Utanma kapasitemizi sorguluyorlar

Bugün yine başörtüsünü yazacağım. Çünkü orada, Marmara İlâhiyat Fakültesi''nin önünde (Ya da Bursa, Kadıköy, Zeytinburnu İHL''lerinde, Selçuk Üniversitesinde) yüzlerce öğrenci, bir sancı yumağı halinde, yağmur altında bekleşiyorlar. Ankara''da bir aklı selim, bir basiret, bir hukuk devleti duyarlılığı arıyorlar.

Sütçü İmam''ı çağırdılar duyan olmadı. Güvercin uçurdular cevabı gelmedi. Dikenli tellere başörtülerini bağladılar, bir utanç üretemediler, göz yaşları muhatab bulmadı.

Ama onlar oradalar.

Sanki hepimizin utanma kapasitemizi sorgular gibi...

Onlara "ya başını aç, ya peruk tak" gibi şeyler söylüyoruz devlet olarak. Üçüncü şık, "okulu bırak" oluyor. Karşımızda başörtülerini çıkarmış ya da peruk takmış öğrenciler görünce hangi hislerimiz tatmin oluyor, hiç düşündük mü? Yani bu bize devlet olarak ne veriyor? Bu duygu insani bir duygu mu? "Okulu bırak" dediğimiz çocukların kendi vatanlarında bir sürgün hissine sürüklendiklerini nasıl görmezden gelebiliriz?

Onların başlarını açanlarının bile, bunu isteyerek yapmadıklarını biliyoruz. Sadece bize boyun eğdiklerini, bizi sevmediklerini, ölünceye kadar da yüreklerinde bir acı tortusu gibi hatırlanacağımızı biliyoruz.

Yaptığımız işin sosyolojisini, psikolojisini hiç hesap ettik mi? Ne kazanıp, ne kaybediyoruz ülke olarak muhasebesini yaptık mı?

Bu mudur sağlıklı bir sistemin devlet-vatandaş ilişkisi?

Boyun eğdirmek midir? Onları ikili, yamulmuş kişilikler haline getirmek midir? Takiyye yöntemini, devlet eliyle ihdas etmek midir? Vatandaşı ile "boyun eğdirme" üslûbu içinde konuşan devletin tanımı nedir?

Başörtüsü yasağı, sadece yasaktan birinci planda etkilenen bayanların problemi değil kaldı ki...

AB Komisyonu Büyükelçisi Karen Fogg "Türkiye''nin dışardan inançlı insanlarla devlet arasında sürekli kavga bulunan bir ülke gibi göründüğünü ve bunun kaygı uyandırdığını" söylüyor. Alın bakalım.

Başörtüsü yasağı bulundukça Türkiye''de inanç özgürlüğü, Fikret Başkaya içeri girip çıktıkça Türkiye''de düşünce ve ifade özgürlüğü, Doğu-Güneydoğu''da kayıplar devam ettikçe Türkiye''de can güvenliği, FP ve HADEP hakkında kapatma dâvâları devam ettikçe Türkiye''de siyasi özgürlük sorununun bulunduğu kanaati sona ermeyecek.

Bakın bir tek başörtüsü yasağının ne anlama geldiğine:

-Başörtüsü yasağının sürmesi en başta siyasetin işlevsizliği anlamına geliyor. Çünkü bugün, parlamentoda grubu bulunup da yasağın sürmesini isteyen hemen hiçbir siyasî grup yoktur. Ama siyaset başörtüsü sorununu çözemiyor, adım atmak için birilerinin nabzına, birilerinin gözünün içine bakıyor.

-Yasak, aynı zamanda halk iradesinin işlevsizliğini ortaya koyuyor. Çünkü bugün, yapılan tarafsız bütün kamuoyu araştırmaları, Türkiye''de halkın en az yüzde 75''inin hem okullarda hem de kamu görevinde başörtülü bayanların bulunabileceği kanaatinde olduğunu ortaya çıkarıyor. Ama bu çoğunluk yasak karşısında anlamını yitiriyor. Diğer bir ifadeyle "başörtüsü yasaklansın" şeklinde ortaya çıkan aşağı yukarı yüzde 8''lik bir azınlık görüşü, çoğunluğu tahakküm altına alıyor.

-Başörtüsü yasağı, Anayasa''nın "temel haklar ve özgrlükler ancak kanunla sınırlanabilir" şeklindeki açık hükmüne rağmen, Anayasa Mahkemesi''nin yasama organının yerine geçmesi anlamına da geliyor. Çünkü şu anda başörtüsü yasağı, TBMM''den kanun olarak çıkan "Üniversitelerde her türlü kılık kıyafet serbesttir" hükmüne rağmen, Anayasa Mahkemesi''nin bir kararına dayanarak sürdürülüyor.

-Yasak, yaralı demokrasi demek.

-Yasak, dar bir kadronun iradesiyle, Türkiye''de halkın büyük kısmını kıyafetleri bile düzenlenebilir insanlar olarak görmek demek.

-Yönetimin, kendisine meşruiyet sağlayan halkın kılık-kıyafetinden bile utanıyor olması demek...

Türkiye, böyle okunmaya lâyık mı? Yazık değil mi bu ülkeye?

Nazım Hikmet''in kabri gelsin mi Türkiye''ye?

Bana göre gelsin. Ne olur gelirse, hiç! Bir gerilim noktası daha sona erer. Bir grup insanın daha nabzı normale döner.

Ama bakın şurda, gözlerinizin önünde öğrenim hakkı için çırpınan çocuklar var, onları hiç görmüyorsunuz sevgili Nazımsever arkadaşlar! Hatta belki, sorsam, Atatürkçü Düşünce Klübü''nün bıçkın militanları gibi "Başörtüsü yasak olsun, hattâ birilerinin kellesi kesilsin" dersiniz... Oldu mu ya? İçinizde özgürlük alanı ne kadar geniş bir yoklayın lütfen... Bir dinleyin şu çocukların nabzını... Onlarla yanyana durun bir.

Birkaç gündür, Hürriyet''ten Serdar Turgut''un yazılarını okuyorum. Kemalist-laik alandaki düşünce kabızlığını anlatıyor. Merak ediyorum ne zaman aforoz edileceğini... Baykal, "Şeyh Edebali"den iki öğüt okudu, adamın ne "Şıhçı"lığı kaldı ne "tarikatçı"lığı... İşte düşünce kabızlığı bu....

Mimar Sinan''ın Süleymaniye''ye imam olabilmek için getirdiği şartlar biraz da imrenerek yayınlandı bir süre önce. Doğu-Batı kültürüne hakim, kişiliği mükemmel, kendine güveni tam, "Entelektüel bir imam" portresi çizildi.

Mimar Sinan, o dönemde öyle imamlar-din adamları bulabileceğini düşünüyor olmalıydı.

Ya bizim, kapısında kılık-kıyafet kontrolü yaptığımız, boyun eğdirmeyi devlet ilkesi saydığımız İlâhiyat Fakülteleri''nden mezun olan çocuklarımız nasıl imam-din görevlisi olacaklar? Herhalde onlar da, Ankara''dan gelen tek tip hutbeleri okuyacak kadar din görevlisi olurlar? 500 yıl içinde entelektüel kapasitemiz bu kadar artmış olur, bununla da bol bol "Türk övün...." özdeyişi haykırabiliriz!