Konukseverliğini, heyecanını ve zindeliğini çok sevdim güzel Bursa...

Geçtiğimiz aylarda bu köşede yayımlanan bazı “sinir bozucu” yazılarımda, “Kendisini seçmenlerine muhafazakâr olarak tanımlayıp da Türkiye''de muhafazakâr sinema hareketinin kurucuları arasında yer alan Yücel Çakmaklı ve Mesut Uçakan gibi öncü isimlerin Yeşilçam''daki mücadelelerini genç kitlelere tanıtacak kültür-sanat etkinlikleri düzenlemeyen, bu gibi uyandırma faaliyetlerine zaman ve para harcamayan yerel yönetimler sonradan karşımıza çıkıp da hiç tafra yapmasınlar. Çünkü onların muhafazakârlığını zerre kadar ciddiye almıyorum” tarzında bazı ifadeler kullanmıştım.

Bu tepkimin en önde gelen nedenlerinden biri de Bursa Büyükşehir Belediyesi''nin “Uluslararası İpek Yolu Film Festivali” gibi çok önemli ve yüksek bütçeli bir sinemasal etkinliği iki yıldan bu yana Burçak Evren gibi sinemada mistik/maneviyatçı yönelimlere karşı derin antipatisiyle tanınan sol görüşlü bir araştırmacı-yazarın siyasal ve estetik tercihlerine bırakmış olmasıydı.

Vaktiyle Mesut Uçakan''dan söz ettiği bir yazısında, “Uçakan gibi çağdışı görüşleriyle tanıdığımız bir sinemacı...” ifadesiyle belleğime kazınmış olan Burçak Evren''i, 24 Mayıs 2005 tarihinde Eskişehir''de düzenlenen, Dr. Yusuf Kaplan, İhsan Kabil ve Abdurrahman Şen ile birlikte konuşmacı olarak katıldığımız “Aşkın Filmler Festivali”nde yaptığı konuşma vesilesiyle daha bir yakından tanıma fırsatı elde etmiştim. Evren, sinemada tasavvufî bir arayışın izini süren filmlerin biraraya getirilip gösterildiği o tematik festivalde yaptığı “Aşkın film diye bir şeye de sinemada tasavvufî arayışlara da inanmıyorum” mealindeki konuşmasıyla, benden ziyade, kendisini oraya büyük bir heyecanla davet eden bazı meslektaşlarımızı şaşırtmış ve üzmüştü.

Velhasıl, belki, tam olarak o satırlarımızdan dolayı değilse bile, beyazperdede böylesi bir alternatif duruşun gerekliliğinin câmiada her geçen gün giderek daha fazla sayıda kişi ve kurum tarafından onaylanmasından olsa gerek, özellikle geçen yılbaşından bu yana “sinema ve inanç ilişkileri” üzerine kültür-sanat aktiviteleri ciddi biçimde artmaya başladı. İlk olarak, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür A.Ş.''nin Yücel Çakmaklı adına bir toplu gösteri, yanısıra da bu büyük sanatçının sinema anlayışının tartışılacağı bir panel düzenleyeceğini duydum ve çok sevindim. Ardından, Bursa Büyükşehir Belediyesi, İpek Yolu Festivali''ni bundan böyle her yıl farklı bir Türk yönetmeninin organizatörlüğünde düzenleme kararı aldı. Söz konusu karar doğrultusunda, 2008 yılının sonlarında düzenlenecek üçüncü festivalin organizatörünün de Ezel Akay olacağı açıklandı. Ki bu “dönüşümlü organizasyon” sistemi, bence ilkine göre çok daha isabetli ve demokratik oldu.

Birbiri peşisıra gelen bir çok irili-ufaklı etkinliğin ardından, son olarak da Bursa''nın en büyük ilçesi Orhangazi''nin AKP''li yerel yönetimi, geride bıraktığımız hafta içinde “Türk Sineması''nda Mesut Uçakan Perspektifi” adıyla bir panel düzenledi.

Yolunda gitmeyen bir şeyleri hiddetle eleştirip, sonrasında da eleştirdiğiniz o muhataplar, “Pekiyi öyleyse, gel sen de şu işi bir köşesinden tut, hep birlikte düzeltelim” dediğinde sorumluluktan kaçmak, herhâlde pek de ahlâkî bir tutum olmaz. Bu yüzdendir ki Orhangazi Belediyesi''nin Basın İlişkileri Sorumlusu, gazeteci-yazar dostumuz Servet Hocaoğulları arayıp, “Panelimizin konuşmacıları arasında, bir Uçakan dostu olarak sizi de görmek istiyoruz” dediğinde, geçen çarşamba günü büyük bir heyecanla Bursa''ya gittim.

Gittiğime de fazlasıyla değdi doğrusu...

(Soldan sağa) Bursa Osmangazi Belediyesi Basınla İlişkiler Sorumlusu Servet Hocaoğulları, Ali Murat Güven, Yönetmen Nazif Tunç, Olay TV Genel Yayın Yönetmeni Mesut Özen, Yönetmen Mesut Uçakan ve Osmangazi Belediyesi Başkan Vekili Rıfat Bakan...

En son 1990''ların ortalarında gördüğüm Bursa, yüzlerce yıldır halk hikâyelerine, şiirlere ve romanlara konu olmuş rüya gibi bir şehirdi zaten. Ancak, 2000''lerden sonra ise bakım-onarım hizmetleri ve çevre temizliği açısından tek kelimeyle “uçmuş”. Belediye''nin özenle restore ettiği eski bir Osmanlı hamamının küllerinden yeniden doğan görkemli bir kültür merkezinde (Ördekli Kültür Merkezi) salonun yarısından fazlasını dolduran pür dikkat bir dinleyici kitlesinin huzurunda gayet verimli bir üç saat geçirdik. Hocaoğulları''nın yönettiği panele, dert edindiğimiz temel meselenin öznesi konumundaki sevgili senarist-yönetmen dostumuz Mesut Uçakan''ın yanısıra, son yıllarda Kanal 7 için çektiği nitelikli televizyon filmleriyle tanınan usta sinemacı Nazif Tunç ve yine eski bir Kanal 7 mensubu olup halen Bursa''nın ülke çapında şöhrete sahip yerel televizyonu Olay TV''nin genel yayın yönetmenliğini yürüten değerli meslektaşımız Mesut Özen de katıldı.

16''lardan başlayıp 70''lere kadar uzanan alabildiğine geniş bir yaş skalasına sahip Bursalı sanatseverler karşısındaki ilk izlenimim “koyu bir şaşkınlık”tı. Ancak kısa süre sonra kendimi toparladım ve sonrasında da bayağı bir keyiflendim. İstanbul''da katıldığım son bir kaç sinema sohbetinde, atalet ve bezginlikleri karşısında ciddi biçimde hayâl kırıklığına uğradığım -yalnızca biyolojik açıdan genç sayılabilecek!- bazı heyecansız kalabalıklardan sonra, hem sanatta hem de siyaset dünyasındaki son dönem gelişmeler karşısında müthiş bilinçli, bütün bu gelişmeleri pür dikkat izleyen gayet zinde bir kitleye seslenmek, son zamanlarda bir parça küllenmiş olan umutlarımı yeniden canlandırmaya yetti de arttı. Öyle ki toplam üç saat süren panelin ardından, ellerinde notlar bulunan bazı coşkulu dinleyicilerle en az bir saat boyunca da kültür merkezinin kapısında ayak üstü sohbet etmek durumunda kaldık. Bu katılımcılar için gece yarısından sonra evlerine ulaşım imkânları zorlaşmasa, daha da saatlerce sürecekti sohbetimiz...

İtiraf etmeliyim ki çok uzun yıllardan sonra ilk kez gittiğim Bursa''yı pek böyle bilmiyordum. Ancak, dediğim gibi, İstanbul''un ideolojik parçalanmışlığına (ve bezginliğine) göre kat be kat daha diri bir kitleyle karşılaşmak beni gerçekten çok heyecanlandırdı. Gelecekte bu güzel kentin sinemaseverlerinden yüz kere davet gelse, oraya yüz kere gitmeye seve seve hazırım.

Beni ve diğer konuşmacıları orada bulunduğumuz iki gün zarfında içten bir misafirperverlikle ağırlayan Osmangazi Belediyesi''ne ve kente adımımızı attığımız andan ayrılışımıza kadar sürekli mihmandarlık yapan değerli meslektaşımız Servet Hocaoğulları''na selamlarımı gönderiyorum.

Bu kalp onları hiç unutmayacaktır.