Siyasete gerek yok yaşasın bürokrasi!

Toplum ve siyasetle ilgili konulara biraz ilgi duyan insanların Türkiye''de olup bitenleri anlamada ve bunları bir bütünlük içerisinde değerlendirmede ne kadar zorlandıklarını bilmek için özel bir gayret gerekmiyor. Sadece mütecessis bir kişilik ve bıkmayan bir ilgi sahibi olmak yeterlidir.

Gelişmeler karşısında hem tecessüsü hem de ilgiyi muhafaza etmenin zor olduğunu bildiğimden dolayı "bıkmayan ilgi" sahibi olmanın gereğine işaret etme ihtiyacını duyuyorum. Gerçekten de ülkemizde gözlerimizin önünde cereyan eden gelişmeler karşısında insanın tecessüsünü ve ilgisini diri tutması ve bıkmadan, usanmadan olup bitenleri her gün tartarak bir çerçeveye yerleştirmesi imkansız değil belki ama çok zor bir iştir sanıyorum.

Sadece şu bir hafta içinde olup bitenleri anlamanın ne kadar imkansız şey olduğunu belirtmem yeterlidir. Bu bir hafta içinde meydana gelen gelişmelerin bir arkaplanı vardır. Bu sebeple bugünden gerilere doğru gidip bir takım kurumlara, yapılara ve yerlere referanslar göndermemiz, onlarla irtibatlandırmamız ve bir yerlerle temellendirmemiz zaruri gözüküyor.

Sadece şu Cumhuriyet Başsavcısı''nın 312. madde karşısında takındığı tavrı anlamak bile başlı başına önemli bir sorundur ve belki de bunu doğru dürüst anlayabilir, anlamlı bir zemine oturtabilirsek Türkiye''de olup bitmiş veya ileride olacak pekçok şeyi anlamamız kolaylaşabilir. Mevcut Anayasamız Cumhuriyet Başsavcısı''na siyasi partilerin denetimi konusunda belli bir görev vermiştir. Bu görevle ilgili olarak çalışmalar yapmasına kimsenin bir diyeceği olamaz.

Ama bu son gelişmelerde görüldü ki Başsavcı yasama faaliyetini etkilemek için hükümet başkanı ile diyalog içinde bulunmakta, nerede ise onu tehdit eder gibi bazı konularda uyarmakta ve millet adına eemenlik yetkisini kullanan temsilcileri yönlendirmeye çalışmaktadır.

Aslında beni şaşırtan Başsavcı''nın bu tutumu değildir; zira Türkiye gibi bürokratik bir imparatorluğun bakiyesi olan devletlerde bürokrasinin siyaset üzerinde önemli bir etkisinin bulunduğunu, siyasi kadrolara ve kurumlara rağmen bürokrasinin siyasal bir rol oynadığını ve idari görevlerin yanında siyasi görevleri de ifa ettiğini biliyoruz. Şaşırtıcı olan bu değil, şaşırtıcı olan halkın temsilcileri olan kadroların ve yine halkın sözcülüğüne soyunan basının bu olay karşısındaki suskun tutumlarıdır.

Bu gelişmelerin tartışıldığı televizyon programlardan birinde Anavatan Partisi''nin genç temsilcisi kendisini eleştiren rakibine "Ülkede hiçbir şey olmamış gibi davranamazsınız. Olayları buna göre değerlendirmelisiniz.." diye cevap yetiştirmeye çalışıyordu. Evet Türkiye''de bir sürü şeyler oldu, ama bu olup bitenlerin siyasi kadrolarca onaylanması ve sindirilmesi başka şey bu olağanüstülüklerin normal bir gelişme olmadığını söylemek başka şey olmalıdır. Siyasetçilerin kendi alanlarını giderek daraltan bu gelişmelerden öncelikle kendilerinin şikayetçi olmaları gerekirken bunu rakipleri aleyhine kendi güçlerini tahkim eden bir strateji olarak görmeleri çok üzücü.

Neden DYP, ANAP, DSP ve CHP, Başsavcı''nın ortaya ayan beyan çıkan cüretkarlığından rahatsız olmuyorlar? Kendi yetkilerinde olan bir tasarrufu nihayet bir maaşlı memur olan bir bürokrata bırakmaktan rahatsızlık duymuyorlar? Hatta bu kişinin, kendileri tarafından hazırlanan teklifi "ihanet" çerçevesinde değerlendiren cüretine nasıl onay verebiliyorlar?

Bunu geçelim, ya basının tutumuna ne demeli? Basına izliyorsanız görmüşsünüzdür; Başsavcı''nın tutumuyla ilgili en ufak bir eleştiri, değerlendirme ve haber gördünüz mü? Yine aynı günlere rastlayan DGM Savcısı''nın eski Refahlılar aleyhine açtığı idam talep eden davasının basına yansıma biçimi ve bununla ilgili değerlendirmeler sizleri şaşırtmıyor mu?

Bütün bunlar üzücü ama birer gerçek. Bu tür gelişmelerle birlikte yaşamak zorunda olduğumuz unutulmamalı. Türkiye hâlâ bürokrasinin önemli siyasi işlevler gördüğü, bürokrasinin siyaset üzerinde belirleyici olduğu, siyasi kadroların bürokrasinin gücünü kıramadıkları, kırmak da istemedikleri bir ülke görünümündedir. Siyasi kadrolar bürokrasinin, bu ister sivil ister silahlı olsun farketmiyor, kendilerine açtıkları alan içinde oynamaya razı olmuş, bunu genişletme konusunda fazla istekli gözükmeyen bir görünüme sahip. Siyasi kadrolar rakiplerini bürokrasi ile koalisyona giderek alt etmeye çalışmaktadırlar. Bürokrasinin her olağanüstü dönemde giderek artan siyasi rolünü geriletmek, kendi alanına çekmek için siyasi kadrolar kendi aralarında işbirliği yapacaklarına bu konuda kavga etmeyi tercih etmektedirler. Bu son olaylar bunun çok açık kanıtı değil mi? ANAP ve DSP tarafından hazırlanmış ve Meclis''e getirilmiş olan tasarı ve tekliflerin kanunlaşması imkanı belirdiği halde şimdi teklif sahipleri bürokrasi desteğinde nasıl da rakiplerini alt etmenin telaşı içindedirler!

Siyasi kadrolar kendi alanlarını genişletmek istemedikçe ve bürokrasinin kendilerine biçtiği yerden memnun kaldıkça bu tür gelişmeleri hep yaşayacağız demektir.