Eski yılın son, yeni yılın ilk kazası...

Bu yazı bir yandan 2008 yılının son, diğer yandan yeni yılın ilk yazısıdır. Son yazıdır, zira yazıyı kaleme aldığım 31 aralık günü 2008 yılının son günüdür ve birkaç saat sonra yıl sona erip tarihteki yerini alacaktır. Bir iki gündür bütün gazetelerde ve medya organlarında tarihe uğurlamakta olduğumuz yılın muhasebesi yapılıyor. 2008 yılında olup bitenlerin bir dökümü yapılarak nasıl bir yıl geçirdiğimizle ilgili bir tablo oluşturulmaya çalışılıyor. Genel kanaat 2008 yılının krizler, sorunlar ve problemler yılı olduğu şeklindedir.

Türkiye krizlere alışkın bir ülke olsa da daha dingin, sorunsuz ve çalkantısız bir hayatın özlemi içerisindeyiz. Krizler her ne kadar yüksek düzeyde bir toplumsal dinamizmin ve teyakkuz halinin ortaya çıkmasına sebep olsa da arzulanan bir şey değil. Krizlerden beslenenler ve krizleri bir tür temel politika haline getirenler bir tarafa bırakıldığında genel itibariyle toplumun ciddi faturalar ödediği, büyük kayıplara ve zararlara maruz kaldığı krizleri kimsenin arzu etmesi söz konusu değildir.

Tabii bugünlerde krizden söz edildiğinde herkes küresel planda yaşanan finansal ve ekonomik krizi anlayacaktır. Ancak Türkiye''nin 2008 yılında yaşadığı krizler bunlardan ibaret değil. Sanıyorum yaşanan krizlerin başında iktidar partisinin kapatılması talebiyle Anayasa Mahkemesinde açılan dava ve bu davanın yol açtığı gelişmeler gelmektedir. Bu davayı ve dava ile birlikte ortaya çıkan gelişmeleri, 2007 yılında yaşanan krizlerden veya gelişmelerden ayrı düşünmek mümkün değildir. Aslında belki de daha gerilere kadar götürmek ve 2002''deki genel seçimde ortaya çıkan siyasi tablonun ve bunun arkasındaki toplumsal dönüşümün yol açtığı gelişmelerde krizin ipuçlarını aramak daha doğru bir yaklaşım olabilir. Türkiye özellikle son çeyrek asırdır dünya ile bütünleşme hususunda büyük bir değişim ve dinamizm gösteriyor; ancak bürokrasinin statükocu, tutucu ve değişime karşı durucu özellikleri nedeniyle bürokrasi ve değişim karşıtı güçlerle değişim ve dünya ile bütünleşme yanlısı kesimler arasında ciddi bir mücadeleye sahne oluyor. 21. yüzyıla değişim yanlılarının seçim galibiyetiyle giren Türkiye''de bu kesimler ile statüko yanlıları arasında çeşitli düzeylerde krizlere varan ilişkilerin sorun haline gelmesi ve mücadelenin bu düzlemde seyretmesi anlaşılmaz bir durum değildir.

İleride Türkiye''nin toplumsal tarihini yazacak olanlar, muhtemelen 2008 yılını ve bu yılda olup bitenleri diğerlerinden ayrı gelişmeler olarak değil son çeyrek asırdır yaşanan toplumsal/siyasal çevre-kenar kesimlerle başından beri merkezi elinde tutan kesimler arasındaki mücadelede ortaya çıkan olayların ve krizlerin devamı olarak ele alacaklardır. Mesela Ak Parti hakkında açılmış kapatma davasının 2004 yılında yaşandığı sonradan öğrenilen darbe girişimleri, 2007''deki cumhurbaşkanlığı seçimine ilişkin gelişmeler ve krizler, Anayasa Mahkemesinin meşhur 367 kararı, Silahlı Kuvvetlerin 27 Nisan Bildirisi, erken genel seçim kararı, cumhurbaşkanı seçimini değiştiren anayasa değişikliği paketiyle ilgili gelişmeler gibi olaylardan ayrı ve irtibatsız olduğu düşünülebilir mi?

2008 yılında en çok konuşulan konunun terör olayları, en çok konuşulan ülkenin Amerika Birleşik Devletleri, örgütün Ak Parti, siyasi liderin T. Erdoğan olduğu belirlenmiş. Yeni yıla girerken en çok konuşulanın İsrail''in Gazze işgali ve katliamı olduğu açık. Önümüzdeki günlerde nelerin konuşulacağını tahmin etmek zor olsa da yaşanan ekonomik krizi, yaklaşmakta olan mahalli genel seçimleri, İsrail''in Gazze işgali ve burada giriştiği katliam, Amerika Birleşik Devletleri''nde B. Obama''nın yönetimi devralması ve takip edeceği politikalar, Avrupa Birliği''nin İsrail''in saldırganlığı karşısındaki acziyeti gibi konuları konuşacağımızı tahmin etmek mümkün.

2009''un ilk yazısında içimizi aydınlatacak, geleceğe yönelik umutlarımızı yeşertecek olumlu şeylerden haber verememek gerçekten üzücü bir durumdur. Hem küresel hem de ulusal planda ciddi krizler ve sıkıntıların bizleri beklediği haberleri veriliyor. Bütün bu olumsuzlukların geri planındaki temel sebebin ne olduğu henüz sağlıklı şekilde ortaya konulmuş değil. Olup bitenlerin hepsi insanın kendi davranışların sonucu olduğuna göre insanın dünyaya, topluma, çevresine ve kendisine karşı bakışının sorgulanması gerekiyor. Kanaati krizin ilacı olarak sunan M. Kutlu''nun önerisi üzerinde düşünmenin tam da zamanı olmalıdır!

Not: Değerli okurlarımızın bu yıl birlikte idrak ettiğimiz hem Miladi, hem de Hicri yeni yıllarını tebrik eder hayırlı olmasını dilerim.