Kendi canımız gibi!

Türkiye tüm doğal güzelliklerinin yanında doğal felâketler ülkesi aynı zamanda. Depremler, seller ve orman yangınları… Son birkaç yıldır yaşanan felâketlerin boyutu arttı.

Havalar ısınınca, özellikle Ege ve Akdeniz bölgelerimizde orman yangınları çıkıyor. İki yıl önce Manavgat ormanlarını teslim alan alevler, günlerce süren büyük mücadele sonucu söndürülmüştü.

Uzmanlar, dünyanın birçok yerindeki söndürülemeyen yangınlar için değişen iklim şartlarını işaret ediyorlar. Tam burada küreselci aklın dayatmaları ve komplo teorisyenlerinin tezlerini bir kenara bırakmaktan yanayım. Lakin ortada “hissedilen” bir gerçek var; hava sıcaklıkları rekorlar kırıyor ve beraberinde ormanlar yanıyor. Dünyanın birçok ülkesinde haftalarca, aylarca süren, hiç müdahale bile edilemeyen orman yangınlarını hep birlikte duyuyoruz, görüyoruz.

Afetlerde koordinasyonu kurmak ve süreci yönetmek müdahale başarısını getiriyor. Bakan Yumaklı diğer kurumlarla işbirliğinin önemini şöyle özetledi: “İçişleri ve Milli Savunma bakanlıklarımız, AFAD’ımız, valiliklerimiz ve diğer ilgili kurumlarımızla tam bir işbirliği içinde hareket ettik. Hem hava araçları hem de personel desteğiyle Yeşil Vatan’ı hep birlikte savunduk. Sadece cansiparane mücadele eden yangın işçilerimiz değil, gönüllülerimiz, STK temsilcilerimiz ve yereldeki vatandaşlarımız Çanakkale yangınının isimsiz kahramanları oldular.”

Bakan Bey sahadan, Türk insanına ve orman işçisine has bir fedakârlık örneği de aktardı: “Bir arazözdeki arkadaşlarımız yangının ortasında kaldı ve soğukkanlılığını koruyup oradan kurtuldu. Olayı anlatan kardeşimiz şöyle diyor: ‘Dört bir taraftan çevrildik. Ama Allah’a şükür arazözümüzü de kendimizi de yakmadan kurtardık.’ İşçi kardeşimiz devletin malı olan arazöze kendi canı gibi bakıyor. Bu anlayış kitaplardan okunarak kazanılmaz. Bu, Anadolu’nun mayasında var.”