Türkler"in ve Kürtler"in 3. büyük zaferi

Ne kadar azarsa azsın, daha ne kadar sürerse sürsün; ABD-İngiltere, Almanya-Fransa ve İsrail''in müştereken arkaladığı büyük bir tehlikeyi Türkiye tarihî tecrübeleri ve bu topraklarda yaşayan toplumun engin sağduyusuyla tekrar aşmasını bildi. Yeni Dünya Düzeni adına Ortadoğu''da haritaları değiştirme ve bu vesile ile Türkiye''nin yeniden küçültülmesi denemeleri bir kere daha boşa çıkartılmış oldu. Bundan kimsenin kuşkusu bulunmamalıdır.

Tarihin aynasında yani cümle âlemin gözleri önünde cereyan eden bu büyük düello, Anadolu Türklüğü''nün ve Kürtlüğü''nün müştereken ulaştığı büyük bir zaferdir. Ortaya çıkan sonuç karşısındrine düşmüş yağ gibi; hemen herkesin birbirine sıçramaya hazır olduğu zamanlardı anlayacağınız.

Hayır!.. Hiç de öyle olmadı!.. Doğu''da okullar, Batı''da ormanlar yanarken; infiratçı Türk ve Kürt önderler mensubu oldukları kesimleri alabildiğine tahrik ederken; bütün Anadolu şehit cenazeleriyle yaslara boğulurken; hayret, Kürtler ve Türkler arasında ne kör taassup, ne de kavmiyet asabiyeti bir türlü harekete geçirilemiyordu. Doğu''ya sefer eden otobüsler üç-beş nâhoş örnek dışında; Ankara, Kayseri, Maraş''da durdurulup, içindeki yolcularla birlikte ateşe verilmiyordu. Aynı hal Batman''dan, Diyarbakır''dan, Tunceli ve Bingöl''den, Batı Anadolu''nun münbit topraklarına doğru sefere çıkan yüzlerce otobüsler için de vâki olmuyordu.

Bu hal karşısında Kosova ve Bosna iç savaşını düşünün bir de!.. 90 sonrasında, Yugoslavya''nın maruz kaldığı iç savaşa bu toplumlar ne kadar dayanabildi? Sırplar''ın acımasız jenosit politikaları karşısında düşülen halleri hatırlayın. Sırplar''ın yanısıra Bosnalı Müslümanlar''ı ve Katolik Hırvatlar''ı hatırlayın. Ortaçağ''dan beri birarada yaşayan ve kavmiyetleri de aynı olan bu toplumların âkıbeti ne durumda? Üç-beş yıl içinde paramparça olmadılar mı?

İşte Afganistan''ın durumu!.. Irkları ayrı; fakat Müslümanlıkları''na kimsenin birşey diyemeyeceği savaşçı bir millet... Neredeyse kendisinden intikam almaya kalkışmadı mı?

Bu iki örneği özellikle öne çıkarıyorum:

Sırplar, Hırvatlar ve Bosnalılar!.. Kavmiyet itibariyle müşterekler, fakat dinleri farklı. Bir arada yaşamayı beceremediler bir türlü.

Buna karşılık Afganistan, Tacik, Belüç, Hazara, Özbek ve Türkmenler''den oluşmuş koca bir ülke!.. Farklı farklı ırklar!.. Ama dinleri itibariyle hepsi Müslüman!.. İşte görüyorsunuz, bir araya gelip, müşterek bir yönetim fikrine ulaşamıyorlar. Neredeyse parçalanmak üzereler.

Ne din, ne ırk!.. Bazan yetmiyor, işte görmüyor musunuz?

Anadolu''nun farkı da burada ortaya çıkıyor. Sadece Türkler''in ve Kürtler''in farkı değil bu. Bin yıllık ortak yaşanmış bir tecrübe; bin yıllık bir yönetim insiyakı ve emperyal güçlere karşı bu topraklarda hâlâ daha buram buram tüten bir şuur yüksekliği!..

Diğer iki zaferi de belki ayrıca yazarız.