10 yıl deyip 10 günü göremeyenler

Artık önümüzdeki 10 yılı görüyoruz deyip 10 ay sonra ülke tarihinin en ağır krizi çıktığında apışıp kalanların kim olduğunu biliyorsunuz. Bizim öngörü sahibi, ileriyi çok iyi gören iş adamlarımızın örgütü TÜSİAD.

Sermayenin kaygan zeminini biliriz, ama sermayedarın değil. Bu nedenle söyledikleri fikirlerle tutundukları tavrın uyuşmasını anlamaya çalışıyoruz.

Dün TÜSİAD demokrasiye sahip çıkan bir açıklamada bulundu. “YAŞ''ta siyasi otoritenin zaten kendi tasarrufunda bulunan tercihlerini, adalet mekanizması üzerinden dayattığı görüntüsü” diyordu bu açıklamada TÜSİAD.

İnanılmaz bir itham;

Yani TÜSİAD siyasal iktidarın kendi hakkı olan YAŞ kararlarını yargıyı kullanarak verdiğini ileri sürüyor. İstanbul Ağır Ceza mahkemelerinin Balyoz davasındaki kararlarını YAŞ esnasında hükümetin uygulaması olarak mı düşünüyor?

Ve bu TÜSİAD demokrasi diyor.

Diyor da; demokrasinin ilk olmazsa olmaz koşulu olan siyasal varlığa yönelik darbe adımlarını neden görmüyor? Örneğin darbe olursa demokrasi nasıl olurmuş? Ama TÜSİAD ne Ergenekon terör örgütüne, ne de darbe girişimlerine karşı açıkça karşı duramıyor. Neden?

Darbeye veya darbe girişimlerine sessiz kalan TÜSİAD ''demokratik sistem için seçim barajı veya partiler yasası'' diyor. Tıpkı denize düşmüş boğulmamak için çırpınan bir adama “yok saçlarını öyle taramalısın, yok gömleğini böyle giymelisin” gibi tavsiyelerde bulunmak gibi.

Öncelikle denizde boğulmamak için çırpınan adamın yaşaması için çalış veya bir şeyler söyle. İşte o noktada TÜSİAD''ın sesi çıkmıyor-çıkamıyor. Hatta kendi sözü olan parti içi demokrasiyi CHP çiğnerken yine sesi çıkmıyor bizim TÜSİAD''ın.

CHP denince de aklıma Kılıçdaroğlu''un fakirlik edebiyatı geliyor. Kaynağını bilmediğimiz paraları nasıl savuracağını meydanlarda açıklıyor.

Yıl 1991. ANAP''ın sonradan rahmetli olan ekonomi kurmayı odasının eşyalarını fırlatarak isyan halindeymiş. Ona çok yakın akrabası soruyor “sen sessiz biriyken ne oldu da bu kadar çıldırdın.” Cevap çok ilginç “Ülkeyi batıracaklar, battı ülke battı, battı Türkiye battı” diyor.

Ülkeyi batıracaklar dediği kişi Süleyman Demirel. Ülkeyi batıracak dediği olay ise erken emeklilik. Evet, sonradan ölen ANAP''lı o ekonomi kurmayı SSK''nın (Sosyal Sigortalar Kurumu) geleceği için kendini parçalıyordu.

Acaba Kılıçdaroğlu ne yaptı?

İyi zamanda kötüyü söylemek, millet için elini taşın altına sokmak, sorumluluk almak büyük adamlık ister. Bugün Türkiye 30 yaş altında bir nüfusa sahip ve 15 milyon resmi çalışana karşılık 8,5 milyon emekli var.

Bu kadar az çalışan bu kadar fazla yatanı nasıl besleyebilir? Nasıl bakabilir?

Ama Kılıçdaroğlu ısrarla ben parayı bulacağım diyor. Demirel Türk halkına iki anahtar vaat edip elindeki anahtarı dahi almıştı.

İnşallah yeni Demirel Kılıçdaroğlu olmaz.

Bu ülkeye ısrarla yeni Demirel aranıyor; unutmayın.