28 Şubat - Demirel - Yılmaz -Yalçıntaş ve MHP

Mesut Yılmaz, ANAP''ın,18 Nisan seçimlerindeki oy düşüşünü, "28 Şubat''ın bedeli" olarak yorumlamıştı. ANASOL-D hükümeti, 28 Şubat sürecinin, bizzat ANAP tabanını da yaralayan uygulamalarına imza atmış, bunun bedelini, seçimlerde dördüncü parti seviyesine inmekle ödemişti.

Yılmaz bunu gördü, ve 28 Şubat sürecinde "samimi dindar kesimi yaralayacak uygulamaların önlenmesi, irtica ile mücadelenin hukuk içinde yapılması, sistemin demokratikleşmesi" yolundaki söyleme ağırlık verdi. Ancak, bugün bile Yılmaz, 28 Şubat sürecindeki tavrının bedelini ödüyor, çünkü Parlamentonun Özal çizgisindeki bir ANAP''lıya rahatlıkla oy verecek kesimleri bile (Kutan''ın yeni Cumhurbaşkanı tanımının Özal gibi olması çarpıcı değil mi?) Yılmaz konusunda soğuk davranıyor. Yine Özal çizgisini önemseyen islâmî-demokrat medya çevreleri de Yılmaz''a çekince koyuyor.

Bunu henüz Demirel''in anlamaması ilginç. Oysa kanaatimizce, Demirel''in, bütün siyasi birikimine, devlet tecrübesine, ve kendisinden sonra yeni aday belirsizliğine rağmen, son oylamada ödediği bedel de 28 Şubat sürecindeki duruşu ile yakından ilgilidir. Bu sütunda ısrarla Demirel''in 28 Şubat sürecinde, tarafsız bile kalamadığını, taban değiştirdiğini vurguladık. Demirel hem böyle bir duruş sergilemeyi, hem de bedel ödememeyi istiyor. Argo ifadeyle "yok öyle!"

Şunu belirtmek gerekir ki, 5+5 konusundaki Meclis tavrı, aslında Demirel''in bundan sonraki siyasi geleceği için de önemli bir ipucudur. Eğer Demirel''in bu süreçteki duruşuna çok öfke ve hesaplaşma duygusuyla baksam, Demirel''in yeniden siyasete dönmesini önerirdim. Çünkü, bu yanlış duruş sebebiyle halktan son dersini almasını beklerdim. Ama, ben şahsen, Demirel''in birikiminin Türkiye için hâlâ çok önemli olduğunu, Türkiye''nin sancıları üzerine yapacağı aklı selim çerçevesindeki değrelendirmelerinin ülkemizin önünü açabileceğini düşünüyorum. O yüzden aktif siyaseti değil, bilgeliği tercih etmesini temenni ediyorum. Ama her halükârda bir 28 Şubat özeleştirisi yapmasınının zaruri olduğunu düşünüyorum.

Burada 28 Şubat''la ilgili önemli bir hususa daha temas etmek gerekiyor: O da, asker kökenli adaylar üzerindeki tereddütlerin 28 Şubat süreciyle yakından ilgili olduğudur. Yani gayet açık ki, asker kökenli adaylar da, 28 Şubat sürecinin bedelini ödüyorlar. TBMM''de olgun tavrı ve ciddi katkıları ile tanınan bir Doğan Güreş, belki, Türkiye 28 Şubat sürecinden geçmemiş ve hâlâ onun etkisinde gibi görünmemiş olsaydı, çok daha gönül rahatlığı ile cumhurbaşkanı adayı olacak ve destek görecekti.

28 Şubat''la birebir örtüşen herhangi bir ismin cumhurbaşkanı adayları arasında ismi geçiyor mu? Bir asker, bir hukukçu, bir medya mensubu, bir işadamı, bir sivil toplum kuruluşu sözcüsü... var mı? Neden yok? Bu da, 28 Şubat''ın toplumsal taban problemi açısından dikkatle değerlendirilmeli...

Ben en çok, 28 Şubat sürecinin, karşıt bir duyarlılıkla, Nevzat Yalçıntaş gibi bir isme bedel ödetmesine üzülürüm. Şu sıralar Yalçıntaş ismi Cumhurbaşkanı adayları arasında dolaşımda. Ama isminin geçtiği her yerde, "Bu süreçte FP''li olmasa avantajlıydı" notu düşülüyor. Yani kişisel özgeçmişine konan bir çekince yok. Belki rahmetli Özal''a en çok benzeyen isim. Hatta belki, Özal''a yönelik aile ilişkileri ve "köşe dönmeye göz yumma" suçlamalarından uzak olma itibariyle, artıları bile var. FP üyesi ama, ANAP''ın, DYP''nin ve hele MHP''nin ortak renklerini en çok taşıyan insan. Geçen gün, "DSP ile bile buluşacağı pek çok ortak zemine sahiptir. En azından üslûbu uzlaşmacıdır" diye yazdım. Evet, öyledir. "Ama FP''li diye işi zor!!! Yani Meclis, bir bakıma, 28 Şubat sürecinin gölgesi devam ediyor diye Yalçıntaş''ı düşünemez!!!" Olur mu? Doğru olur mu?

Aslında Recai Kutan, bir Anadolu geleneğini hatırlatırken sağduyulu bir öneride bulundu. "Ya siz bölün, biz seçelim, ya biz bölelim siz seçin" Paylaşılacak bir yiyecek vs varsa babalar çocukları arasında bu uygulamayı yapıyor. Böylece bölen de hukuka dikkat ediyor, seçen de... Cumhurbaşkanlığı için deaynı uygulama olsun: "Ya adayı siz gösterin, bize seçme imkânı tanıyın, ya da adayı biz gösterelim siz seçin... Uzlaşma olsun..."

Bakıyorum, böyle bir uzlaşmada tabanları itibariyle birbirine en yakın adaylar bulması mümkün olan MHP ile FP arasında soğuk rüzgârlar esiyor. Burada da MHP''nin tavrı belirleyici oluyor. MHP ısrarla, FP''ye 28 Şubat gözlüğü ile bakıyor. 28 Şubat gibi müeyyide uygulamak istiyor. Bu da ortak-uzlaşma içinde hareket imkânını ortadan kaldırıyor.

Yalçıntaş ismine FP''liliğinden başka hangi çekinceyi koyabilir MHP? Yalçıntaş''ı FP''li olmasına rağmen aday gösterse, toplum zemininde çok daha büyük sempati toplamaz mıydı? Kaldı ki, Yalçıntaş''ın Türk dünyası ile yakın ilişkileri, MHP''nin hassasiyetleri ile çok daha uyum sağlardı.

İşin garibi, MHP, FP''nin MHP''de destekleyebileceği adaylara bile soğuk bakacağı intibaını veriyor. Sadi Somuncuoğlu ile ilgili tavırlarda bu soğukluk gözleniyor.

MHP''nin zihnen rahatlaması, yani 28 Şubat ambargosundan kurtulması, cumhurbaşkanlığı seçiminde kilit rol oynayacak.

Burada, adaylarla ilgili bir hususu daha vurgulamak istiyorum. Aday değerlendirmelerinde "mutlak redler"in sakıncalı olduğunu düşünüyorum. Çünkü yeni cumhurbaşkanı müzakerelerle, oy hesaplarıyla ve denge arayışları ile seçilecek. Son turda seçilmesi de kuvvetle muhtemel. Son tura gelindiğinde ise, "Şunu mu bunu mu?" ya da "Şu olmasın da..." tarzında değerlendirmelerin etkili olacağı muhakkak. Meselâ olmaz ya, son turda şöyle bir soruyla karşılaşsanız nasıl cevap verirdiniz: "Coşkun Kırca mı, Mesut Yılmaz mı?"