Demirel, Sami Selçuk ve taraf olmak üzerine

Yargıtay Başkanı Sami Selçuk konuşurken Cumhurbaşkanı Demirel''in yüzüne baktım. Acaba ne tepki verecekti? Bu sözleri, aynı genişlikte-derinlikte olmasa da bir yerlerden hatırlıyor olmalıydı.

Meselâ bir yasaklı siyasetçi, bundan 12 yıl önce, o zaman Cumhuriyet''te çalışan Yalçın Doğan''a ya da başka yayın organlarına mülakat olarak söylemiş olamaz mıydı? "TC devleti laik değildir" diye başlayıp şöyle devam eden şahıs kimdi:

"TC Devleti Anayasasının 24. maddesinde din eğitimi mecburi yapılıyor. Ayrıca Diyanet İşleri Reisliği de devletin idaresine dahildir. Devletin memurudur. TC Devletinin dinle olan münasebetini doğru anlamak lâzım. Eğer din lâfının geçtiği yerde laiklik ihlâl ediliyor diyecekseniz, TC devleti laik değildir."

Sonra "Şu laikliği tarif etmek lâzım." diye başlayıp devam eden yasaklı siyasetçi:

"Anayasanın hiçbir yerinde tarif edilmiyor. Laiklik sadece Ceza Kanununun 163. maddesinde bir cümle ile geçiyor. "Laikliğe aykırı hareket edenler, dini esaslara dayalı devlet kurmak isteyenler..." Her askerî müdahale öncesinde irtica ve laiklik çiğneniyor gerekçesi vardır. 1980 dahil. 6 Eylül 1980 tarihinde yapılan Konya mitinginde suç bulunmadığına göre doğru mu yapılıyor?"

Ve sonra şu sözlerin sahibi:

"Laiklik aslında bizim memleketimizin tabiri değil, Avrupa''nın tabiri. Avrupa''da kilise var. Kilise senelerce devlete musallat olmuş. Musallattan kastım şu, devletin idaresine hakim olmuş. Avrupa''da kilise ile devletin kavgası var. Ve kilisenin devlete hakim olmasının bertaraf edilmesidir laiklik. Tamamıyla da edilememiştir. Meselâ Avrupa''da Hristiyan Demokrat Partileri var."

Ve şu sözlerin:

Dinin ve dindarlığın bir tehlike kaynağı olabileceği korkusundan kurtulmalıdır. Din ve dindarlık lâfının geçtiği yerde "laiklik ihlâl ediliyor" lâfından kurtulmak lâzımdır. "Eğer din bir tehlike kaynağı ise, milletin yüzde 60''ı namaz kılıyor, yüzde 99''u Müslüman. Kendi milletinden korkan devlet olur mu?"

"İslâm''da kötülük yoktur. İslâm''ın içinde irtica aramak yanlıştır. Din ve dindarlardan korkmak yanlıştır. Hele devletin din ve dindarlardan korkmasını anlamak mümkün değildir. Eğer din ve dindarlar tehlike teşkil ediyorsa, bunun çaresi yoktur. Hangi çareyi alacaksınız? Devlet milletine karşı çare aramaya, çare düşünmeye kalksa, acaba hangi çareyi bulabilir? Bu yol çıkmazdır."

Bu sözlerin sahibi, gelecek eleştirileri de bildiği için mülakat yaptığı yazara şunları da söylemişti:

"Ben ne söylediğimi biliyorum. Ben gayet ileri şeyler söylüyorum. Bunların da çeşitli tartışmalara sebep olacağını biliyorum. Ama dönüp dolaşıp geleceğimiz yer de burasıdır, diyorum ben. Yani bu noktadır diyorum." (Cumhuriyet, 5 Ocak1987)

"Gayet ileri şeyler... Çeşitli tartışmalara sebep olacağını biliyorum...Ama dönüp dolaşıp geleceğimiz yer burasıdır, diyorum..."

Bu sözlerin sahibi, sayın Demirel''den başkası değil. O gün yasaklı bir siyasetçi adına söylenenler, bugün Yargıtay Başkanı''nın nutkunda dillendiriliyor. Yani Türkiye "dönüp dolaşıp" oraya geliyor...

Ve sık sık "devlet reformu" ihtiyacını vurgulayan Demirel, 12 yıl sonra, 12 yıl önceki kendi yaklaşımları için "taraf olmam" diyor.

İşte Türkiye''nin acısı bu, Sami Selçuk''un farklılığı da bu...

Sayın Demirel nasıl unuttu, nasıl unutabiliyor dünkü çizgisini? "Türkiye''nin dönüp dolaşıp geleceği sancı noktası bu" ise, ve siz bunu biliyor iseniz, ve bunu bildiğiniz halde Başbakan, Cumhurbaşkanı olabiliyor iseniz ve sizin tüm bu devlet görevlerini üstlendiğiniz bir zamanda, ülke, tam da bu sancılı alanda, derin savruluşlar yaşıyorsa, neden "taraf" olmazsınız? Neden ortaya çıkıp da "doğrular"ınızı seslendirmezsiniz?

Gene de Demirel''in hakkını yemek istemem. "Tartışılmalı bu görüşler, bu bir münazara konusu" dediğini biliyoruz. Bu, onun her zaman gösterdiği "ihtiyat"a daha uygun. Ne de olsa, orda, Sami Selçuk''u didik dikik etmeye ve parçalamaya âmâde bir koro duruyor ve Demirel o koronun nasıl "terminatör-yokedici" olduğunu bilir. O koro ile birlikte ördüğü sırça sarayı tuzla buz etmeye lüzum var mı? 12 yıl önce kimi doğruları söyledi de ne oldu? O koroya dayanmadan iktidar olmak, iktidarda kalmak mümkün mü? Refah''ın başına gelenler her siyasetçi için ders niteliği taşımıyor mu? Sonra altı kere gidip yedi kere gelme tecrübesi boşuna mı duruyor?

Sami Selçuk''un düşünceleri elbette tartışılacaktır. Ama tam da, "Türkiye''nin sancılı alanları"na parmak bastığında şüphe olmamalıdır.

Yapılacak en yanlış şey, fikir haysiyetinden yoksun bir huruç hareketi ile, tabulara sığınarak, göbekten aşağı vuruşlarla, yalanlara dayalı şahsiyet didiklemeleri ile, Yargıtay Başkanlığına yükselmiş bir kişi için ihbar dosyaları hazırlayarak ortalığı McCarthy bataklığına dönüştürmektir.

Bir süredir birileri, Anayasa Mahkemesi Başkanını sevmiyor, Yargıtay Başkanını sevmiyor, başbakanları, parti başkanlarını, sivil toplum kuruluşlarını, hatta halkın büyük çoğunluğunu sevmiyor...

Nereye varacak bu sevgisizliğin sonu?