânâ vermekte hâlâ güçlük çektiğini burada ifade etmek zorunda kalıyoruz. Çünkü Aydın Beyin siyasî tecrübeleri, ve yüksek sezgileri bu işlerin encâmını okumaktan onu geri bırakamazdı? Öyleyse neden?

Bu soruyu isterseniz biraz daha açalım:

28 Şubat sürecinde, daha doğrusu işin başında, Refah''ın bazı hataları bulunmuş olsa bile; Genelkurmay''la aykırı konumlara düşmeyi Refah bilinçli olarak seçmiş değildi. O şartlar altında Refah''ın bilinçli olarak hedef haline getirildiğini, itildiğini, horlandığını gayet iyi biliyoruz. Gene o şartlarda, yapılabilecek fazla birşey olmadığının da farkındayız. Fakat Refah''ın kapatılıp da Fazilet Partisi''nin kurulmasından sonra, parti sorumlularının daha gerçekçi politika ve yaklaşımların arayışı içine girdiklerini ise asla gözden uzak tutamayız.

Şimdi, TBMM''de yaşadığımız son gelişmelerle, içine düşülen derin çıkmaz nedir öyleyse?

28 Şubat''ta bilinçli olarak itilen-kakılan ve ordu karşıtı bir konuma adeta zorlanan Refah''ın durumu ile; Fazilet Partisi''nin kendisinin seçtiği son konumu arasındaki tezat nedir? Son tavrıyla Fazilet, adeta hem içeriden, hem dışarıdan gelen itmelerle, âdeta tahrik edilerek; rejim ve genelkurmay nezdinde yeniden "aykırı figür" rolünü üstlenmeye zorlanmadı mı?

İşte, kapatma tehdidinin altında yatan asıl sâikde burada yatıyor.

28 Şubat''ta Refah''ın bir hatası yoktu, çünkü samimi idi. Şimdiki konumu ise doğrudan kendisinin eseri ve işte altında eziliyor.

Son bir yıldır geliştirilen yapıcı politikalar maalesef sıfırlanmış oldu. 312 değil ne olursa olsun; ordu ile tezatlı politikalara yuvarlanmak bu partinin kaderi mi Allah aşkına. Genelkurmay da seçim istiyormuş. Hal böyle iken seçimleri zora sokmak!.. Tasfiye edilmiş cunta gruplarının kucağına düşmek!.. Yani ateşle bilinçli olarak oynamak.

Sağduyu bunun neresinde? Ve dikkat edin, son bir buçuk aydır Fazilet''e, kaşının üzerinde gözün var diyen de yoktu. Ne zaman ki C.Çağlar ve Yalım Erez takımlarıyla işbirliğine girildi; tasfiye edilmiş cuntaya yöneltilmiş teyakkuz ve tehevvür, şu anda kendisini Fazilet üzerinden boşaltmaya çalışıyor. Hadisenin özü de burada yatıyor.

Ne Fazilet, ne de Fazilet tabanları, üzerimizden oynanacak böyle bir kumara razı değiliz.

Bu oyunu, Aydın Menderes gibi basireti yüksek bir tecrübenin farketmemiş olmasına doğrusu bir mânâ veremiyoruz.