Yargılanıyoruz

Yargılanıyoruz.

11 Ekim 1998''de ülke çapında gerçekleştirilen "Özgürlükler İçin Elele" etkinliği sebebiyle, hakkımızda açılan dâvâ dolayısıyla hakim huzuruna çıkıyoruz.

22 öğrenci, 6 gazeteci-yazar ve iki kişi daha...

İnsan etkileniyor.

Suçlanmak, yaptıklarınızı savunmak zorunda kalmak ve sonunda bir yargıya muhatab olmak etkiliyor insanı. Duygularınız, insan ilişkileriniz yargı eksenli hale geliyor.

Dosyanıza giren her eyleminizi yeniden gözden geçirmek, onların her birine bir mantık, üstelik geçerli bir mantık bulmak zorundasınız. Daha önemlisi, kendi içinizdeki mantıkla, yargılayan mantık arasında iletişim sağlamak ve "suç" kavramının dışında kaldığınızı ispat etmek zorundasınız. Bu, her davranışı, yeniden tahlil etmeyi gerektiriyor. Kendi samimiyetinizi, tutarlılığınızı sorguluyorsunuz. Bir yazı ya da konuşma ise suçlanan, kelimeleri, cümleleri süzüyorsunuz yeniden...

Kendinize saygınızı kaybetmeden, yani doğrularınızdan vazgeçmeden bir iletişim ortamı oluşturmak arayışındasınız.

Sonuçta dünyevi bir müeyyide ile karşılaşmak istemiyorsunuz. Bunu, belki seçerek göze alabilirsiniz, ama bir sürecin kurbanı olmak içinize sinmiyor.

30 yıllık bir yazarsanız ve hakkınızda açılan dâvâ-soruşturma kısa dönem içinde yoğunlaşmışsa, bir farklı süreçle karşı karşıya olduğunuzu hissediyor, özgürlük alanlarınızı törpülüyorsunuz.

Buradan bir başka dünyaya yol almak da var.

Gelecekte önünüze çıkacak bir büyük yargıyı bilmek ve ona göre hazırlanmak.

Gelmiş geçmiş tüm haberciler, "Allah elçileri", o büyük karşılaşmayı, buluşmayı, haber verdiler. Kitaplarda onun haberi var. "Yaptıklarınızdan hesaba çekileceksiniz." denildi insanoğluna...

Dünyada yargı, bulabildiği delili getirir önünüze, diğeri, yani yarınların büyük yargısında, bir kamera titizliği içinde alınan görüntüler gelir Huzura. Tanıklarınız, kendi bünyenizdendir: Elleriniz, ayaklarınız, gözleriniz, kulaklarınız... "Yaptıklarınız yazılıyor" denildi insanoğluna...

Bir büyük yargı duyarlığı biçim vermeli hayatımıza...

Onun için "dosyaya giren" her eylemin farkında olmalı insan, onun Allah nezdinde kabul edilecek bir mantığı olmalı. En azından niyeti sağlam olmalı. Özünde Allah''ın çizdiği çerçeveye uygun olmalı her davranış.

Eline alacak dosyasını insan ve şaşıracak, deniyor geleceğin haberleri verilirken Kutlu Kitap''ta: Aaa, bu nasıl dosya böyle... Küçük büyük denmemiş her şey birer birer yazılmış...

Oradaki yargı, kısa dünya hayatı gibi kısa müeyyideler getirmeyecek üstelik. Bir sonsuz hayat söz konusu. Her yanlışta sonsuzun bir karesinin kararması tehlikesi var...

Orada, hayatın bir ânının, bir karesinin yargılanması söz konusu değil ayrıca... Bir yazının, bir sözün, bir eylemin değil... Bir ömre sığan her şeyin, yazıların, sözlerin, eylemlerin, yapıp da unuttuklarımızın, kendi kendimize unutturduklarımızın hesabı gündeme gelecek. Yani ömrün kameraya giren her karesi için duyarlı olmak, her kareyi filtreden geçirmek gerekiyor.

Bu ne çetin bir iştir... Her ânı yargı duyarlığı içinde yaşamak ne zor iştir. Kalbi, hep istim üstünde tutmak... Sanki bir kristal emanete nezaret edercesine...

Hiç kuşkusuz bu bir iç disiplin gerektirir. Dünya cangılına salıverilmiş, doymak bilmez nefislerle olmaz. Bir kıvam ölçüsünde yoğrulmuş gönüllerle olur. Ben ona "mü''minin ruhî disiplini" diyorum. Hayatımıza ahiret duyarlığı taşıyacak bir yürek disiplini bu. Hesaba çekilmeden önce kendi kendini hesaba çeken bir yürek disiplini...