Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
45

Bildirimler

İnanılmaz bir hikaye, gerçek bir serüven, muhteşem bir olay…

“Yahu bir şeyi de anlatırken abartma lütfen”
diyen bütün dostlarımı dinlemiyorum artık, hele bu olay karşısında hiç dinlemiyorum, sonuna kadar abartacağım, böyle bir şey görmedim ben.

Haberi okumuşsunuzdur belki, ama mevzuyu kısaca özetleyeyim yine de, hikaye tam 55 yıl öncesine dayanıyor.

O zamanlar henüz 16 yaşlarında bir çocuktur
Mehmet
, tesadüfen bir film izler,
'Vatan ve Namus'
adlı bu filmde,
Orhan Günşiray
ile
Fatma Girik
başrollerdedir.
Mehmet
, siyah beyaz olarak izlediği filmin deniz gözlü aktristi
Fatma Girik
’e hayran olur ama öyle böyle bir hayranlık değil, şimdi ben yazarken bir çırpıda
'hayran olur'
deyiveriyorum da, öyle değil yani,
Mehmet
dediğiniz genç adam baştan çıkar, deli olur,
Mecnun
’a döner, o derece...

55 yıllık amansız takip de böylece başlar.

Bir gece vakti
Mehmet
,
Fatma Girik
’in evine gelir, pencereden içeri girer, oturur büyük aşkını seyre dalar, muhtemelen
Fatma Girik
de uyuyordur, yani buralar böyle mi olmuştur, gerçekten uyuyor mudur, bilemiyorum, ama anlatılanlara bakılırsa uyuyor olması lazım, çünkü kendisini seyreden
Mehmet
’i görünce yaygarayı basması,
Mehmet’
in de camdan atlayıp karanlıklara karışması, olayın böyle olduğu izlenimini veriyor.
Mehmet
delidir artık,
Mehmet
divanedir,
Mehmet
için hava,
Mehmet
için su,
Mehmet
için toprak,
Mehmet
için hayat sadece bir şeyi ifade etmektedir, bir tek varlığın etrafında dönmektedir dünya, o da
Fatma Girik
’tir.
Nereye gitse, nerede otursa onu takip etmektedir, bu duruma biraz ara verse de 2-3 yıl da bir mutlaka
Fatma Girik
’in karşısına çıkmakta ve aşkını bir şekilde hatırlatmaktadır, bizim
Mehmet
, işi o kadar abartmaktadır ki bazen, kapı önlerinde çiçekli bekleyişler, hemen yan masadan rezervasyon yaptırmalar sıradan hadiselerdir artık, o bunların ötesinde, biricik aşkına bir metre daha yakın olabilmek için bazen de polis kıyafeti giyip, güya dikkat çekmeden takibini sürdürmektedir.
Tabi bu arada mektuplar yazmaktadır, sonu gelmeyen, bitip tükenmeyen mektuplar… Ahhh o mektuplar, ucu yanık olanını mı istersiniz, ortasına gül kurusu konulanını mı, el işareti çizilenini mi, kalp resmi yapılanını mı, neler neler istersiniz, hangi çeşidini söyleyeyim ki… Onlarca, yüzlerce mektup… Sadece,
"Seni seviyorum, seni seviyorum"
demek için yazılmış yüzlerce mektup…

Yahu anlatırken heyecanlanıyorum, gözüm yaşarıyor; inanılmaz saygı duydum adamın aşkına, unutulmaz bir insan öyküsü olarak yüreğime nakşettim, çok etkilendim, çok.

Neyse… Bir insan ömrü kadar zamanda hiçbir karşılık görmeden sevdiği, yoluna güller döktüğü, ruhunu önüne serdiği
Fatma
’sı ile ilgili kötü bir haber alır
Mehmet
, onun hastalandığını ve ameliyat olacağını öğrenir, gözleri kararır, dünyası yıkılır, nefesi daralır, kendinden geçer.
Bu arada
Mehmet
,
Adıyaman
’da yaşamaktadır, uzaktır yani
İstanbul
’a, fakat mesafeler engel tanımaz, hemen yola koyulur, atladığı gibi uçağa, soluğu
İstanbul
’da alır.
Fatma
’sının, kaderinin, büyük aşkının ameliyat olduğu hastaneyi bulur, gitmeden de en güzel çiçeklerden, en güzel güllerden kocaman kocaman demetler hazırlatır, onları kucakladığı gibi deniz gözlü yârinin odasına gelir, onu ziyaret eder, geçmiş olsun dileklerini iletir ve yine edebiyle, adabıyla
Adıyaman
’ına geri döner.
Döner ama aklı
İstanbul
’dadır,
Fatma
’sının durumunu günü gününe takip eder, her saniyesinden haberdar olur, hastaneyi arar sorar, en sonunda taburcu olduğunu öğrenince şükreder, sadece kendisinin bildiği, kendisinin bileceği bir sevinç bütün vücuduna yayılır, dağlara doğru gülümser, gülümser.
En sonunda hasret canına tak eder, görmek ister yine,
"Hiç olmazsa sevgilinin yaşadığı beldeye yüz süreyim"
diyen divan şairi gibi kalkar
Fatma
’sının yaşadığı
Bodrum
’a gider, bütün amacı onu bir kere, sadece bir kere görüp geride bıraktığı ve dolu dolu yaşadığı, aşk dolu 55 yılı anlatmaktır.
Olmaz, olamaz… Yine olmaz, yine olamaz, göremez, konuşamaz, gözlerine bakıp,
"Seni seviyorum, bu dünyada sadece seni sevdim, bunu anlamasan da seni sevmeye devam edeceğim, seni severken herşeyi sevdim, her şeye seni ekledim, iki tane 5’i ters çevirip, kalp bile çizdim, herşeyi 55 senede yaptım”
diyemez… İçi yanar, küle döner, yine de bir şey diyemez, görüşemez, konuşamaz, geri döner, pervaneye döner.
Bu son olay, yani
Mehmet
’in,
Adıyaman
’dan kalkıp, taaa
Bodrum
’a gidip,
Fatma Girik
’in evine uğraması, bardağı taşıran son damla olur,
Bayan Girik
, bir hışımla kalkar,
İstanbul
’a gelir ve bizim
Adıyamanlı Mehmet
hakkında savcılığa suç duyurunda bulunur,
“Bu adam beni sürekli rahatsız ediyor, bunun ne yapacağı belli olmaz, korkuyorum, beni koruyun”
der.

Şimdi olay budur, bu safhadadır…

Bugünden tezi yok, ben, siz, hepimiz bu mevzuyu takip edelim, zira bir hukuk süreci başladı,
Fatma Girik
, kendisini 55 yıldır
'uzaktan'
seven bir adamı,
“Beni niye seviyorsun, niye takip ediyorsun?”
diye mahkemeye verdi, şimdi bakalım, görelim ki, adalet nasıl tecelli edecek, kimi suçlu, kimi suçsuz bulacak?
Mehmet Amca
, 71 yaşında, ikide bir '
Mehmet
' dememe bakmayın, olayı anlatmak için öykü dilini öyle kurdum, yoksa
Mehmet Amca
, babam yaşında, muhtemelen
Fatma Girik
de
Mehmet Amca
’dan küçük değildir.
O konuda bir sıkıntı yok da,
Allah aşkına
bu nedir
Fatma Girik
, nedir yani bu sizin yaptığınız, 55 yıldır sizi takip eden, peşinizden ayrılmayan, ölümüne seven bir adamı mahkemeye vermek de nedir yahu!...
“Bana ne yapacağı belli olmaz”
demişsiniz, bu adam var ya bu adam, bu adam size bir şey yapmamış
Fatma Hanım
, size bir şey yapmaz!… Bu adam ne yapmışsa, kendine yapmış, hem de sizin için yapmış, 55 yılını hiçbir karşılık beklemeden sizin aşkınızla işlemiş, şerefiyle, onuruyla adam gibi sevmiş, bu adam kendi kendine yapmış,
Hanımefendi
!...
“Yalıda canım sıkıldı, otomobilimi, bir de kahyamı alıcim, Bebek sırtlarına taşınıcim şekerim”
şımarıklığını bırakın,
Hanımefendi
!...
Gerekirse hepimiz
Mehmet
’iz, hepimiz severiz, kimsenin de aşkımızla dalga geçmesine müsaade etmeyiz!...
Memleketimizin büyük adamı, merhum
Müslüm Gürses
’imizin de dediği gibi,
“Uzaktan uzağa bir gülsen yeter”
diyen, hem de 55 yıldır diyen kahraman bir aşığı, mahkemeye vermeye utanmıyor musunuz,
Hanımefendi
?!...

Lafa gelince nerede o eski aşklarmış da, yeni nesil aşktan ne bilirmiş de, bilmem neymiş!... Hadi oradan!...

Adam 55 yıldır sizi sevmiş, siz de kalmışsınız,
“Beni niye seviyorsun?”
deyip mahkemeye gitmişsiniz, ama ben size bir şey diyeyim mi
Fatma Hanım
, siz taş kalpli birisiniz, hazin bir sonla biten her
Türk filmindeki
o narin kadın değilsiniz, iyilerin yoluna taş koyan, havalı, kindar bir
Hanımağasınız
, bunu da böyle bilin!...
Mehmet Amca
, sana gelince…

Bugün benim doğum günüm, sadece kendime bir köşe yapacaktım, memleket meselelerinden uzak, şöyle küçük bir hatıra yazısı işte.

Senin buzlanmış resminin altında verilen acıklı hayat hikayeni okuyunca, bundan vazgeçtim, 55 yıllık muazzam aşkını okuyucularımla paylaşmak istedim, iyi de yaptım, ne kadar taş kalpli Fatma Girik varsa, bu vesile ile kınıyorum, bu da böyle bilinsin.

Mehmet Amca
, gerçek jön, gerçek kahraman, gerçek adam sensin, baş tacısın… İnsanlığı kurtaracak olan da senin bu karşılıksız, tertemiz aşkındır.
Bak
Mehmet Amca
, uzun zamandır sigara içmiyorum, ama bir yerde karşılaşır, muhabbet etme şerefine layık olursam, söz karşılıklı iki cigara tellendirip, iki çay içip, şu efsanevi aşkını bir de senden dinlemek isterim.
Saygılar, hürmetler Mehmet Amca…
Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...