Bu yaz camiler mahzun ve sessizlik içindeler!

Yaz aylarında camiler, mescitler küçük çocukların gürültüleri, heyecanlı koşturmaları, müziplikleri, oyunları ve çabalarıyla bir başka güzel olurdu. Olurdu diyorum, zira bu yaz aylarında camilerin nasıl bir mahzunluk içinde bulunduklarını her gün görüyor ve ta derinlere kadar sirayet eden üzüntülerimizi kalbimize gömmeğe çalışıyoruz.

Bu yaz camilerimiz mahzun, üzgün, çocukların cıvıltılarından yoksun, gürültüsüz, hareketsiz ve verimsiz. Aynen çocuğu olmayan ailelere benziyor. Çocuksuz ailelerde bir mahzuniyet, üzüntü ve sessizlik nasıl hakim ise günümüzde de camilerde aynen ona benzer bir durum var.

Eski Sovyetler Birliği ve komünist devletler dışında çocukların kendi dinlerini öğrenmelerini yasalarla yasaklamış, belli bir yaşla sınırlandırmış, bunu bir ulusal güvenlik sorunu haline getirmiş başka bir devlet, toplum var mıdır? Belki vardır, ama olması Türkiye''de uygulanmak istenen bu duruma meşruiyet kazandırmaz. Yanlış olan din eğitimini, çocukların dinlerini öğrenme ve dini eğitim alma arzularını sınırlandıran, yasaklayan ve bundan en olmadık sonuçlar çıkarmaya çalışanlar haklı ve doğru değil bunun aksi olanlar doğru.

Merhum babam 1950 öncesinde, yani din eğitiminin ve Kur''an öğrenmenin çok sıkı şekilde yasaklandığı, çocuklara Kur''an öğretmek isteyenlerin takip edildiği bir dönemde köydeki çocuklara Kur''an ve dini bilgiler öğretirmiş. O yıllarda çocukluğu geçmiş köyümüzden kimle karşılaşsam rahmetli babamdan dini bilgileri öğrendiğini hatırlar, aradan şu kadar yıllar geçtiği halde teşekkürlerini bildirmekten zevk duyarlar. Bununla birlikte o yıllarda nasıl zor şartlar altında ders yaptıklarını da hatıralarla birlikte anlatmayı ihmal etmezler. Caminin yüz metre kadar uzağında, merkezden gelen yolu gözlemek için bir çocuk nöbetçi bekletilirmiş. Bu nöbetçi çocuk uzaktan gelecek jandarmaları gözetler, eğer geliyorlarsa hocaya haber verirmiş. Hoca da derhal çocukları diğer taraftan evlerine gönderir veya ormana saklarmış!

Tek parti döneminde çocuklar dinlerini bu şekilde öğreniyorlarmış. Bugün bazıları buna inanmayabilir, ama bu uygulamanın canlı tanıkları hâlâ yaşamaktadırlar ve hiç de abartmadan o günleri anlatmaktadırlar.

Kesintisiz sekiz yıllık temel eğitim ile büyük darbe yiyen din eğitim ve öğretimi ikinci darbesini geçtiğimiz günlerde kabul edilen yazın camilerde açılacak kurslara çocukların 12 yaşına kadar gitmelerinin yasaklanması ve ancak 12 yaşından sonra camilere gidebilmelerine izin verilmesidir.

Başlarında beyaz tülbetlerle, ellerinde elifbalarla mahalle camilerinin yolunu tutan çocukları göremememiz işte bu yasaktan dolayıdır. İlerideki yıllarda bu yasakla ilgili pekçok şey anlatılacak bazıları ciddi şekilde mahcup kalacaklardır. Her türlü kursun serbest olduğu bir toplumda sadece Kur''an kursunun yasaklanması ve belli bir yaşa bağlanmasının hiçbir haklı gerekçesi ve savunulabilir tarafı olamaz.

Türkiye''de yaşayan bir Hıristiyan, Yahudi veya başka bir dindeki aileler çocuklarına kendi dinlerinde eğitim aldırabilirler, ama Müslüman aileler bu haktan yoksundurlar! Türkiye bu çarpık görüntüyü hak etmiyor. Her insan çocuğuna dinini öğretme ve din eğitimini aldırma hakkına sahip olmalıdır. Aslında Anayasa da bunu emretmektedir!