MHP"ye oy verenlerin beklentisi ile partinin duruşu arasındaki çelişki!

Onsekiz Nisan genel seçimlerinin sürpriz galibi MHP''nin aldığı oyların hangi toplum kesimlerinden geldiği, seçmenlerin bu partiyi hangi saiklerle tercih ettikleri, bu partiden ne gibi beklentileri olduğu seçimin doğru değerlendirilmesi açısından önemlidir. Şimdiye kadar seçmen MHP''ye teveccüh göstermezken bu seçimlerde ne oldu da teveccühünü esirgemedi?

Bu tür sorulara verilecek cevaplar, öncelikle daha önceki seçimlerde hangi partilere oy vermiş olan kesimlerin bu seçimlerde MHP''ye döndükleri sorusunun aydınlatılmasına bağlıdır. Öyle anlaşılmaktadır ki MHP''nin aldığı ilave yüzde on oranındaki oyun büyük bir bölümü 1995 seçimlerinde RP''ye giden oylardır. Bunun yanında ilk defa bu seçimde oy kullanan 18 yaşını bitirmiş yeni seçmenlerin önemli bir kısmı da MHP''ye yönelmişlerdir. DYP''den de önemli miktarda oyun bu partiye verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda önceki seçimlerde RP ve DYP''ye oy verenlerin bir kısmının bu seçimlerde MHP''ye yöneldikleri söylenebilir.

Peki eski DYP ve RP seçmeni niçin kendi partilerinden koparak MHP''ye yöneldiler? Sorusu anlamlıdır. Bu iki partinin ortak özelliği 54. hükümette yer almaları ve 28 Şubat süreci diye ifade edilen gelişmelere maruz kalmalarıdır. 28 Şubat süreci karşısındaki tavırları, seçmenleri nezdinde onaylanmamış, onur kırıcı, rencide edici bulunmuştur. Bu süreç içindeki dayatmalar karşısında gösterdikleri teslimiyetçi tavır seçmenleri rahatsız etmiştir. Bu partilerden MHP''ye oyların gidişini işte bu teslimiyetçi tutumda, dik duramamada, dayatmalara karşı yeteri kadar mücadele edememede aramak gerekmektedir.

Seçmen katında MHP sözü edilen dayatmalar karşısında dik durabilecek, onlara karşı direnebilecek, gerekirse masaya yumruğunu vurabilecek kararlılıkta bir parti olarak algılanmış ve bundan dolayı tercih edilmiştir. Seçmenin teveccühünün ana mihveri MHP''nin aktivist tutumunda saklıdır. Erkek parti imajı, kararlı ve cesur görüntüsü, cesaretsiz ve kararsız bir görüntü veren partilerden oyların buraya akmasında önemli rol oynamıştır.

Bir başka önemli gelişme, PKK terörü ve A. Öcalan''la ilgili olaylarda yükselen milliyetçi refleksin organize edilmesinde MHP''nin ve bu partiye mensup kişilerin oynadıkları aktif rolde aranmalıdır. Hatırlayalım, Öcalan İtalya''da iken Türkiye''nin her tarafında İtalya aleyhinde gösteriler yapılıyor. İtalyan malları protesto ediliyor, Öcalan''ın iadesi isteniyordu. Yönetimin de yer yer desteği ve göz yummasıyla düzenlenen bu gösterilerde en önde yürüyen kimlerdi? Göstericilerin attıkları sloganlar, yaptıkları işaretler MHP''den başkası değildi. İşte buradaki aktivite ve milliyetçi refleks seçimlerde MHP''ye yönelen oylar şeklinde sonuçlanmıştır.

Ayrıca unutmamak gerekir ki, yine son birkaç aydır ortaya konan gelişmeler ve özellikle de AB üyesi devletlerin politikaları adeta Türkiye bölünmek isteniyormuş gibi bir görüntü vermiştir. Sık sık Sevres''e atıfların yapılması, Öcalan''ın yargılanması konusunda gösterilen hassasiyetler seçmenlerde ne oluyoruz, bölünmek isteniyoruz şeklinde bir algılamaya yol açmıştır. Böyle bir zihinsel yapı neticede milliyetçilik ve devletçilik konusunda daha hassas olan partilerin öne geçmesine yol açmıştır.

MHP büyük başarı göstererek ülkenin ikinci büyük partisi olmuştur, yalnız çok ciddi bir çelişki ve sorunla yüz yüze olduğu görülmektedir. MHP vatandaştan oy isterken örtü gibi, kesintisiz eğitim gibi, özgürlükler gibi toplum sorunlarına vurgu yapıyor bu sorunları RP''nin, DYP''nin çözemediklerini ancak kendilerinin çözebileceklerini söylüyordu. Dolayısıyla bu partiye oy veren kitlelerin beklentisi öncelikle kendilerini bunaltan toplum sorunlarının çözümlenmesidir. Oysaki partinin, eğer hükümete ortak olursa önceliği toplumsal sorunlar değil devletle ilgili hususlardır. MHP söyleminin devlet konusundaki hassasiyeti, devlet vurgusunun şiddeti ve duruşundaki konum toplumsal beklentilere cevap verme hususunda bir çelişkiyi gündeme getirmektedir.

Devlet Bahçeli''nin öncelikli üç sorun olarak enflasyonu, fakirliği ve hırsızlığı göstermesi, özgürlüklerle, insan haklarıyla ve keyfiliklerle ilgili bir sorunu zikretmemesi anlamlıdır. Diğer yandan şu başörtüsü tartışmasında Nesrin Ünal''ın devlete zorluk çıkarmamak için başını açabileceğini söylemesi son kertede tercihin toplumdan yana değil devletten yana yapacağını önümüze sermektedir. Devlete zorluk çıkarmamanın topluma nasıl bir zorluk çıkardığı, toplumu nasıl ezip geçtiği ve temsili sistemi anlamsız hale getirdiği acaba hiç düşünülüyor mu? Elbette buradaki vurgumuz devlete karşı olmak şeklinde anlaşılmamalı, sadece anlatmak istediğimiz milletvekillerinin devletin temsilcileri değil halkın temsilcileri oldukları hususudur. Nesrin Ünal her şeyden önce kendisine oy verenleri rencide etmemek, zora sokmamak göreviyle görevlidir. O devletin temsilsici değil halkın temsilcisidir.

MHP''nin başarısı daha çok konuşulacak. Önemli olan seçmenin beklentilerine bu partinin ne kadar cevap verebileceği hususudur. Parti merkezinin duruşu ile taşra teşkilatları ve partililerin duruşu arasında önemli bir konum farklılığının olduğu şimdiden gözlenmektedir. Eğer parti iktidarda veya muhalefette toplumun yanında durmayı başaramazsa bu partiye bağlanan umutlara çok yazık etmiş olacak. Seçmen MHP''ye keyfilikler karşısında aktivist bir tutum sergileyeceği umuduyla oy verdi. Bu aktivist tutumunu toplumdan yana değil devletten yana kullanırsa hayal kırıklığına herkes hazır olmalıdır.