Liderler ekonomiyi mi yoksa kendilerini mi kurtaracaklar?

Liderler ekonomiyi mi yoksa kendilerini mi kurtaracaklar?

Merhaba Yeni Şafak okuyucuları. Bugünden itibaren sizlerle birlikte ekonomimizin ne hallerde olduğuna bakacağız. Bakacağız ama şu günlerde ekonominin hali bakılacak gibi değil, tam bir felaket. Durumundan memnun bir tek Allah''ın kulu yok.

Daha önce yazdığım gazetelerde "Bu istikrar programları ile ülkenin bu hale geleceğini belirtmiştim" demek istemiyorum ama maalesef öyle. Ufuksuz siyasetçiler yüzünden sadece işçi, memur kesimi değil, esnafından fabrikatörüne, ihracatçısından ziraatçisine, bankacısından tekstilcisine kadar herkes şikayetçi; herkes "Yandık aman bir çare" diyor.

Çareyi kimden istiyor?

İşte asıl sorun burada.

Uygulanan istikrar tedbirleri ile "batma noktasına" getirilen "reel sektör temsilcileri" kendilerini kurtaracak çareyi, onları bu hale sokanlardan istiyor. Yani ekonomiyi IMF''ye teslim edenlerden "imdat" umuyor.

Bundan bir yıl önce 13 Aralık 1999 tarihli yazımda "Her şey güllük gülistanlık mı olacak?" diye sormuş ve olamayacağını, bunun ancak bir "hayal" olabileceğini belirtmiştim. Şöyle demiştim:

"İşte bu noktada "güllük gülistanlık memleket" edebiyatı başladı. Döviz cazip olmaktan çıkarılıp, Türk lirası karşısında "gardı düşmüş boksör" durumuna düşürülünce, insanlar dövize yatırım yapmaktan vazgeçip piyasaya çıkacaklar.

Faizler düşecek!..

Borsa şahlanacak!..

Gayri menkule talep artıp piyasalar canlanacak.

Tüketim artacak!..

Artan tüketim nedeniyle üretim artacak ve fabrikalar tam kapasitele çalışmaya başlayacak.

Yeni yatırımlar boy gösterecek.

Gerçekten öyle mi olacak? Yoksa belleklerimizde bir "hayal" olarak mı kalacak?"

Dediğimiz gibi oldu. Keşke "hayal" olarak kalsaydı.

Oysa hayalden de öte tam bir "kabus" oldu.

Bütün ülke yangın yerine çevrilmiş gibi.

Şu aşağıdaki notlar benim değil, "Hükümete tam destek vermeyi şiar edinmiş" bir gazetemizden alınmıştır.

Gazete "Ne oldu bize?" diye soruyor ve son bir ayda "kepenk indirenleri" sıralıyor.

Dikkatinizi çekerim "istikrar tedbirleri uygulanmaya konulduktan sonra" demiyor, son bir ayda diyor.

DİYARBAKIR: 946 esnaf dükkan kapattı, 3784 kişi işsiz kaldı.

TRABZON: 1118 işyerine kilit vuruldu, 4000''den fazla kişi işinden oldu.

GİRESUN: 2 bini aşkın dükkan ve 150 kişinin çalıştığı sunta fabrikası kapandı.

RİZE: 300 esnaf ve 40 firma işi bıraktı, 900 kişi işsiz kaldı.

BARTIN: 334 esnaf kepenk indirdi, 900 kişi işini kaybetti.

ANTALYA: 7500 esnaf dükkan kapattı, 20 bin kişi işsiz kaldı.

İZMİR: Sadece kahvecilerden 500 işyeri kapandı, 1500''ü aşkın kişi işini kaybetti.

AYVACIK: İlçedeki toplam 605 esnaftan 79''u dükkan kapattı, 210 kişi işsiz kaldı.

Görüldüğü gibi ülke "yangın yerine" dönmüş durumda. Ülkenin dörtbir yanından "Aman bizi kurtarın çığlıkları" yükseliyor.

Hükümet bu çığlıkları duyuyor mu?

Duysa ne olur ki?

Hükümet IMF''ye danışmadan ekonomide parmağını kıpırdatamaz. IMF''ye aykırı bir tavır gösterse bütün program altüst olacak, bugüne kadar çekilen sıkıntılar "sineye çekilip" daha büyük krizlere gebe olacağız.

"Siyaset icabı" feryatları dinler gibi görünüp, yine IMF''nin işaret ettiği yoldan gitse, bu kez feryatlar her geçen gün büyüyerek "siyasetçilerin baş edemeyeceği" bir boyuta çıkacak ve ortada ne hükümet kalacak ne de koalisyon.

Zaten Ecevit''in işadamlarına, "Kendinizi bizim yerimize koyun. Uygulanabilir önerilerinizi değerlendireceğiz" derkenki hali, işte tam da bu "çıkmazı" gösteriyor.

Ecevit de, hükümet de çaresiz.

Başta "yanlış bir yola" girildi. Şimdi geri dönülse de vaziyet kötü, devam edilse de vaziyet kötü.

Zaten Ecevit''i asıl korkutan, olası bir "erken seçim" ihtimali. Ecevit bu ihtimale "suni gündem" diyor ve işadamlarından bu konuda, "Siyasal iktidar ne kadar sağlamlaşırsa ekonomik istikrar da o kadar sağlam ve ekonomik alanda o kadar hızlı gelişmeler olur" diyerek destek istiyor.

Ecevit''in bilmediği, bilemediği, anlayamadığı gerçek "bir erken seçimin ekonomiye de ülkeye de getireceği maliyetin, istikrar tedbirlerinin ülke ekonomisine getireceği çöküntüden asla fazla olmayacağı" gerçeğidir.

Ecevit bunu, ekonomiyi IMF''ye teslim etmeden görebilse ve enflasyonu düşürmek için uygulanabilecek "alternatif programlardan" haberdar olabilseydi, bugün bambaşka konuları tartışıyor olacaktık.