Siyasete ilgisizlik geleceğe ilgisizliktir

Seçim çalışmalarının önceki seçimlere nispetle heyecansız, sönük ve cansız geçmesi hepimizi şaşırtmakta, bunun sebebini merak etmekteyiz. Önceki seçimlere baktığımızda partiler arasında kıran kırana bir mücadele ve kampanyaların yapıldığını biliyoruz. Bu seçimlerde ne oldu da böyle oldu?

Vatandaşta bir heyecan ve canlı ilgi olmadığı gibi partilerde ve liderlerde bir heyecan ve canlılık gözlenmemektedir. Baksanıza parti liderleri herhangi bir televizyon kanalına çıkıp birlikte bir konuyu tartışmaktan bile çekinmektedirler. Nerede ise her akşam bir iki lider muhtelif kanallarda evimize konuk oluyorlar; ama yalnız başlarına! Bir başka liderle birlikte kendi projelerini tartışmaktan, belli konulardaki görüşlerini müzakere etmekten kaçınıyorlar. İlla da tek başlarına aheste aheste gazetecilere cevap vermeyi tercih ediyorlar.

Peki seçmen bunları nasıl kıyaslayıp bir kanaate varacak ve tercihte bulunacak? Bu durumda bütün liderleri ayrı ayrı her akşam izleyecek, karşılaştıracak ve bir kanaate varmaya çalışacak.

Partilerin mitinglerini, liderlerin konuşmalarını ve topluma vaadlerini izliyor musunuz, bilmem. Burada da bir tatsızlık, yavanlık ve ilgisizlik var. Herhangi orijinal vaade, projeye ve köklü değişiklik önerisine rastlamak mümkün değil. Oysa ki Türkiye son derece ciddi sıkıntılardan geçiyor. Halk bir bunalım içinde. Ama partiler doğru dürüst bir çıkış yolu gösteremiyorlar. Sadece birbirini eleştirmek, ''Biz diğerlerinden daha iyi yaparız'' tafrası! Hepsi bu kadar.

Sokaktaki en sadece insanla konuştuğunda herkesin sisteme yönelik eleştiri getirdiğini görürsün. Sistemin tıkandığından, sistemin halkın talep ve arzularına cevap veremediğinden, çürümüşlükten dert yanmakta. Ülke yönetimine talip olan partilerinse sisteme yönelik doğru dürüst eleştirileri yok. Sistemi sorgulamaya yönelik bir çabaları gözükmüyor.

Siyasete duyulan ilgisizlik ve heyecansızlık, elbette ki sadece Türkiye''nin sorunu değil. Gelişmiş ülkelerde de benzer problemler gözleniyor. ABD''de bazen seçimlerde sandık başına gidenlerin oranı yüzde ellinin altına bile düşmektedir. Fakat bu ülkelerdeki ilgisizlikle bizim gibi ülkelerdeki ilgisizlik aynı nitelikte değil. Gelişmiş ülkelerde vatandaşın çözüm bekleyen sorunları, sistemden talepleri çok azdır. İktidara kim gelirse gelsin sonuç pek değişmemektedir. Zaten bu tür ülkelerde iktidarların alanları iyice sınırlı olduğundan vatandaş bundan fazla etkilenmemektedir.

Oysa ki bizim gibi sorunların çok olduğu, sistemin tıkandığı, çözümlerin devamlı iktidardan beklendiği ülkelerde iktidar çok önemli olmaktadır. Buna rağmen siyasete karşı bir ilgisizlik varsa bunun özel sebepleri olması gerekir. Kanaatim, bu ilgisizlikte bizzat siyasetle meşgul olan kadroların davranışlarının, çözüm üretememelerinin, ilkesiz davranışlarının önemli bir payı var. Ama faturanın hepsini siyasetçilere kesmek haksızlık olur. Sistem içinde siyasetçilere tanınmış alanın son derece sınırlı olması, seçilmiş temsilcilere bırakılması gereken pekçok işlevin siyaset dışı kurumlara ve kişilere tanınmış olması, siyasete dışarıdan ikide bir müdahalelerin yapılması gibi hususların da önemli ve belki de daha büyük payı vardır.

Yaşanan gelişmeler seçmende, "Oy kullansak ne değişecek ki? Seçtiğimiz temsilciler sistem içinde etkin olamıyorlar. Onlar rahat bırakılmıyor, ikide bir dışarıdan müdahalelere maruz kalıyorlar. Seçimin fazla bir anlamı yok!?" şeklinde bir refleksin oluşmakta olduğu gözlenmektedir.

Seçimlerdeki ilgisizlik, heyecansızlık ve yavanlık siyasetçilere ve siyasal partilere duyulan güvensizliğin göstergesi olmanın ötesinde toptan siyaset kurumuna duyulan güvensizliğin ve seçim mekanizmasının anlamsızlığın bir yansımasıdır.

Demokrasi ve temsili sistemin kaygısını taşıyan insanlar için bunun ne kadar tehlikeli bir sorun olarak algılandığını belirtmeye gerek yok. Her gün siyasete, siyasetçilere ve seçime saldıranların arkasından bu ilgisizlikten ve heyecansızlıktan şikayet etmeleri hakları yoktur. Seçimlere ve siyasete duyulan ilgisizlik, toplumun kendi geleceğine ve egemenlik hakkına gösterdiği ilgisizlikten farklı değildir. Bu durum hayra alamet değil, elbette ki, anlayana!