Üretimde doğru tüketimde ters orantılı yarış

Bizim kültürümüzde dünya ahiretin tarlası olarak kabul edilir. Dünyasız bir ahiret düşünülemez.

Dünyayı yaşanır kılmadan, ölümsüz hayatı kazanmak mümkün değildir.

Dünya ve ahiret bir bütündür. Diğer dinlerde olduğu gibi, ahiretten bağımsız bir dünyanın metafizik açıdan bir anlamı olmaz.

Ahireti kazanmanın yolu dünyadan geçer. Bunun için İslamda "alan el" değil, "veren el" olmak özendirilir.

İnananlar sevdiklerinden dağıtmadıkça, olgunluğa erişemezler. Dağıtmak için de, tüketmeden önce üretmesini bilmek gerekir.

Bizde, Sezai Karakoç''un dediği gibi: "Üretimde doğru, tüketimde ters orantılı bir yarış" vardır.

Bir insan deniz kenarında bile olsa yeteri kadar su kullanır. Suyun çokluğu, onun sorumsuzca kullanılmasını gerektirmez.

Aynı şey sermaye için de geçerlidir. Para sahibi olmak, insana israf etme hakkı vermez. Çünkü İslam kültüründe israf haramdır.

Hiç kimse denizin suyu ya da ülkenin kaynakları çok diye, keyfince kullanma hakkına sahip değildir.

Kuralsız, ölçüsüz ve sınırsız tüketim olmaz. Tüketimini denetlemeyenler, tutkularını da denemezler.

Tutkusu aklını aşanların zararı bütün bir toplumu etkiler.

Salgın bir hastalık gibi, bütün dünyayı kuşatan tüketim tutkusuna karşı, insanın gönlünü zenginleştirmekten başka çıkar yol yoktur.

"Görünmeyen Üniversite" isimli kitabımda dünyayı ardından sürüklemenin yolu ve yöntemini ortaya koymaya çalıştım.

Dünyayı ele geçirenler, onun peşinden gidenler değil, onu peşinden sürüklemesini bilenlerdir.

Türkiye''de hız ve yoğunluk kazanan dayatmacılığın önünü, Mevlana''nın öncülüğünü yaptığı, dervişlik kültürü içinde tek tek olgunlaşıp, yeri ve zamanı gelince birlikte sivil tepki göstermesini bilen gönüllülerden başkası kesemez.

Dervişler kendileri için "bir lokma bir hırka" ile yetinirken, başkaları için "bin lokma bin hırka" üretmesini bilirler.

Onlar olgunluğun vermekle kazanılacağını bildikleri için üretmede kimseden geri kalmazlar.

Mevlana, "dünya Allah''tan habersiz olmaktır" der.

Allah''tan habersiz olanlar, dünyaya sahip olsalar da, dünyayı kurtaramadıkları gibi, ahireti de kurtaramazlar.

Dünya herkesin sandığı gibi, mal, mülk ve evlat bolluğu olarak görülürse, ne dünya ne de ahiret ele geçirilir.

Allah''ın bildirdiği dışında dünya ve ahiret arayanlar her ikisini birden yitirirler.

Dünyanın kurtuluşu ahirette, ahiretin kurtuluşu da dünyadadır.

Allah''tan habersiz olanlar, ikisini de kurtaramazlar.