Hayret! Pakistan ile Türkiye ne kadar da birbirine benziyorlar!

Pakistan ile Türkiye iki dost ülke. Pek çok benzer yanları var. Aralarında ciddi bir sorun olmamış. Uluslararası alanda birbirine destek veriyorlar. Dostluk sadece devlet yöneticileri arasında değil halkta da mevcut.

Siyasal sistemleri ve sorunları arasında da büyük bir benzerlik dikkat çekiyor. Gerçi Pakistan''ın bağımsızlığı 1947 gibi oldukça yeni sayılır. Bu tarihten önce bu ad altında ne bir devlet ne de bir ülke mevcuttu. Hint yarımadasında tarih boyunca Müslümanların çeşitli devletleri oldu. Ama Pakistan adında bir oluşum yoktu.

1600''lerin başından İkinci Dünya Savaşı bitimine kadar bölgeye yerleşen ve burasını sömürge haline getiren İngiltere buranın tarihine ve modern dönemdeki gelişmelerine de damgasını vurmuştur. Bu bölgede bağımsızlık söz konusu olduğunda İngiltere bölgeyi Müslümanlarla Hindular arasında paylaştırmaya ve her iki halka hitap eden ayrı devletler oluşturmaya özen gösterdi. Hindistan bir hindu devleti olarak doğarken Pakistan da bir Müslüman devleti olarak tarih sahnesine çıktı. Müslümanlara bırakılan Hint yarımadasının doğu ve batı bölgelerini içine alan Pakistan 1970''lerin başında parçalandı ve Doğu Pakistan Bangladeş adıyla bağımsız bir devlet olarak uluslararası sahneye dahil oldu.

Hindistan''da kalan Müslümanların Pakistan''a göçlerinde milyonlarca insan öldü. Tarihin kaydettiği en büyük göçmen kıyımlarından biri gerçekleşti. Bununla birlikte Hindistan''da önemli bir Müslüman topluluk kaldı. Zira bu topraklarda Müslümanlar asırlardır yaşıyorlardı ve kendi topraklarını terk etmek istemiyorlardı. Kesin sayı bilinmemekle birlikte yüz elli milyona yakın sayıda bir Müslüman topluluğun Hindistan''da yaşadığı tahmin ediliyor.

Pakistan''ın siyasi gelişmesi aynen Türkiye gibi zikzaklar göstermektedir. Dahası bu zikzaklarla dünya sisteminin gelişmesi ve işleyişi arasında da çok yakın bir ilişki bulunmaktadır. Şu benzerliklere bakın: 1958''de, 1969''da ve 1977''de Pakistan''da darbeler olmuş. Mevcut siyasi partiler kapatılmış, siyaset yasaklanmış, anayasalar askıya alınmış, yeni anayasalar yapılmış. Başbakan Zülfikar Ali Butto siyasi mülahazalarla idam edilmiş. Şimdi de dördüncü darbesini yaşıyor. Geçtiğimiz günlerde Genelkurmay Başkanı P. Müşerref yönetimine el koydu ve tüm dizginleri ele geçirdi.

Türkiye''deki darbelerle olan yakın tarihlere dikkatinizi çekmek isterim. Türkiye''de de dört ayrı darbe yaşandı. En sonuncusu 1997''de 28 Şubat''ta gerçekleşmişti. Pakistan''da ise iki yıllık bir rötarla gerçekleşti. İki yıl önce veya sonra olmuş olması o kadar önemli değil.

Türkiye gibi Pakistan da İkinci Dünya Savaşı sonrasındaki dünya sistemininde çok önemli yerde bulunuyorlar. Batı sisteminin dünya hegemonyası için Türkiye Ortadoğu''da, Pakistan da Güney Asya''da önemli roller üstlenmişlerdir. Dahası NATO''yu Güneydoğu Asya''ya bağlayan ve Sovyetler Birliği''nin güneye inmesini önleyen halka bu iki devletle tamamlanıyor. Meşhur "Çevreleme politikası" (conteinement) Türkiyesiz ve Pakistansız yürütülemez.

P. Müşerref''in yönetime el koymasından sonra yayılan bir haber Türkiye''de yaşayanlara hiç de yabancı değildi. Güya darbe ile uzaklaştırılan Başbakan Navaz Şerif, Müşerref''i bir suikast ile öldürtecekmiş! Bizde 27 Mayıs darbesinden sonra Harbiye''nin Menderes tarafından imha edileceği ve binlerce Harbiyelinin katedileceği haberleri gazeteleri süslemiş kimse bunun aksini düşünmemişti. Ama bunun nasıl bir kuyruklu yalan olduğu ise ancak idamlar gerçekleştirildikten sonra anlaşılacaktı!

Bir diğer şaşırtıcı özellikse darbeci General Müşerref''in Atatürkçü veya Atatürkten ilham aldığını söylemesidir! Bizim "ağır medya" bunu büyük bir mutlulukla okurlarına duyuruyor. Darbecilerin Atatürkçü olmaları nasıl bir iştir, anlamak mümkün değil?!

Anlaşılan darbenin ve darbecilerin mantığı her yerde birbirine benziyor. Türkiye ve Pakistan''dakiler arasındaki benzerlikse şaşırtıcı. Pakistan''daki darbeyi bir Pakistanlı dostumla konuşurken "Bu darbe iyi, çok iyi. Navaz Şerif diktatörlüğe yönelmişti. Müşerref Müslümanlar için iyi bir isim!" diye destek vermesi bizdekilerden farklı değil.

Darbeye karşı çıkılmıyor; eğer bizden yana ise darbe iyi, bize karşı ise o zaman kötü! Bu oportünist ilkesizlik darbeler için uygun ortam oluşturuyor. Darbe darbedir; iyisi kötüsü olmaz. Darbe ile iktidara gelen kim olursa olsun ona karşıyız! Diyebiliyor muyuz? İşte işin özü burada! Darbeye değil darbecilere karşı olmayı veya yanında durmayı sürdürdüğümüz müddetçe demokrasiyi sindirmemiz mümkün değil.